Saffat Suresi

1

وَالصَّٓافَّاتِ صَفاًّۙ ١

Ves sâffati saffâ(saffen).

Dizilmiş saflara,— B. Sağlam

37:1

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراًۙ ٢

Fez zâcirâti zecrâ(zecran).

Kötülükleri menedenlere,— B. Sağlam

37:2

3

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْراًۙ ٣

Fet tâliyâti zikrâ(zikran).

Zikir ve mesajı okuyanlara andolsun ki;— B. Sağlam

37:3

4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۜ ٤

İnne ilâhekum le vâhıd(vâhıdun).

İlah ve mabudunuz bir tanedir.— B. Sağlam

37:4

5

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۜ ٥

Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).

O, göklerin ve yerin ve aralarındakilerin Rabbi ve doğuların(*) Rabbidir.— B. Sağlam

37:5

6

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِز۪ينَةٍۨ الْـكَوَاكِبِۙ ٦

İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).

Şüphesiz Biz, yakın göğü yıldızlar süsü ile süsledik.— B. Sağlam

37:6

7

وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍۚ ٧

Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).

İnatçı her nevi şeytandan koruduk.— B. Sağlam

37:7

8

لَا يَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَأِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۗ ٨

Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne minkulli cânib(cânibin).

Onlar, (semavi) yüce meclise kulak dayatamazlar. Ve her taraftan ateşe maruz kalırlar.— B. Sağlam

37:8

9

دُحُوراً وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ ٩

Duhûran ve lehum azâbun vâsib(vâsibun).

Kovulurlar ve onlar için daimi bir azap vardır.— B. Sağlam

37:9

10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ٠١

İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib(sâkibun).

Meğer o meclisten bir söz kapan olursa, peşini delici bir alev takip eder.— B. Sağlam

37:10

11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقاً اَمْ مَنْ خَلَقْنَاۜ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ ط۪ينٍ لَازِبٍ ١١

Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzib(lâzibin).

Şimdi onlara sor: “Onlar mı daha güçlüdür, yoksa Bizim yarattıklarımız mı? Şüphesiz Biz, onları yapışkan, bir çamurdan yarattık.— B. Sağlam

37:11

12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَۖ ٢١

Bel acibte ve yesharûn(yesharûne).

Hayır! Sen (onlara) şaşıyorsun, onlar da alay ediyorlar.— B. Sağlam

37:12

13

وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَۖ ٣١

Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn(yezkurûne).

Uyarıldıkları zaman da öğüt almıyorlar.— B. Sağlam

37:13

14

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَسْتَسْخِرُونَۖ ٤١

Ve izâ raev âyeten yesteshırûn(yesteshırûne).

Bir mucize gördükleri zaman da alaya alıyorlar.— B. Sağlam

37:14

15

وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌۚ ٥١

Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Ve: “Bu, apaçık bir büyüdür.”— B. Sağlam

37:15

16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ ٦١

E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).

“Biz toprak ve kemikler olduğumuz zaman mı dirilecekmişiz?”— B. Sağlam

37:16

17

اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَۜ ٧١

E ve âbâunel evvelûn(evvelûne).

“Eski atalarımız da mı dirilecekler?” dediler.— B. Sağlam

37:17

18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ ٨١

Kul neam ve entum dâhırûn(dâhırûne).

De ki: “Evet (dirileceksiniz!) Hem de hor ve hakir olarak.”— B. Sağlam

37:18

19

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ٩١

Fe innemâ hiye zecretun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn(yenzurûne).

Evet, onların dirilişi tek bir sayha ile olacak. Hemen dirilip bakacaklar.— B. Sağlam

37:19

20

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدّ۪ينِ ٠٢

Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn(dîni).

“Yazıklar olsun bize! İşte ceza ve din günü budur!”— B. Sağlam

37:20

21

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَ۟ ١٢

Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn(tukezzibûne).

“Sizin yalanladığınız, her şeyin birbirinden ayrıldığı gün, budur!” diyecekler.— B. Sağlam

37:21

22

اُحْشُرُوا الَّذ۪ينَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَۙ ٢٢

Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn(ya’budûne).

22, 23. Biz de: “O zalimleri, eşlerini ve Allah’ın dışında taptıkları şeyleri toplayın, onlara Cehennem yolunu gösterin.”— B. Sağlam

37:22

23

مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَح۪يمِۙ ٣٢

Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm(cahîmi).

22, 23. Biz de: “O zalimleri, eşlerini ve Allah’ın dışında taptıkları şeyleri toplayın, onlara Cehennem yolunu gösterin.”— B. Sağlam

37:23

24

وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ۫لُونَۙ ٤٢

Vakıfûhum innehum mes’ûlûn(mes’ûlûne).

“Ve onları tevkif edin. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.”— B. Sağlam

37:24

25

مَا لَـكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ٥٢

Mâ lekum lâ tenâsarûn(tenâsarûne).

“Neden birbirinize yardım etmiyorsunuz?” (deriz.)— B. Sağlam

37:25

26

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ٦٢

Bel humul yevme musteslimûn(musteslimûne).

Fakat onlar, o gün tam teslim olmuşlardır.— B. Sağlam

37:26

27

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٧٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Birbirine dönüp soruşacaklar:— B. Sağlam

37:27

28

قَالُٓوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَم۪ينِ ٨٢

Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn(yemîni).

“Şüphesiz siz, sağ tarafımızdan (güveneceğimiz bir tarz ile) bize sokuldunuz” derler.— B. Sağlam

37:28

29

قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَۚ ٩٢

Kâlû bel lem tekûnû mû’minîn(mû’minîne).

(Diğerleri:) “Zaten siz inanmadınız.”— B. Sağlam

37:29

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طَاغ۪ينَ ٠٣

Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultân(sultânin), bel kuntum kavmen tâgîn(tâgîne).

“Bizim sizin üzerinizde bir gücümüz yoktu. Bilakis siz, azgın bir toplum idiniz.”— B. Sağlam

37:30

Saffat

Not Ekle