Hicr Suresi 87. ayet

61

فَلَمَّا جَٓاءَ اٰلَ لُوطٍۨ الْمُرْسَلُونَۙ ١٦

Fe lemmâ câe âle lûtınil murselûn(murselûne).

Elçiler, Lut'un ailesine geldiklerinde— E.Yüksel

15:61

62

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ٢٦

Kâle innekum kavmun munkerûn(munkerûne).

(Lut:) 'Siz, bizce tanınmayan bir topluluksunuz,' dedi.— E.Yüksel

15:62

63

قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا ف۪يهِ يَمْتَرُونَ ٣٦

Kâlû bel ci’nâke bi mâ kânû fîhi yemterûn(yemterûne).

Dediler ki: ' Onların kuşkulandıkları şeyi sana getirdik.'— E.Yüksel

15:63

64

وَاَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصَادِقُونَ ٤٦

Ve eteynâke bil hakkı ve innâ le sâdikûn(sâdikûne).

'Sana gerçeği getirdik, biz elbette doğru konuşuyoruz.'— E.Yüksel

15:64

65

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ الَّيْلِ وَاتَّبِـعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ ٥٦

Fe esri bi ehlike bi kıt’ın minel leyli vettebı’ edbârehum ve lâ yeltefit minkum ehadun vamdû haysu tu’merûn(tu’merûne).

'Geceleyin ailenle birlikte çık. Arkalarından izle ve hiç biriniz arkaya bakmasın. Size emredilen yere gidin.'— E.Yüksel

15:65

66

وَقَضَيْنَٓا اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِح۪ينَ ٦٦

Ve kadaynâ ileyhi zâlikel emre enne dâbire hâulâi maktûun musbihîn(musbihîne).

'Şu halk, sabahleyin yok edilecektir' şeklindeki emri kendisine bildirdik.— E.Yüksel

15:66

67

وَجَٓاءَ اَهْلُ الْمَد۪ينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ ٧٦

Ve câe ehlul medîneti yestebşirûn(yestebşirûne).

Kent halkı neşe içinde geldiler.— E.Yüksel

15:67

68

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ ضَيْف۪ي فَلَا تَفْضَحُونِۙ ٨٦

Kâle inne hâulâi dayfî fe lâ tefdahûn(tefdahûni).

'Bunlar konuklarımdır, sakın beni utandırmayın.'— E.Yüksel

15:68

69

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُونِ ٩٦

Vettekullâhe ve lâ tuhzûn(tuhzûni).

'ALLAH 'tan korkun, beni rezil etmeyin,' dedi.— E.Yüksel

15:69

70

قَالُٓوا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَم۪ينَ ٠٧

Kâlû e ve lem nenheke anil âlemîn(âlemîne).

'İnsanlarla diyalog kurmaktan seni menetmemiş miydik,' dediler.— E.Yüksel

15:70

71

قَالَ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ بَنَات۪ٓي اِنْ كُنْتُمْ فَاعِل۪ينَۜ ١٧

Kâle hâulâi benâtî in kuntum fâilîn(fâilîne).

'İşte benim kızlarım,' dedi, 'İlla da istiyorsanız!'— E.Yüksel

15:71

72

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَف۪ي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ٢٧

Le amruke innehum le fî sekretihim ya’mehûn(ya’mehûne).

Ne yazık ki onlar, sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı.— E.Yüksel

15:72

73

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِق۪ينَۙ ٣٧

Fe ehazethumus sayhatu muşrikîn(muşrikîne).

Tan ağarırken onları felaketli bir gürültü yakaladı.— E.Yüksel

15:73

74

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجّ۪يلٍۜ ٤٧

Fe cealnâ âliyehâ sâfilehâ ve emternâ aleyhim hıcâreten min siccîl(siccîlin).

Onun altını üstüne getirdik. Üzerlerine çamurdan yapılmış sert taşlar indirdik.— E.Yüksel

15:74

75

اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّم۪ينَ ٥٧

İnne fî zâlike le âyâtin lil mutevessimîn (mutevessimîne).

Bunda, inceleyip araştıranlar için dersler vardır.— E.Yüksel

15:75

76

وَاِنَّهَا لَبِسَب۪يلٍ مُق۪يمٍ ٦٧

Ve innehâ le bi sebîlin mukîm(mukîmîn).

