Şuara Suresi

1

طٰسٓمٓۜ ١

Tâ, sin, mim.

TT.S.M.— E.Yüksel

26:1

2

تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْمُب۪ينِ ٢

Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).

Bunlar (harfler), açıklayıcı kitabın mucizeleridir.— E.Yüksel

26:2

3

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ اَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَ ٣

Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mu’minîn(mu’minîne).

İnanmıyorlar diye kendini kahrediyor olabilirsin— E.Yüksel

26:3

4

اِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَٓاءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِع۪ينَ ٤

İn neşe’ nunezzil aleyhim mines semâi âyeten fe zallet a’nâkuhum lehâ hâdıîn(hâdıîne).

Dilesek onların üzerine gökten bir mucize indiririz de ona boyun eğip kalırlar.— E.Yüksel

26:4

5

وَمَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِض۪ينَ ٥

Ve mâ ye’tîhim min zikrin miner rahmâni muhdesin illâ kânû anhu mu’ridîn(mu’ridîne).

Her ne zaman Rahman'dan kendilerine yeni bir mesaj gelse, mutlaka ondan yüz çevirirler.— E.Yüksel

26:5

6

فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْت۪يهِمْ اَنْبٰٓؤُ۬ا مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ٦

Fe kad kezzebû fe seye’tîhim enbâu mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Yalanladıkları için, eğlenceye aldıkları şeylerin haberleri kendilerine ulaşacaktır.— E.Yüksel

26:6

7

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَر۪يمٍ ٧

E ve lem yerev ilel ardı kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).

Yeryüzüne bakmazlar mı, onda değişik türden nice güzel bitkiler bitirmişiz.— E.Yüksel

26:7

8

اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ ٨

İnne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Bunda bir işaret vardır. Ama çokları inanacak değildir.— E.Yüksel

26:8

9

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟ ٩

Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîme).

Kuşkusuz senin Rabbin Güçlüdür, Rahimdir.— E.Yüksel

26:9

10

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَۙ ٠١

Ve iz nâdâ rabbuke mûsâ eni’til kavmez zâlimîn(zâlimîne).

Bir zamanlar Rabbin Musa'ya seslenmişti: 'O zalim topluma git.'— E.Yüksel

26:10

11

قَوْمَ فِرْعَوْنَۜ اَلَا يَتَّقُونَ ١١

Kavme fir’avn(fir’avne), e lâ yettekûn(yettekûne).

'Firavun'un halkına; dinleyip düzelmiyecekler mi?'— E.Yüksel

26:11

12

قَالَ رَبِّ اِنّ۪ٓي اَخَافُ اَنْ يُكَذِّبُونِۜ ٢١

Kâle rabbi innî ehâfu en yukezzibûn(yukezzibûni).

Dedi ki, 'Rabbim, onların beni yalanlamalarından korkuyorum.'— E.Yüksel

26:12

13

وَيَض۪يقُ صَدْر۪ي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَان۪ي فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُونَ ٣١

Ve yadîku sadrî ve lâ yentaliku lisânî fe ersil ilâ hârûn(hârûne).

'Göğsüm daralıyor, dilim açılmıyor; kardeşim Harun'u gönder.'— E.Yüksel

26:13

14

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَقْتُلُونِۚ ٤١

Ve lehum aleyye zenbun fe ehâfu en yaktulûn(yaktulûni).

'Ayrıca, onların yanında suçlu biriyim. Korkarım ki beni öldürsünler.'— E.Yüksel

26:14

15

قَالَ كَلَّاۚ فَاذْهَبَا بِاٰيَاتِنَٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ٥١

Kâle kellâ, fezhebâ bi âyâtinâ innâ meakum mustemiûn(mustemiûne).

Dedi ki, 'Hayır, siz ikiniz ayetler (vahiy ve mucizeler) imizle gidin. Biz sizinle birlikteyiz; dinliyoruz.'— E.Yüksel

26:15

16

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَٓا اِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ ٦١

Fe’tiyâ fir’avne fe kûlâ innâ resûlu rabbil âlemîn(âlemîne).

'İkiniz Firavun'a varıp deyin ki, 'Biz evrenlerin Rabbinin elçileriyiz.' '— E.Yüksel

26:16

17

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ ٧١

En ersil meanâ benî isrâîl(isrâîle).

