Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

o vakıa (kıyamet) bir koptu mu,— E.H.Yazır (S-1)

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

onun oluşuna yalan diyen dil olmaz.— E.H.Yazır (S-1)

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

İndirir, bindirir.— E.H.Yazır (S-1)

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yer şiddetle sarsıldığı.— E.H.Yazır (S-1)

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

dağlar serpildikçe serpildiği,— E.H.Yazır (S-1)

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

hepsi dağılıp toz duman haline geldiği,— E.H.Yazır (S-1)

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

siz de üç sınıf olduğunuz zaman,— E.H.Yazır (S-1)

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

ki, sağda sağın adamları, ne mutludur onlar!— E.H.Yazır (S-1)

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

Solda solun adamları, ne mutsuzdur onlar!— E.H.Yazır (S-1)

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

önde, en öne geçenler, işte o ileride olanlar!— E.H.Yazır (S-1)

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

(11-12) Naim cennetlerinde (Allah'a) yakın olanlardır.— E.H.Yazır (S-1)

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

(11-12) Naim cennetlerinde (Allah'a) yakın olanlardır.— E.H.Yazır (S-1)

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

Çoğu öncekilerden,— E.H.Yazır (S-1)

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

biraz da sonrakilerden,— E.H.Yazır (S-1)

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

cevherlerle işlenmiş tahtlar üstünde,— E.H.Yazır (S-1)

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

karşı karşıya kurulmuşlar.— E.H.Yazır (S-1)

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Etraflarında taze kalan küpeli genç hizmetçiler dolaşırlar.— E.H.Yazır (S-1)

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Main'den doldurulmuş küpler, ibrikler ve kadehlere,— E.H.Yazır (S-1)

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

bu içkiden ne başları ağrıtılır ne de içtiklerini tüketirler.— E.H.Yazır (S-1)

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

Meyve beğendiklerinden,— E.H.Yazır (S-1)

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

kuş eti istediklerinden,— E.H.Yazır (S-1)

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

iri gözlü huriler,— E.H.Yazır (S-1)

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

saklı inciler gibi,— E.H.Yazır (S-1)

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

işledikleri amellere mükafat için.— E.H.Yazır (S-1)

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Orada ne boş bir laf işitirler, ne de günaha sokan bir söz.— E.H.Yazır (S-1)

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

Tek işittikleri söz: «Selam, selam!»— E.H.Yazır (S-1)

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

Sağın adamları ise, ne sağın adamları!— E.H.Yazır (S-1)

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Dalbastı kirazlar,— E.H.Yazır (S-1)

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

salkım muzlar içinde,— E.H.Yazır (S-1)

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

uzamış bir gölge,— E.H.Yazır (S-1)

56:30

Vakıa

Not Ekle