Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

(Hakıykat kâfirlerin dediği gibi değildir). Şu beldeye yemîn ederim.— H.B.Çantay

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen bu beldeye halâl iken.— H.B.Çantay

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Babaya da, doğana da (yemîn ederim),— H.B.Çantay

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

ki biz insanı, andolsun, meşakkat içinde yaratdık.— H.B.Çantay

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O, kendisine kimsenin mutlakaa güc yetiremeyeceğini mi sanıyor?— H.B.Çantay

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

Der ki: «Yığın yığın mal telef etdim».— H.B.Çantay

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

O, kendisini hiçbir (kişi) nin görmediğini mi sanıyor?— H.B.Çantay

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz. ona vermedik mi: (Görecek) iki göz,— H.B.Çantay

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

(kalbine tercüman olacak) bir dil, (boş boğazlığına mâni' olacak) iki dudak?— H.B.Çantay

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Biz ona iki de yol gösterdik.— H.B.Çantay

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Fakat o, sarp yokuşa saldıramadı.— H.B.Çantay

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Bu sarp yokuşun ne olduğunu sana hangi şey bildirdi?— H.B.Çantay

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

(O) kul azad etmekdir,— H.B.Çantay

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

yahud (salgın) bir açlık gününde yemek yedirmekdir,— H.B.Çantay

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

yakınlığı olan bir yetime,— H.B.Çantay

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

yahud toprakda sürünen bir yoksula.— H.B.Çantay

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da (o sarp yokuşu aşıb geçerken) îman edenlerden, birbirlerine sabr (-u sebat) ı tavsiye, (halka) merhameti tavsiye edenlerden olmakdır.— H.B.Çantay

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte bunlar sağcılardır.— H.B.Çantay

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Âyetlerimize küfredenler ise solcuların tâ kendileridir.— H.B.Çantay

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Ki (onların cezası) üzerlerine kapıları sımsıkı kapatılmış bir ateşdir.— H.B.Çantay

90:20

Beled

Not Ekle