Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Yo... yemin ederim bu beldeye!— E.H.Yazır (S-1)

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen bu beldede oturmaktayken.— E.H.Yazır (S-1)

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Ve baba ile çocuğuna ki,— E.H.Yazır (S-1)

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

gerçekten Biz insanı bir sıkıntı içinde yarattık.— E.H.Yazır (S-1)

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O, kendisine karşı kimse güç yetiremez mi sanıyor?— E.H.Yazır (S-1)

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

O: «Ben yığın yığın mal telef ettim.» diyor.— E.H.Yazır (S-1)

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Onu bir gören olmadı mı sanıyor?— E.H.Yazır (S-1)

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Vermedik mi Biz ona iki göz?— E.H.Yazır (S-1)

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil ve iki dudak?— E.H.Yazır (S-1)

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Ona iki de tepe gösterdik.— E.H.Yazır (S-1)

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Fakat o sarp yokuşa göğüs veremedi.— E.H.Yazır (S-1)

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Bildin mi, nedir o sarp yokuş?— E.H.Yazır (S-1)

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Esir bir boyun kurtarmak (bir köle azad etmek)— E.H.Yazır (S-1)

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Ya da salgın bir açlık gününde yemek yedirmektir.— E.H.Yazır (S-1)

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakınlığı olan bir yetime— E.H.Yazır (S-1)

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

veya toprak döşenen (hiçbir varlığı olmayan) bir yoksula...— E.H.Yazır (S-1)

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da o iman edip de sabrı tavsiyeleşen ve merhamet tavsiyeleşenlerden olamadı.— E.H.Yazır (S-1)

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte onlardır meymenet sahipleri (kitapları sağ taraflarından verilecekler).— E.H.Yazır (S-1)

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimizi inkar edenler ise, onlardır işte şeamet sahipleri (uğursuz kimseler).— E.H.Yazır (S-1)

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Üzerlerine bir ateş bastırılıp kapıları kapanacak.— E.H.Yazır (S-1)

90:20

Beled

Not Ekle