Leyl Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ ١

Vel leyli izâ yagşâ.

Kasem ederim örttüğü vakit geceye,— A.Hulusi

92:1

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ ٢

Ven nehâri izâ tecellâ.

Parlayıp açığa çıktığında gündüze,— A.Hulusi

92:2

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ ٣

Ve mâ halâkaz zekera vel unsâ.

Erkeği ve dişiyi (etken ve edilgeni) yaratana ki,— A.Hulusi

92:3

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۜ ٤

İnne sa’yekum le şettâ.

Muhakkak ki çalışmanız, elbette farklı amaçlara dönüktür.— A.Hulusi

92:4

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ ٥

Fe emmâ men a’tâ vettekâ.

Kim verir ve korunursa,— A.Hulusi

92:5

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ ٦

Ve saddeka bil husnâ.

El Hüsnâ'yı (en güzelini hakikati olarak) tasdik ederse,— A.Hulusi

92:6

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرٰىۜ ٧

Fe senuyessiruhu lil yusrâ.

Böylece ona en kolayı kolaylaştırırız!— A.Hulusi

92:7

وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ ٨

Ve emmâ men bahıle vestagnâ.

Ama kim de cimrilik eder ve müstağni olursa (arınmaya, korunmaya ihtiyaç duymazsa);— A.Hulusi

92:8

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ ٩

Ve kezzebe bil husnâ.

El Hüsnâ'yı (en güzelini hakikati olarak) yalanlarsa;— A.Hulusi

92:9

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرٰىۜ ٠١

Fe senuyessiruhu lil usrâ.

Ona en zoru (hakikatten ve Sünnetullâh'tan perdeli yaşamayı) kolaylaştırırız!— A.Hulusi

92:10

وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُـهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ ١١

Ve mâ yugnî anhu mâluhû izâ tereddâ.

(Cehenneme) yuvarlandığında, malı (zenginliği) ona hiçbir fayda sağlamaz.— A.Hulusi

92:11

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۘ ٢١

İnne aleynâ lel hudâ.

Muhakkak ki hakikate erdirmek bize aittir.— A.Hulusi

92:12

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُو۫لٰى ٣١

Ve inne lenâ lel âhırete vel ûlâ.

Muhakkak ki bizimdir gelecek sonsuz yaşam da şu anki de!— A.Hulusi

92:13

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظّٰىۚ ٤١

Fe enzertukum nâren telezzâ.

Sizi, çok alevlenen ateşe karşı uyardım.— A.Hulusi

92:14

لَا يَصْلٰيهَٓا اِلَّا الْاَشْقٰىۙ ٥١

Lâ yaslâhâ illel eşkâ.

Ona sadece en şakî maruz kalır.— A.Hulusi

92:15

اَلَّذ۪ي كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٦١

Ellezî kezzebe ve tevellâ.

O ki, yalanlamış ve (hakikatinden) yüz çevirmişti!— A.Hulusi

92:16

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقٰىۙ ٧١

Ve seyucennebuhel etkâ.

En çok korunan ise ondan uzaklaştırılacaktır.— A.Hulusi

92:17

اَلَّذ۪ي يُؤْت۪ي مَالَهُ يَتَزَكّٰىۚ ٨١

Ellezî yu’tî mâ lehu yetezekkâ.

O ki, arınmak için zenginliğini başkalarına harcar (yığmaz). . .— A.Hulusi

92:18

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ ٩١

Ve mâ li ehadin indehu min ni'metin tuczâ.

Bunu ne karşılık bekleyerek yapar (ne de kendisine yapılanların karşılığı olarak)!— A.Hulusi

92:19

اِلَّا ابْتِغَٓاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ ٠٢

İllebtigâe vechi rabbihil a’lâ.

Yalnızca Âlâ olan Rabbinin vechini arzuladığı için!— A.Hulusi

92:20

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ١٢

Ve le sevfe yerdâ.

Elbette rızaya erecektir!— A.Hulusi

92:21

Leyl

Not Ekle