Saffat Suresi

1

وَالصَّٓافَّاتِ صَفاًّۙ ١

Ves sâffati saffâ(saffen).

Saf saf dizilenlere,— H.Yıldırım

37:1

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراًۙ ٢

Fez zâcirâti zecrâ(zecran).

O haykırıp sürenlere,— H.Yıldırım

37:2

3

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْراًۙ ٣

Fet tâliyâti zikrâ(zikran).

Ve o zikir okuyanlara,— H.Yıldırım

37:3

4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۜ ٤

İnne ilâhekum le vâhıd(vâhıdun).

Yemin ederim ki, ilâhınız birdir.— H.Yıldırım

37:4

5

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۜ ٥

Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).

O, hem göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbi, hem de doğuların Rabbidir.— H.Yıldırım

37:5

6

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِز۪ينَةٍۨ الْـكَوَاكِبِۙ ٦

İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).

Biz yakın göğü, bir süsle, yıldızlarla süsledik.— H.Yıldırım

37:6

7

وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍۚ ٧

Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).

Ve itaat dışına çıkan her şeytandan koruduk.— H.Yıldırım

37:7

8

لَا يَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَأِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۗ ٨

Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne minkulli cânib(cânibin).

Onlar, artık melei a'lâ'ya kulak veremezler. Her taraftan taşlanırlar.— H.Yıldırım

37:8

9

دُحُوراً وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ ٩

Duhûran ve lehum azâbun vâsib(vâsibun).

Kovulup atılırlar. Ve onlar için sürekli bir azap vardır.— H.Yıldırım

37:9

10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ٠١

İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib(sâkibun).

Ancak bir söz kapan olursa, onu da delip geçen bir parlak ışık takip eder.— H.Yıldırım

37:10

11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقاً اَمْ مَنْ خَلَقْنَاۜ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ ط۪ينٍ لَازِبٍ ١١

Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzib(lâzibin).

Şimdi sor onlara! Yaratma bakımından onlar mı daha zor, yoksa bizim yarattığımız mı? Şüphesiz biz kendilerini yapışkan bir çamurdan yarattık.— H.Yıldırım

37:11

12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَۖ ٢١

Bel acibte ve yesharûn(yesharûne).

Hayır, sen şaşıyorsun. Halbuki onlar alay ediyorlar.— H.Yıldırım

37:12

13

وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَۖ ٣١

Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn(yezkurûne).

Kendilerine öğüt verildiği vakit öğüt almazlar.— H.Yıldırım

37:13

14

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَسْتَسْخِرُونَۖ ٤١

Ve izâ raev âyeten yesteshırûn(yesteshırûne).

Bir mucize görseler alay ederler.— H.Yıldırım

37:14

15

وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌۚ ٥١

Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Bu ancak açık bir büyüdür, derler.— H.Yıldırım

37:15

16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ ٦١

E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).

"Gerçekten biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman mı, diriltileceğiz?"— H.Yıldırım

37:16

17

اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَۜ ٧١

E ve âbâunel evvelûn(evvelûne).

"İlk atalarımızda mı?"— H.Yıldırım

37:17

18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ ٨١

Kul neam ve entum dâhırûn(dâhırûne).

De ki: Evet, hem de hor ve hakir olarak.— H.Yıldırım

37:18

19

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ٩١

Fe innemâ hiye zecretun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn(yenzurûne).

O korkunç. bir sesten ibaret olacak, o anda hemen onların gözleri açılıp etrafa bakacaklar.— H.Yıldırım

37:19

20

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدّ۪ينِ ٠٢

Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn(dîni).

Eyvah bize! Bu ceza günüdür, derler.— H.Yıldırım

37:20

21

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَ۟ ١٢

Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn(tukezzibûne).

İşte bu; yalanlamış olduğunuz hüküm günüdür.— H.Yıldırım

37:21

22

اُحْشُرُوا الَّذ۪ينَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَۙ ٢٢

Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn(ya’budûne).

''Zalimleri, onların aynı yoldaki arkadaşlarını ve tapmış olduklarını toplayın''.— H.Yıldırım

37:22

23

مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَح۪يمِۙ ٣٢

Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm(cahîmi).

''Allah'tan başka . Onlara cehennemin yolunu gösterin''.— H.Yıldırım

37:23

24

وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ۫لُونَۙ ٤٢

Vakıfûhum innehum mes’ûlûn(mes’ûlûne).

''Onları tutuklayın, çünkü onlar sorguya çekilecekler!— H.Yıldırım

37:24

25

مَا لَـكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ٥٢

Mâ lekum lâ tenâsarûn(tenâsarûne).

Size ne oldu ki birbirinize yardım etmiyorsunuz?— H.Yıldırım

37:25

26

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ٦٢

Bel humul yevme musteslimûn(musteslimûne).

Evet, onlar o gün zilletle boyun eğeceklerdir.— H.Yıldırım

37:26

27

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٧٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Onlardan bir kısmı, diğerlerine yönelir, birbirlerini sorumlu tutmaya çalışırlar.— H.Yıldırım

37:27

28

قَالُٓوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَم۪ينِ ٨٢

Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn(yemîni).

Siz bize sağdan gelirdiniz derler.— H.Yıldırım

37:28

29

قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَۚ ٩٢

Kâlû bel lem tekûnû mû’minîn(mû’minîne).

"Bilâkis, derler, siz inanan kimseler değildiniz".— H.Yıldırım

37:29

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طَاغ۪ينَ ٠٣

Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultân(sultânin), bel kuntum kavmen tâgîn(tâgîne).

"Bizim sizi zorlayacak bir gücümüz yoktu. Fakat siz kendiniz azgın bir toplum idiniz."— H.Yıldırım

37:30

Saffat

Not Ekle