' 'İsrail oğullarını bizimle birlikte gönder.' '— E.Yüksel

26:17

18

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ ف۪ينَا وَل۪يداً وَلَبِثْتَ ف۪ينَا مِنْ عُمُرِكَ سِن۪ينَ ٨١

Kâle e lem nurabbike fînâ velîden ve lebiste fînâ min umurike sinîn(sinîne).

Dedi ki, 'Biz seni daha bebekken alıp yetiştirmedik mi ve hayatının nice yıllarını aramızda geçirmedin mi?'— E.Yüksel

26:18

19

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّت۪ي فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ ٩١

Ve fealte fa’letekelletî fealte ve ente minel kâfirîn(kâfirîne).

'Sonunda yapacağını yaptın. Sen nankör birisin.'— E.Yüksel

26:19

20

قَالَ فَعَلْتُـهَٓا اِذاً وَاَنَا۬ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۜ ٠٢

Kâle fealtuhâ izen ve ene mined dâllîn(dâllîne).

Dedi ki, 'O işi yaptığım zaman yanlış yoldaydım.'— E.Yüksel

26:20

21

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ ل۪ي رَبّ۪ي حُكْماً وَجَعَلَن۪ي مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ ١٢

Fe ferartu minkum lemmâ hıftukum fe vehebe lî rabbî hukmen ve cealenî minel murselîn(murselîne).

'Sonra, sizden korktuğum için sizden kaçtım ve Rabbim bana bilgelik verip beni elçilikle görevlendirdi.'— E.Yüksel

26:21

22

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ ٢٢

Ve tilke ni’metun temunnuhâ aleyye en abbedte benî isrâîl(isrâîle).

'Başıma kaktığın bu iyilik de, İsrail oğullarını köleleştirmen yüzündendir!'— E.Yüksel

26:22

23

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٣٢

Kâle fir’avnu ve mâ rabbul âlemîn(âlemîne).

Firavun, 'Evrenlerin Rabbi de ne demek?' dedi.— E.Yüksel

26:23

24

قَالَ رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِن۪ينَ ٤٢

Kâle rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ, in kuntum mûkınîn(mûkınîne).

Dedi ki, 'Kesinlikle inanacaksanız O, göklerin, yerin ve aralarındakilerin Rabbidir.'— E.Yüksel

26:24

25

قَالَ لِمَنْ حَوْلَـهُٓ اَلَا تَسْتَمِعُونَ ٥٢

Kâle li men havlehû e lâ testemiûn(testemiûne).

Etrafındakilere dönerek, 'İşitiyor musunuz?' dedi.— E.Yüksel

26:25

26

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَٓائِكُمُ الْاَوَّل۪ينَ ٦٢

Kâle rabbukum ve rabbu âbâikumul evvelîn(evvelîne).

Dedi ki, 'Sizin Rabbiniz ve evvelki atalarınızın Rabbidir.'— E.Yüksel

26:26

27

قَالَ اِنَّ رَسُولَكُمُ الَّـذ۪ٓي اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ٧٢

Kâle inne resûlekumullezî ursile ileykum le mecnûn(mecnûnun).

Dedi ki, 'Size gönderilen elçi, kesinlikle bir deli.'— E.Yüksel

26:27

28

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ٨٢

Kâle rabbul meşrıkı vel magribi ve mâ beynehumâ, in kuntum ta’kılûn(ta’kılûne).

Dedi ki, 'Aklınızı kullanıyorsanız, O doğunun, batının ve aralarındakilerin de Rabbidir.'— E.Yüksel

26:28

29

قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهاً غَيْر۪ي لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُون۪ينَ ٩٢

Kâle leinittehazte ilâhen gayrî le ec’alenneke minel mescûnîn(mescûnîne).

Dedi ki, 'Benden başka bir tanrı (otorite) edinirsen seni hapis cezasına çarpacağım.'— E.Yüksel

26:29

30

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُب۪ينٍ ٠٣

Kâle e ve lev ci’tuke bi şey’in mubîn(mubînin).

Dedi ki, 'Size apaçık bir şey getirmiş olsam da mı?'— E.Yüksel

26:30

Şuara

Not Ekle