Mearic Suresi

1

سَاَلَ سَٓائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍۙ ١

Se ele sâilun bi azâbin vâkı’n(vâkıın).

Soracak olan sorsun gerçekleşecek azabı.— H.Yıldırım

70:1

2

لِلْـكَافِر۪ينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌۙ ٢

Lil kâfirîne leyse lehu dâfi’(dâfiun).

Kâfirler için; onu önleyebilecek yoktur,— H.Yıldırım

70:2

3

مِنَ اللّٰهِ ذِي الْمَعَارِجِۜ ٣

Minallâhi zîl meâric(meârici).

Üstün ve yüce dereceler sahibi Allah’dandır.— H.Yıldırım

70:3

4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ اِلَيْهِ ف۪ي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْس۪ينَ اَلْفَ سَنَةٍۚ ٤

Ta'rucul melâiketu ver rûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdaruhu hamsîne elfe seneh(senetin).

Melekler ve Ruh, ona miktarı elli bin yıl olan bir günde yükselir.— H.Yıldırım

70:4

5

فَاصْبِرْ صَبْراً جَم۪يلاً ٥

Fasbir sabren cemîlâ(cemîlen).

O halde güzel bir sabır ile sabret.— H.Yıldırım

70:5

6

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَع۪يداًۙ ٦

İnnehum yerevnehu baîdâ(baîden).

Gerçekten onlar, bunu uzak görüyorlar.— H.Yıldırım

70:6

7

وَنَرٰيهُ قَر۪يباًۜ ٧

Ve nerâhu karîbâ(karîben).

Biz ise onu pek yakın görüyoruz.— H.Yıldırım

70:7

8

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَٓاءُ كَالْمُهْلِۙ ٨

Yevme tekûnus semâu kel muhl(muhli).

O gün gök, erimiş maden gibi olur.— H.Yıldırım

70:8

9

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ ٩

Ve tekûnul cibâlu kel ıhn(ıhni).

Dağlar da yün gibi olur.— H.Yıldırım

70:9

10

وَلَا يَسْـَٔلُ حَم۪يمٌ حَم۪يماًۚ ٠١

Ve lâ yes’elu hamîmun hamîmâ(hamîmen).

Ve hiç bir dost, dostunu sormaz.— H.Yıldırım

70:10

11

يُبَصَّرُونَهُمْۜ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَد۪ي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَن۪يهِۙ ١١

Yubassarûnehum yeveddul mucrimu lev yeftedî min azâbi yevmi izin bi benîh(benîhi).

Onlar birbirlerine gösterilirler. Her suçlu o günün azabına karşılık fidye vermek ister; oğullarını,— H.Yıldırım

70:11

12

وَصَاحِبَتِه۪ وَاَخ۪يهِۙ ٢١

Ve sâhıbetihî ve ahîh(ahîhi).

Eşini, kardeşini,— H.Yıldırım

70:12

13

وَفَص۪يلَتِهِ الَّت۪ي تُـْٔو۪يهِۙ ٣١

Ve fasîletihilletî tu’vîh(tu’vîhi).

Kendisini barındıran aşiretini,— H.Yıldırım

70:13

14

وَمَنْ فِي الْاَرْضِ جَم۪يعاًۙ ثُمَّ يُنْج۪يهِۙ ٤١

Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).

Ve yeryüzünde bulunanların tümünü... Hani kendini de kurtarabilse ya!— H.Yıldırım

70:14

15

كَلَّاۜ اِنَّهَا لَظٰىۙ ٥١

Kellâ, innehâ lezâ.

Hayır, hayır; doğrusu o alevli bir ateştir,— H.Yıldırım

70:15

16

نَزَّاعَةً لِلشَّوٰىۚ ٦١

Nezzâaten liş şevâ.

Deriyi soyar.— H.Yıldırım

70:16

17

تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ ٧١

Ted’û men edbera ve tevellâ.

Yüz çevirip arkasını döneni çağırır.— H.Yıldırım

70:17

18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى ٨١

Ve cemea fe ev’â.

Toplar ve yığar.— H.Yıldırım

70:18

19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعاًۙ ٩١

İnnel insâne hulika helûâ(helûan).

Gerçekten insan hırslı yaratılmıştır.— H.Yıldırım

70:19

20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاًۙ ٠٢

İzâ messehuş şerru cezûâ(cezûan).

Kendisine bir şer dokunduğu zaman feryad eder.— H.Yıldırım

70:20

21

وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاًۙ ١٢

Ve izâ messehul hayru menûâ(menûan).

Kendisine bir hayır dokunduğu zaman da cimrilik eder.— H.Yıldırım

70:21

22

اِلَّا الْمُصَلّ۪ينَۙ ٢٢

İllel musallîn(musallîne).

Namaz kılanlar müstesna.— H.Yıldırım

70:22

23

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَٓائِمُونَۖ ٣٢

Ellezîne hum alâ salâtihim dâimûn(dâimûne).

Ki onlar, namazlarında devamlıdırlar.— H.Yıldırım

70:23

24

وَالَّذ۪ينَ ف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌۙ ٤٢

Vellezîne fî emvâlihim hakkun ma’lûm(ma’lûmun).

Ve mallarında bilinen bir hak vardır.— H.Yıldırım

70:24

25

لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِۖ ٥٢

Lis sâili vel mahrûm(mahrûmi).

Dilenen ve yoksul için.— H.Yıldırım

70:25

26

وَالَّذ۪ينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۖ ٦٢

Vellezîne yusaddikûne bi yevmid dîn(dîni).

Din gününü de tasdik etmektedirler.— H.Yıldırım

70:26

27

وَالَّذ۪ينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَۚ ٧٢

Vellezîne hum min azâbi rabbihim muşfikûn(muşfikûne).

Ve onlar Rablerinin azabından korkarlar.— H.Yıldırım

70:27

28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۚ ٨٢

İnne azâbe rabbihim gayru me’mûn(me’mûnin).

Şüphesiz Rablerinin azabından emin olunamaz.— H.Yıldırım

70:28

29

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ ٩٢

Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).

Onlar ki ırzlarını korurlar.— H.Yıldırım

70:29

30

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ ٠٣

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).

Ancak kendi eşleri ya da sağ ellerinin malik olduğu başka; çünkü onlar kınanmazlar.— H.Yıldırım

70:30

Mearic

Not Ekle