Ve o (yıkıntı kent), yol üzerinde durmaktadır.— E.Yüksel

15:76

77

اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِلْمُؤْمِن۪ينَۜ ٧٧

İnne fî zâlike le âyeten lil mu’minîn(mu’minîne).

Bunda, inananlar için bir işaret vardır.— E.Yüksel

15:77

78

وَاِنْ كَانَ اَصْحَابُ الْاَيْكَةِ لَظَالِم۪ينَۙ ٨٧

Ve in kâne ashâbul eyketi le zâlimîn (zâlimîne).

Gerçekten Eyke halkı da zalimlerden idi.— E.Yüksel

15:78

79

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۢ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُب۪ينٍۜ۟ ٩٧

Fentekamnâ minhum, ve innehumâ le bi imâmin mubîn(mubînin).

Onlardan öc aldık. Her ikisi de belgelenmiştir.— E.Yüksel

15:79

80

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَل۪ينَۙ ٠٨

Ve le kad kezzebe ashâbul hıcril murselîn(murselîne).

Hicr halkı da elçileri yalanladı.— E.Yüksel

15:80

81

وَاٰتَيْنَاهُمْ اٰيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِض۪ينَۙ ١٨

Ve âteynâhum âyâtinâ fe kânû anhâ mu’rıdîn(mu’rıdîne).

Kendilerine ayetlerimizi verdik, fakat ondan yüz çevirdiler.— E.Yüksel

15:81

82

وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتاً اٰمِن۪ينَ ٢٨

Ve kânû yanhıtûne minel cibâli buyûten âminîn(âminîne).

Dağlardan güvenli evler yontuyorlardı.— E.Yüksel

15:82

83

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِح۪ينَۙ ٣٨

Fe ehazethumus sayhatu musbıhîn(musbıhîne).

Böylece sabah vaktine erenleri (sabaha çıkanları), bir sayha (korkunç bir ses) yakaladı.— E.Yüksel

15:83

84

فَمَٓا اَغْنٰى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَۜ ٤٨

Fe mâ agnâ anhum mâ kânû yeksibûn(yeksibûne).

Kazandıklarının hiç biri onları kurtaramadı.— E.Yüksel

15:84

85

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّۜ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَم۪يلَ ٥٨

Ve mâ halaknes semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ illâ bil hakk(hakkı), ve innes sâate le âtiyetun fasfehıs safhal cemîl(cemîle).

Biz, gökleri, yeri ve aralarındaki şeyleri belli bir amaç için yarattık. O saat (dünyanın sonu) elbette gelecektir, öyleyse onlara güzel ve yumuşak davran.— E.Yüksel

15:85

86

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَل۪يمُ ٦٨

İnne rabbeke huvel hallâkul alîm(alîmu).

Rabbin elbette Yaratandır, Bilendir.— E.Yüksel

15:86

87

وَلَقَدْ اٰتَيْنَاكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثَان۪ي وَالْقُرْاٰنَ الْعَظ۪يمَ ٧٨

Ve le kad âteynâke seb’an minel mesânî vel kur’ânel azîm(azîme).

Biz sana yedi çifti ve büyük Kuran'ı verdik.— E.Yüksel

15:87

88

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِه۪ٓ اَزْوَاجاً مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِن۪ينَ ٨٨

Lâ temuddenne ayneyke ilâ mâ metta’nâ bihî ezvâcen minhum ve lâ tahzen aleyhim vahfıd cenâhake lil mu’minîn(mu’minîne).

Onlardan (elçilerden) bazılarına verdiklerimizi kıskanma ve onlardan (inkarcılardan) ötürü de üzülme. İnananlara kanatlarını indir.— E.Yüksel

15:88

89

وَقُلْ اِنّ۪ٓي اَنَا النَّذ۪يرُ الْمُب۪ينُۚ ٩٨

Ve kul innî enen nezîrul mubîn(mubînu).

De ki: 'Ben apaçık bir uyarıcıyım.'— E.Yüksel

15:89

90

كَمَٓا اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِم۪ينَۙ ٢٩

Ke mâ enzelnâ alel muktesimîn(muktesimîne).

Aynı şekilde o bölücülerle de ilgileneceğiz.— E.Yüksel

15:90

Hicr

Not Ekle