Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Yo... Kasem ederim bu beldeye— E.H.Yazır (Orj.)

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen hıll iken bu beldede— E.H.Yazır (Orj.)

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Ve bir validle veledine ki— E.H.Yazır (Orj.)

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Hakikaten biz insanı bir meşakkat içinde yarattık— E.H.Yazır (Orj.)

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O kendisine karşı kimse güç yetiremez mi sanıyor?— E.H.Yazır (Orj.)

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

Ben yığın yığın mal telef ettim diyor— E.H.Yazır (Orj.)

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Onu bir gören olmadı mı zann ediyor?— E.H.Yazır (Orj.)

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Vermedik mi biz ona iki göz— E.H.Yazır (Orj.)

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Ve bir dil ve iki dudak;— E.H.Yazır (Orj.)

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

İki de tepe gösterdik— E.H.Yazır (Orj.)

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Fakat o göğüs veremedi o (akabeye) sarp yokuşa— E.H.Yazır (Orj.)

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Bildin mi o sarp yokuş ne?— E.H.Yazır (Orj.)

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

(Fekki rakabe) esîr bir boyun kurtarmak— E.H.Yazır (Orj.)

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Veya salgın bir açlık gününde yemek yedirmek— E.H.Yazır (Orj.)

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakınlığı olan bir yetîme— E.H.Yazır (Orj.)

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Veya toprak döşenen bir miskîne— E.H.Yazır (Orj.)

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra olmadı o iyman edip de sabra vasıyyetleşen ve merhamete vasıyyetleşenlerden— E.H.Yazır (Orj.)

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

Ki onlardır işte meymenet sahibleri (Ashab-ı Meymene)— E.H.Yazır (Orj.)

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Âyetlerimize küfr edenler ise onlardır işte: Şeâmet sahibleri (Ashab-ı Meş'eme)— E.H.Yazır (Orj.)

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Üzerlerine bir ateş bastırılıp kapıları kapanacak— E.H.Yazır (Orj.)

90:20

Beled

Not Ekle