Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Güven şehri olan Mekke’ye yemin ederim.— B. Sağlam

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Hâlbuki onlar, seni onda öldürmeyi helal sayıyorlar.— B. Sağlam

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Babalara ve zürriyetlerine(*) yemin ederim ki;— B. Sağlam

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Biz, insanı sıkıntı ve zorluklarla yoğurarak yaratık.— B. Sağlam

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

Acaba o, kimsenin (Allah’ın) ona güç getiremeyeceğini mi sanıyor?— B. Sağlam

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

“Yığınlarca mal yitirdim” diyor.— B. Sağlam

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Acaba kimsenin (Allah’ın,) onu görmediğini mi sanıyor?— B. Sağlam

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz, ona iki göz (görme kabiliyetini,)— B. Sağlam

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil ve iki dudak (konuşma kabiliyetini) vermedik mi?— B. Sağlam

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Biz ona iki görünen yol gösterdik (değil mi?)— B. Sağlam

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Artık neden o sarp yola atılmadı?— B. Sağlam

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Ne bilirsin, o sarp yol nedir?— B. Sağlam

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Köleleri zincirlerinden ayırmak(azat etmek)tır.— B. Sağlam

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Kıtlık ve açlık gününde;— B. Sağlam

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakın yetimlere,— B. Sağlam

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Fakir yoksullara yedirmektir.— B. Sağlam

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra inanıp da sabır ve şefkat tavsiye edenlerden olmaktır.— B. Sağlam

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte saadet ehli olanlar onlardır.— B. Sağlam

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimizi yalanlayanlar ise, işte onlar şekavet ehlidirler.— B. Sağlam

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onlar için üzerlerine kapanacak ebedî bir ateş, vardır.— B. Sağlam

90:20

Beled

Not Ekle