Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Yemin ederim bu (kutsal Mekke) şehrine–— A.Ünal

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Ki sen (ey Rasûlüm), bu şehrin (onun kutsallığına çok büyüt katkı yapan) bir mukimisin.— A.Ünal

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Ve o değerli baba (İbrahim’e) ve O’nun atası olduğu değerli oğul (Muhammed’e),— A.Ünal

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Gerçek şu ki, Biz insanı meşakket ve imtihan yüklü bir hayata gönderdik.— A.Ünal

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

Acaba insan, kendisine kimsenin güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?— A.Ünal

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

“Ben yığınla mal tükettim” diye övünüp durur.— A.Ünal

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Yoksa, kendisini kimsenin görmediğini mi düşünüyor?— A.Ünal

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz onun için var etmedik mi (görmesi için) bir çift göz,— A.Ünal

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

(Konuşabilmesi için) bir dil ve iki dudak?— A.Ünal

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Ve ona (hayırlı olanı takip edip, şerli olandan kaçınması için hayır ve şer) yollarını göstermedik mi?— A.Ünal