Abese Suresi

1

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ ١

Abese ve tevellâ.

Asıldı yüzü ve çevirdi yüzünü!— A.Hulusi

80:1

2

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ ٢

En câehul a’mâ.

O âmâ geldi diye.— A.Hulusi

80:2

3

وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ ٣

Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ.

Ne bilirsin, belki o arınacak!— A.Hulusi

80:3

4

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۜ ٤

Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ.

Yahut hatırlatılanı düşünecek de böylece o zikra (hatırlatma) kendisine fayda verecek!— A.Hulusi

80:4

5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ ٥

Emmâ menistagnâ.

Kendini mustağni görene gelince. . .— A.Hulusi

80:5

6

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ ٦

Fe ente lehu tesaddâ.

Sen ona ilgi gösteriyorsun!— A.Hulusi

80:6

7

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ ٧

Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ.

Onun arınmamasından sana ne!— A.Hulusi

80:7

8

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ ٨

Ve emmâ men câeke yes’â.

Ama sana öğrenme hevesiyle gelen o!— A.Hulusi

80:8

9

وَهُوَ يَخْشٰىۙ ٩

Ve huve yahşâ.

O haşyet duyuyor!— A.Hulusi

80:9

10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ ٠١

Fe ente anhu telehhâ.

Sen onunla ilgilenmiyorsun!— A.Hulusi

80:10

11

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ ١١

Kellâ innehâ tezkirah(tezkiratun).

Hayır, muhakkak ki o hatırlatmadır.— A.Hulusi

80:11

12

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ ٢١

Fe men şâe zekerah(zekerahu).

Dileyen Onu hatırlar!— A.Hulusi

80:12

13

ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ ٣١

Fî suhufin mukerrameh(mukerrametin).

Çok şerefli kayıtlardadır,— A.Hulusi

80:13

14

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ ٤١

Merfûatin mutahherah(mutahheratin).

Ulviyete yükseltilmiş ve tümüyle arınmış!— A.Hulusi

80:14

15

بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ ٥١

Bi eydî seferah(seferatin).

Sefere'nin (yazıcı meleklerin) elleri (kuvveleri) ile.— A.Hulusi

80:15

16

كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ ٦١

Kirâmin berarah(beraratin).

Keriym (şerefli, üstün) ve Barr (daima iyilik ve tâat sadır olan Sefere).— A.Hulusi

80:16

17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ ٧١

Kutilel insânu mâ ekferah(ekferahu).

Ölesi (de hakikati göresi) insan, ne kadar da inkârcıdır!— A.Hulusi

80:17

18

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُۜ ٨١

Min eyyi şey’in halakah(halakahu).

Hangi şeyden yarattı onu?— A.Hulusi

80:18

19

مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ ٩١

Min nutfeh(nutfetin), halakahu fe kadderah(kadderahu).

Bir nutfeden yarattı onu; tabiatını oluşturdu!— A.Hulusi

80:19

20

ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ ٠٢

Summes sebîle yesserah(yesserahu).

Sonra yolunu kolaylaştırdı ona.— A.Hulusi

80:20

21

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ ١٢

Summe emâtehu fe akberah(akberahu).

Sonra öldürdü de kabre (bedene) yerleştirdi onu.— A.Hulusi

80:21

22

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُۜ ٢٢

Summe izâ şâe enşerah(enşerahu).

Sonra onu dilediğinde kabrinden (bedeninden) bâ's eder.— A.Hulusi

80:22

23

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ ٣٢

Kellâ lemmâ yakdı mâ emerah(emerahu).

Hayır! Ona emrettiği şeyi henüz yerine getirmedi (Hilâfetinin tam hakkını veremedi).— A.Hulusi

80:23

24

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ ٤٢

Felyanzuril insânu ilâ taâmih(taâmihî).

İnsan yediğine bir baksın!— A.Hulusi

80:24

25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَباًّۙ ٥٢

Ennâ sabebnel mâe sabbâ(sabben).

Doğrusu biz o suyu bolca akıtıp döktük.— A.Hulusi

80:25

26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقاًّۙ ٦٢

Summe şekaknel arda şakkâ(şakkan).

Sonra arzı bir şakk ile yardık da (böylece),— A.Hulusi

80:26

27

فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَباًّۙ ٧٢

Fe enbetnâ fîhâ habbâ(habben).

Orada ekinler yetiştirdik.— A.Hulusi

80:27

28

وَعِنَباً وَقَضْباًۙ ٨٢

Ve ineben ve kadbâ(kadben).

Üzüm, taze yonca,— A.Hulusi

80:28

29

وَزَيْتُوناً وَنَخْلاًۙ ٩٢

Ve zeytûnen ve nahlâ(nahlen).

Zeytin, hurma,— A.Hulusi

80:29

30

وَحَدَٓائِقَ غُلْباًۙ ٠٣

Ve hadâika gulbâ(gulben).

Sık ve iri ağaçlı bahçeler,— A.Hulusi

80:30

Abese

Not Ekle