Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

Güneş kıvrıldığında,— S.Türkmen

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Yıldızlar görülmediğinde,— S.Türkmen

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

Dağlar yürütüldüğünde,— S.Türkmen

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

Gebe develer salıverilip başıboş bırakıldığında,— S.Türkmen

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Vahşî hayvanlar bir araya toplandığında,— S.Türkmen

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Denizler kaynatıldığında,— S.Türkmen

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Nefisler eşleştirildiğinde— S.Türkmen

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

Ve diri diri gömülen küçük kız konusunda sorulduğunda:— S.Türkmen

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

“hangi suçtan dolayı katledildi/öldürüldü?” (diye).— S.Türkmen

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

Sahifeler (herkesin hesabı/sicil dosyası) açılıp neşredildiğinde,— S.Türkmen

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

Gökyüzü sıyrılıp açıldığında,— S.Türkmen

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Cehennem alevlendirilip kızıştırıldığında— S.Türkmen

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Ve cennet yaklaştırıldığında...— S.Türkmen

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

Artık her nefis/can, getirdiği şeyleri bilmiş olur.— S.Türkmen

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Hayir Hayir! Yemin ederim gizlenip geri gelenlere,— S.Türkmen

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

Yörüngesinde dönerek akıp gidenlere!— S.Türkmen

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

Kararmaya başladığında geceye— S.Türkmen

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

Ve nefes aldığında sabaha;— S.Türkmen

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

Şüphesiz o, ikram gören şerefli bir elçinin getirdiği sözdür;— S.Türkmen

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

O pek güçlüdür, Arş’ın sahibinin katında itibarlıdır.— S.Türkmen

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

Orada kendisine itaat edilir, güvenilir.— S.Türkmen

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Arkadaşiniz mecnun değildir;— S.Türkmen

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

Apaçık ufukta onu/Cebrail’i gördü.— S.Türkmen

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O/cebrail, gayb konusunda zan/töhmet altında tutulamaz.— S.Türkmen

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

Bu, kovulmuş şeytanın sözü değildir.— S.Türkmen

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

Peki öyleyse, siz şimdi nereye gidiyorsunuz?— S.Türkmen

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

O, âlemler için bir öğüttür;— S.Türkmen

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

Sizden, dosdoğru yola gitmeyi dileyene...— S.Türkmen

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Evrenin sahibi Allah sizlere dileme (isteme) özgürlüğü verdi. Bu özgürlüğü vermeseydi, siz zaten bir şey dileyemezdiniz.— S.Türkmen

81:29

Tekvir

Not Ekle