Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Hayır, and içerim bu şehre.— S.Kutub

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Ki sen bu şehre girmektesin.— S.Kutub

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Doğurana ve doğurduğuna andolsun ki,— S.Kutub

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Biz insanı birtakım zorluklar, zahmetler ve sıkıntılar içinde yarattık.— S.Kutub

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

İnsan hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?— S.Kutub

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

Yığın yığın mal tüketmişimdir diyor.— S.Kutub

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Kimsenin kendisini görmediğini mi sanıyor?— S.Kutub

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz ona iki göz vermedik mi?— S.Kutub

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil, iki dudak vermedik mi?— S.Kutub

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Biz ona eğri ve doğru iki yol göstermedik mi?— S.Kutub

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Fakat o zor geçidi aşmaya girişmedi.— S.Kutub

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

O zor geçidin ne olduğunu sen bilir misin?— S.Kutub

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

O geçit bir köle ve esir azad etmektir.— S.Kutub

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Yahut açlık gününde doyurmaktır.— S.Kutub

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Akraba olan yetimi,— S.Kutub

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Hiçbir şeyi olmayan yoksulu,— S.Kutub

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra inanıp birbirlerine sabır tavsiye eden ve merhamet tavsiye edenlerden olmak.— S.Kutub

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte bunlar amel defterleri sağdan verilenlerdir.— S.Kutub

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimizi inkar edenler. İşte onlar amel defterleri soldan verilenlerdir.— S.Kutub

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onlar her yönden ateşe kapatılacaklardır.— S.Kutub

90:20

Beled

Not Ekle