Mümtehine Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوّ۪ي وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَٓاءَ تُلْقُونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَٓاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۜ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَاداً ف۪ي سَب۪يل۪ي وَابْتِغَٓاءَ مَرْضَات۪ي تُسِرُّونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِۗ وَاَنَا۬ اَعْلَمُ بِمَٓا اَخْفَيْتُمْ وَمَٓا اَعْلَنْتُمْۜ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَٓاءَ السَّب۪يلِ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tettehızû aduvvî ve aduvvekum evliyâe, tulkûne ileyhim bil meveddeti ve kad keferû bi mâ câekum minel hakk(hakkı), yuhricûner resûle ve iyyâkum en tû’minû billâhi rabbikum, in kuntum harectum cihâden fî sebîlî vebtigâe merdâtî tusirrûne ileyhim bil meveddeti ve ene a’lemu bi mâ ahfeytum ve mâ a’lentum, ve men yef’alhu minkum fe kad dalle sevâes sebîl(sebîli).

iy anlar kim įmān getürdiler! dutmañ düşmānumı daħı düşmānuñuzı dostlar kim bıraġursız anlardın yaña ya'nį ħaberler dostlıķdan ötürü. daħı bayıķ kāfir oldılar aña kim geldi size ḥaķ. çıķartırlar yalavacı daħı sizi anuñ-içün kim įmān getürürsiz Tañrı’ya çalabuñuza. eger olduñuz çıķduñuz ise ġaża-y-içün yolumda daħı istemek içün ħoşnūdlıġumı… gizlersiz anlardın yaña dostlıġı daħı ben bilürin anı kim gizledüñüz daħı anı kim eşikere eyledüñüz. daħı her kim eyler-ise anı sizden bayıķ azdı yol ŧoġrusından.— E. Anadolu Türkçesi

60:1

اِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ اَعْدَٓاءً وَيَبْسُطُٓوا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّٓوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَۜ ٢

İn yeskafûkum yekûnû lekum a’dâen ve yebsutû ileykum eydiyehum ve elsinetehum bis sûi ve veddû lev tekfurûn(tekfurûne).

eger bulurlar-ise sizi olalar size düşmānlar daħı döşeyeler sizdin yaña ellerini daħı dillerini yavuzlıġ-ıla. daħı sevdiler eger kāfir olmış-mıssa-duñuz!— E. Anadolu Türkçesi

60:2

لَنْ تَنْفَعَكُمْ اَرْحَامُكُمْ وَلَٓا اَوْلَادُكُمْۚۛ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۚۛ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَص۪يرٌ ٣

Len tenfeakum erhâmukum ve lâ evlâdukum, yevmel kıyâmeh(kıyâmeti) yefsılu beynekum, vallâhu bi mâ ta’melûne basîr(basîrun).

hergiz aśśı eylemeye size ħıśımlıķlaruñuz ne daħı oġul ķızlaruñuz. ķıyāmet güni ḥükm eyleye ya'nį Tañrı arañuzda. daħı Tañrı anı kim işlersiz göricidür.— E. Anadolu Türkçesi

60:3

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ف۪ٓي اِبْرٰه۪يمَ وَالَّذ۪ينَ مَعَهُۚ اِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰٓؤُ۬ا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِۘ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَٓاءُ اَبَداً حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰه۪يمَ لِاَب۪يهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَٓا اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۜ رَبَّـنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَص۪يرُ ٤

Kad kânet lekum usvetun hasenetun fî ibrâhîme vellezîne meah(meahu), iz kâlû li kavmihim innâ bureâu minkum ve mimmâ ta’budûne min dûnillâhi kefernâ bikum, ve bedee beynenâ ve beynekumul adâvetu vel bagdâu ebeden hattâ tû’minû billâhi vahdehû, illâ kavle ibrâhîme li ebîhi le estagfirenne leke ve mâ emliku leke minallâhi min şey’İn, rabbenâ aleyke tevekkelnâ ve ileyke enebnâ ve ileykel masîr(masîru).

bayıķ oldı sizüñ içün uyası nesene görklü ibrāhįm’de daħı anlarda kim anuñiledi. ol vaķt kim eyittiler ķavumlarına “bayıķ biz bįzarlaruz sizden (l0) daħı andan kim ŧaparsız Tañrı’dan ayruk. [292a] kāfir olduķ size daħı žāhir oldı aramuzda daħı arañuzda düşmānlıķ daħı sevmemek hemįşe tā įmān getüresiz Tañrı’ya yaluñuzken.” illā ibrāhįm sözinde atasına “yarlıġamaķ dileyem senüñ içün daħı mālik degülven senüñ içün Tañrı’dan ya'nį uymaķ var bu sözde atasına nesene.” “iy çalabumuz! saña tevekkül eyledük daħı sendin yañadur dönecek yir.”— E. Anadolu Türkçesi

60:4

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ٥

Rabbenâ lâ tec’alnâ fitneten lillezîne keferû, vagfir lenâ rabbenâ, inneke entel azîzul hakîm(hakîmu).

