Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

Koptu mu o Vakı'a bir— E.H.Yazır (Orj.)

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

Olmaz vak'asına yalan diyen dil— E.H.Yazır (Orj.)

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

İndirir bindirir— E.H.Yazır (Orj.)

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yer bir sarsılış sarsıldığı— E.H.Yazır (Orj.)

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Dağlar bir serpiliş serpildiği— E.H.Yazır (Orj.)

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Hepsi dağılıp berhevâ bir hebâ olduğu— E.H.Yazır (Orj.)

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

Siz de üç sınıf olduğunuz zaman— E.H.Yazır (Orj.)

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

Ki sağda «Ashab-ı Meymene»: Ne «Ashab-ı Meymene!»— E.H.Yazır (Orj.)

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

Solda «Ashab-ı Meş'eme»: Ne «Ashab-ı Meş'eme!»— E.H.Yazır (Orj.)

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

İlerde sabikun, işte o sabikun— E.H.Yazır (Orj.)

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

(11-12) Onlar ne'ıym Cennetlerinde mukarrebun— E.H.Yazır (Orj.)

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

(11-12) Onlar ne'ıym Cennetlerinde mukarrebun— E.H.Yazır (Orj.)

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

Bir çok evvelînden— E.H.Yazır (Orj.)

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

Biraz da âhirînden— E.H.Yazır (Orj.)

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

Murassa' tahtlar üstünde— E.H.Yazır (Orj.)

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Karşı karşıya kurulmuşlar— E.H.Yazır (Orj.)

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Pırlanır etraflarında muhalled evlâdlar— E.H.Yazır (Orj.)

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Kübler ve ibrıklerle me'ıynden bir piyâle— E.H.Yazır (Orj.)

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

Ne başları ağrıtılır ondan ne de irer zevâle— E.H.Yazır (Orj.)

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

Meyve beğendiklerinden— E.H.Yazır (Orj.)

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Kuş eti istediklerinden— E.H.Yazır (Orj.)

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

Huri ıyn— E.H.Yazır (Orj.)

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

Saklı inci timsalleri gibi— E.H.Yazır (Orj.)

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

İşledikleri amellere mükâfat için— E.H.Yazır (Orj.)

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Ne bir boş lâf işidirler orada ne de bir te'sîm— E.H.Yazır (Orj.)

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

Ancak bir kelâm: Selâmen selâm— E.H.Yazır (Orj.)

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

Ashabı yemîn ise ne Ashab-ı yemîn!— E.H.Yazır (Orj.)

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Dal bastı kirazlar— E.H.Yazır (Orj.)

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

Sıvama muzlar içinde— E.H.Yazır (Orj.)

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

Memdud bir saye— E.H.Yazır (Orj.)

56:30

Vakıa

Not Ekle