İnfitar Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا السَّمَٓاءُ انْفَطَرَتْۙ ١

İzes semâunfetaret.

Gök yarıldığında,— H.Yıldırım

82:1

وَاِذَا الْـكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ ٢

Ve izel kevâkibunteseret.

Yıldızlar dağıldığında,— H.Yıldırım

82:2

وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ ٣

Ve izel bihâru fucciret.

Denizler fışkırtıldığında,— H.Yıldırım

82:3

وَاِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْۙ ٤

Ve izel kubûru bu’siret.

Kabirler altüst edildiğinde,— H.Yıldırım

82:4

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَاَخَّرَتْۜ ٥

Alimet nefsun mâ kaddemet ve ahharet.

Nefis önce yaptıklarını ve ertelediklerini bilecek.— H.Yıldırım

82:5

يَٓا اَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْـكَر۪يمِۙ ٦

Yâ eyyuhel insânu mâ garreke bi rabbikel kerîm(kerîmi).

Ey insan! Kerim Rabbine karşı seni aldatan nedir?— H.Yıldırım

82:6

اَلَّذ۪ي خَلَقَكَ فَسَوّٰيكَ فَعَدَلَكَۙ ٧

Ellezî halakake fe sevvâke fe adelek(adeleke).

O ki seni yarattı, seni dizayn etti ve seni dengeli kıldı.— H.Yıldırım

82:7

ف۪ٓي اَيِّ صُورَةٍ مَا شَٓاءَ رَكَّبَكَۜ ٨

Fî eyyi sûretin mâ şâe rekkebek(rekkebeke).

Dilediği biçimde seni terkib etti.— H.Yıldırım

82:8

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدّ۪ينِۙ ٩

Kellâ bel tukezzibûne bid dîn(dîni).

Hayır, hayır; bilakis siz dini yalanlıyorsunuz;— H.Yıldırım

82:9

وَاِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظ۪ينَۙ ٠١

Ve inne aleykum le hâfızîn(hâfızîne).

Oysa gerçekten sizin üzerinizde koruyucular var.— H.Yıldırım

82:10

كِرَاماً كَاتِب۪ينَۙ ١١

Kirâmen kâtibîn(kâtibîne).

Çok şerefli yazıcılar.— H.Yıldırım

82:11

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ٢١

Ya’lemûne mâ tef’alûn(tef’alûne).

Her yapmakta olduğunuzu bilirler.— H.Yıldırım

82:12

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَف۪ي نَع۪يمٍۚ ٣١

İnnel ebrâre lefî naîm(naîmin).

İyiler, hiç şüphesiz nimetler içindedirler.— H.Yıldırım

82:13

وَاِنَّ الْفُجَّارَ لَف۪ي جَح۪يمٍۚ ٤١

Ve innel fuccâre lefî cahîm(cahîmın).

Facirler ise hiç şüphesiz cehennemdedirler.— H.Yıldırım

82:14

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدّ۪ينِ ٥١

Yaslevnehâ yevmed dîn(dîni).

Din günü oraya yollanırlar.— H.Yıldırım

82:15

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَٓائِب۪ينَۜ ٦١

Ve mâ hum anhâ bi gâibîn(gâibîne).

Onlar bir daha oradan kaybolmayacaklardır.— H.Yıldırım

82:16

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا يَوْمُ الدّ۪ينِۙ ٧١

Ve mâ edrâke mâ yevmud dîn(dîni).

Din gününün ne olduğunu bilir misin?— H.Yıldırım

82:17

ثُمَّ مَٓا اَدْرٰيكَ مَا يَوْمُ الدّ۪ينِۜ ٨١

Summe mâ edrâke mâ yevmud dîn(dîni).

Ve yine o din gününün ne olduğunu bilir misin?— H.Yıldırım

82:18

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْـٔاًۜ وَالْاَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلّٰهِ ٩١

Yevme lâ temliku nefsun li nefsin şey’â(şey’en), vel emru yevmeizin lillâh(lillâhi).

Kimsenin kimseye fayda veremiyeceği gündür; o gün emir yalnız Allah’ındır.— H.Yıldırım

82:19

İnfitar

Not Ekle