Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

Oku ismiyle o rabbının ki yarattı— E.H.Yazır (Orj.)

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

İnsanı bir alaktan yarattı— E.H.Yazır (Orj.)

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku, o keremine nihayet olmıyan rabbındır— E.H.Yazır (Orj.)

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

Kalem ile öğreten de— E.H.Yazır (Orj.)

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

O insana bilmediği şeyleri öğretti— E.H.Yazır (Orj.)

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

Sakın okumamak etme, çünkü insan muhakkak tuğyan eder— E.H.Yazır (Orj.)

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

Kendini müstağni görmekle— E.H.Yazır (Orj.)

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Her halde nihayet rabbınadır dönüş— E.H.Yazır (Orj.)

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

Baksan a o nehyedene— E.H.Yazır (Orj.)

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

Bir kulu namaz kıldığında— E.H.Yazır (Orj.)

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Baksan a o hidayet üzere giderse— E.H.Yazır (Orj.)

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Yâhud takva ile emrederse fenâ mı?— E.H.Yazır (Orj.)

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Baksan a tekzîb eder, aksine giderse iyi mi?— E.H.Yazır (Orj.)

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

Her halde Allahın görüyorduğunu bilmiyor mu?— E.H.Yazır (Orj.)

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

Sakın, Celâlim hakkı için eğer (akıllanıp) vazgeçmezse muhakkak sürükleyeceğiz elbet biz o alnı— E.H.Yazır (Orj.)

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

Yalancı, câni bir alnı— E.H.Yazır (Orj.)

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

O vakıt çağırsın o kurultayını, meclisini— E.H.Yazır (Orj.)

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz, çağıracağız zebanileri— E.H.Yazır (Orj.)

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Sakın onu dinleme de secde et ve yaklaş— E.H.Yazır (Orj.)

96:19

Alak

Not Ekle