Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

O güneş dürüldüğünde,— E.H.Yazır (S-1)

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

yıldızlar bulandığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

dağlar yürütüldüğünde,— E.H.Yazır (S-1)

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

kıyılmaz mallar bırakıldığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

vahşi hayvanlar bir araya toplandığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

denizler ateşlendiğinde,— E.H.Yazır (S-1)

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

ruhlar eşleştirildiğinde.— E.H.Yazır (S-1)

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

Diri diri gömülen kıza sorulduğunda;— E.H.Yazır (S-1)

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

hangi suçtan öldürüldü diye,— E.H.Yazır (S-1)

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

defterler açıldığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

gökyüzü sıyrılıp açıldığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

cehennem kızıştırıldığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

cennet yaklaştırıldığında,— E.H.Yazır (S-1)

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

bir nefis (herkes) ne hazırladığını anlar.— E.H.Yazır (S-1)

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Şimdi yemin ederim o sinenlere,— E.H.Yazır (S-1)

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

o akıp akıp yuvasına girenlere,— E.H.Yazır (S-1)

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

yöneldiği zaman o geceye,— E.H.Yazır (S-1)

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

nefeslendiği zaman o sabaha ki,— E.H.Yazır (S-1)

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

muhakkak o (Kur'an), şerefli bir elçinin getirdiği bir sözdür.— E.H.Yazır (S-1)

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

O elçi, pek güçlü, Arş'ın sahibinin katında itibarlıdır.— E.H.Yazır (S-1)

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

Orada kendisine itaat edilendir, güvenilendir.— E.H.Yazır (S-1)

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Yoksa sizin arkadaşınız (Muhammed), delirmiş değildir.— E.H.Yazır (S-1)

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

Vallahi onu (Cebrail) açık ufukta gördü.— E.H.Yazır (S-1)

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O, gayb hakkında kıskanılır da değildir.— E.H.Yazır (S-1)

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

Ve o (Kur'an), kovulmuş şeytanın sözü değildir.— E.H.Yazır (S-1)

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

Böyle iken siz nereye gidiyorsunuz?— E.H.Yazır (S-1)

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

O, sadece bir öğüttür, alemler için.— E.H.Yazır (S-1)

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

Ve içinizden dosdoğru olmayı dileyenler için.— E.H.Yazır (S-1)

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Fakat o alemlerin Rabbi olan Allah dilemeyince siz dileyemezsiniz!— E.H.Yazır (S-1)

81:29

Tekvir

Not Ekle