Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Yemin ederim bu kente!— S.Türkmen

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen de bu kentte oturmaktasın.— S.Türkmen

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Yemin ederim babaya ve çocuğuna!— S.Türkmen

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Gerçek şu ki; Biz insanı, bir zorluk (anne karnı) içinde yarattık.— S.Türkmen

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O(insan), hiç kimsenin kendisine asla güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?— S.Türkmen

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

O: ”yığın yığın mal telef ettim!” diyor.— S.Türkmen

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Zannediyor mu ki, hiç kimse onu görmemiştir.— S.Türkmen

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Onun için, iki göz var etmedik mi?— S.Türkmen

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil ve iki dudak?— S.Türkmen

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Ona, iki tepe (iyilik ve kötülük yolunu) gösterdik!— S.Türkmen

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Ama o, sarp yokuşu aşamadı.— S.Türkmen

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Sarp yokuşun ne olduğunu, bilir misin?— S.Türkmen

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

O, bir kimseyi esaretten kurtarmak— S.Türkmen

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Ya da yokluk gününde yedirmektir;— S.Türkmen

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakınlığı olan bir yetime— S.Türkmen

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Veya toprağa uzanıp (çaresiz) kalmış olan (yabancı) bir yoksula!— S.Türkmen

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da iman edenlerden, sabrı tavsiye edenlerden ve merhameti tavsiye edenlerden olmaktır.— S.Türkmen

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

Işte bunlar, kitabı sağından verilenler/merhametin arkadaşlarıdır!— S.Türkmen

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimizi inkâr edenler ise onlar, kitabı solundan verilenler/merhametsizliğin arkadaşlarıdır!— S.Türkmen

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Üzerlerine sımsıkı kapatılmış bir ateş vardır!— S.Türkmen

90:20

Beled

Not Ekle