Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

And içerim bu kente,— E.Yüksel

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Ki sen bu kentte oturmaktasın.— E.Yüksel

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Doğurana ve doğurduğuna da andolsun.— E.Yüksel

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

İnsanı zorluklar arasında (direnmesi için) yarattık.— E.Yüksel

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

Kendisine güç yetiremiyeceğimizi mi sanıyor?— E.Yüksel

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

(Övünerek) 'Çok para harcadım,' diyor.— E.Yüksel

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Kimsenin kendisini görmediğini mi sanıyor?— E.Yüksel

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Ona vermedik mi: İki göz,— E.Yüksel

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil ve iki dudak?— E.Yüksel

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Ona iki yolu göstermedik mi?— E.Yüksel

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Ne var ki zor yola katlanamadı.— E.Yüksel

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Zor yolun ne olduğunu bilir misin?— E.Yüksel

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Köleleri özgürlüklerine kavuşturmaktır;— E.Yüksel

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Kıtlık anında doyurmaktır:— E.Yüksel

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Akraba bir öksüzü,— E.Yüksel

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Yahut düşkün bir yoksulu...— E.Yüksel

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Dahası, birbirlerine sabır ve sevgiyi öğütleyen inananlardan olmaktır.— E.Yüksel

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

Nitekim mutlular onlardır.— E.Yüksel

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayet ve mucizelerimizi inkar edenlerse talihsizlerdir.— E.Yüksel

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onlar ateşe kapatılacaklardır.— E.Yüksel

90:20

Beled

Not Ekle