“iy çalabumuz! ķılma bizi fitne anlara kim kāfir oldılar. daħı yarlıġa bizi iy çalabumuz! bayıķ sen beñdeşsüzsin dürüst işlü dürüst sözlü.”— E. Anadolu Türkçesi

60:5

لَقَدْ كَانَ لَـكُمْ ف۪يهِمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَۜ وَمَنْ يَتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَم۪يدُ۟ ٦

Lekad kâne lekum fîhim usvetun hasenetun li men kâne yercûllâhe vel yevmel âhire ve men yetevelle fe innallâhe huvel ganiyyul hamîd(hamîdu).

bayıķ oldı sizüñ içün anlarda uyası nesene görklü aña kim oldı ķorķar Tañrı’dan daħı śoñraġı günden. daħı her kim yüz döndüre bayıķ Tañrı oldur bay ögülmiş.— E. Anadolu Türkçesi

60:6

عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذ۪ينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةًۜ وَاللّٰهُ قَد۪يرٌۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٧

Asâllâhu en yec’ale beynekum ve beynellezîne âdeytum minhum meveddeh(meveddeten), vallâhu kadîr(kadîrun), vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

ola kim Tañrı eyleye arañuzda daħı anlaruñ arasında kim düşmān duttuñuz anlardan dostlıķ. daħı Tañrı güci yiterdür. daħı Tañrı yarlıġayıcıdur raḥmet ķılıcı.— E. Anadolu Türkçesi

60:7

لَا يَنْهٰيكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذ۪ينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدّ۪ينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ اَنْ تَـبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُٓوا اِلَيْهِمْۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِط۪ينَ ٨

Lâ yenhâkumullâhu anillezîne lem yukâtilûkum fîd dîni ve lem yuhricûkum min diyârikum en teberrûhum ve tuksitû ileyhim, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).

yıġmaz sizi Tañrı anlardan kim çalışmadılar sizüñ ile dįn içinde daħı çıķarmadılar sizi illerüñüzden kim eylük eyleyesiz anlara daħı 'adl eyleyesiz anlardın yaña. bayıķ Tañrı sever 'adl eyleyicileri.— E. Anadolu Türkçesi

60:8

اِنَّمَا يَنْهٰيكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذ۪ينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدّ۪ينِ وَاَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ٩

İnnemâ yenhâkumullâhu anillezîne kâtelûkum fîd dîni ve ahrecûkum min diyârikum ve zâherû alâ ıhrâcikum en tevellevhum, ve men yetevellehum fe ulâike humuz zâlimûn(zâlimûne).

yıġmaz sizi Tañrı illā anlardan kim çalışdılar sizüñ-ile din içinde daħı çıķardılar sizi illerüñüzden daħı arķa virişdiler sizi çıķarmaķ üzere kim dost dutasız anları. daħı her kim dost dutar-ise anları şunlar anlardur žālimler.— E. Anadolu Türkçesi

60:9

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا جَٓاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّۜ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِا۪يمَانِهِنَّۚ فَاِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ اِلَى الْكُفَّارِۜ لَا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّۜ وَاٰتُوهُمْ مَٓا اَنْفَقُواۜ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اَنْ تَنْكِحُوهُنَّ اِذَٓا اٰتَيْتُمُوهُنَّ اُجُورَهُنَّۜ وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَسْـَٔلُوا مَٓا اَنْفَقْتُمْ وَلْيَسْـَٔلُوا مَٓا اَنْفَقُواۜ ذٰلِكُمْ حُكْمُ اللّٰهِۜ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ ٠١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû izâ câekumul mû’minâtu muhâcirâtin femtehınû hunn(hunne), allâhu a’lemu bi îmânihinn(îmânihinne), fe in alimtimû hunne mû’minâtin fe lâ terciû hunne ilel kuffâr(kuffâri), lâ hunne hıllun lehum ve lâ hum yehıllûne le hunn(hunne), ve âtûhum mâ enfekû, ve lâ cunâha aleykum en tenkıhû hunne izâ âteytumû hunne ucûrehunn(ucûrehunne), ve lâ tumsikû bi isamil kevâfiri ves’elû mâ enfaktum vel yes’elû mâ enfekû, zâlikum hukmullâh(hukmullâhi), yahkumu beynekum, vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).

iy anlar kim įmān getürdiler! ķaçan gele size mü’mine 'avratlar» illerinden ayrılıcılarken [292b] śınañ anları. ya'nį anlardan Tañrı bilürirekdür įmānlaruñ anlaruñ. pes eger bilürseñüz anları mü’mine 'avratlar girü döndürmeñ anları kāfirlerdın yaña. degül anlar ya'nį 'avratlar ḥelāl anlara daħı degül anlar ḥelāl olalar anlara. daħı virüñ anlara anı kim nafaķa eylediler daħı yazuķ yoķdur sizüñ üzere kim nikāh eyleyesiz anları ķaçan vire siz anlara kirilerini ya'nį kābinlerin. daħı yapışmañ kāfire 'avratlaruña śaķlamaķlarına daħı dileñ anı kim nafaķa eyledüñüz daħı dilesünler anı kim nafaķa eylediler. Tañrı hükmidür hükm eyler arañuzda. daħı Tañrı bilicidür dürüst işlüdür dürüst sözlüdür.— E. Anadolu Türkçesi

60:10

وَاِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ اِلَى الْـكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَاٰتُوا الَّذ۪ينَ ذَهَبَتْ اَزْوَاجُهُمْ مِثْلَ مَٓا اَنْفَقُواۜ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّـذ۪ٓي اَنْتُمْ بِه۪ مُؤْمِنُونَ ١١

Ve in fâtekum şey’un min ezvâcikum ilel kuffâri fe âkabtum fe âtûllezîne zehebet ezvâcuhum misle mâ enfekû, vettekûllâhellezî entum bihî mû’minûn(mû’minûne).

daħı eger geçer ise sizden nesene 'avratlaruñuzdan kāfirlerdür yaña pes ġanimet alursañuz kāfirlerden pes virüñ anlara kim gitdi 'avratları anuñ gibi kim nafaķa eylediler ya'nį daħı ķorķuñ Tañrı’dan ol kim siz aña inanıcılarsız.— E. Anadolu Türkçesi

60:11

يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَٓاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـٔاً وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْن۪ينَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْت۪ينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَر۪ينَهُ بَيْنَ اَيْد۪يهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْص۪ينَكَ ف۪ي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٢١

Yâ eyyuhen nebiyyu izâ câekel mu'minâtu yubâyi'neke alâ en lâ yuşrikne billâhi şey'en ve lâ yesrikne ve lâ yeznîne ve lâ yaktulne evlâdehunne ve lâ ye'tîne bi buhtânin yefterînehu beyne eydîhinne ve erculihinne ve lâ ya'sîneke fî ma'rûfin fe bâyı'hunne vestagfirlehunnallâh(vestagfirlehunnallâhe) innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).

iy peyġamber! ķaçan gele saña mü’mine 'avratlar kim bey'at eylerler senüñ-ile anuñ üzere kim ortaķ eylemeyeler Tañrı’ya nesene daħı uġurlamayalar daħı zinā eylemeyeler daħı depelemeyeler oġlanlarını daħı getürmeyeler büḥtanı yalan baġlayalar anı elleri arasında daħı ayaķları arasında daħı 'āsį olmayalar saña eyü işde pes ķavl eyle anlaruñ-ıla daħı 'ahd. daħı yarlıġamaķ iste anlara Tañrı’dan bayıķ Tañrı yarlıġayıcıdur raḥmet ķılıcı.— E. Anadolu Türkçesi

60:12

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَـئِسُوا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَـئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحَابِ الْقُبُورِ ٣١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tetevellev kavmen gadıballâhu aleyhim kad yeisû minel âhireti kemâ yeisel kuffâru min ashâbil kubûr(kubûri).

iy anlar kim įmān getürdiler! dostlıķ eylemeñ bir ķavm-ıla kim ķaķıdı Tañrı anlara ya'nį cuḥūdlar. bayıķ nevmįd oldılar āħiretde nite kim nevmįd oldı kāfirler, sinle islerinden.— E. Anadolu Türkçesi

60:13

Mümtehine

Not Ekle