Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Hayır, bu şehre (Kutsal Mekke'ye) and olsun.— C.Yıldırım

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen bu şehirde yerli olarak oturmuşsundur. (Bu şehir sana daha lâyık ve daha helâldir).— C.Yıldırım

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Babaya da, doğan çocuğuna da and olsun,— C.Yıldırım

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Ki biz insanı (kendine has) sıkıntı ve zorluk içinde (yaratıp) meydana getirdik.— C.Yıldırım

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O, kendisine hiç kimsenin güç getiremiyeceğini mi sanır?— C.Yıldırım

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

Yığın yığın mal sarfedip tükettim, diyor.— C.Yıldırım

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Onu hiç gören olmadı mı sanıyor?— C.Yıldırım

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

(8-9) Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi ?— C.Yıldırım

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

(8-9) Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi ?— C.Yıldırım

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

(Doğru ve eğri olmak üzere) iki de yol göstermedik mi ?— C.Yıldırım

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Ama o sarp geçidi geçmeye katlanmadı.— C.Yıldırım

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Sarp geçidin ne olduğunu bilir misin ?— C.Yıldırım

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Bir köle ya da esirin bağını çözüp hürriyetine kavuşturmaktır.— C.Yıldırım

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

(14-15-16) Veya açlık gününde (kıtlık zamanında) hısım sayılan bir yetime veya yere serilmiş (bitkin, kimsesiz) bir yoksula yedirmektir.— C.Yıldırım

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

(14-15-16) Veya açlık gününde (kıtlık zamanında) hısım sayılan bir yetime veya yere serilmiş (bitkin, kimsesiz) bir yoksula yedirmektir.— C.Yıldırım

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

(14-15-16) Veya açlık gününde (kıtlık zamanında) hısım sayılan bir yetime veya yere serilmiş (bitkin, kimsesiz) bir yoksula yedirmektir.— C.Yıldırım

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da birbirlerine sabır ve merhamet tavsiye eden mü'minlerden olmaktır.— C.Yıldırım

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte bunlar sağ tarafta yerlerini alanlardır.— C.Yıldırım

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Âyetlerimizi inkâr edenler ise sol tarafta yerlerini alanlardır.— C.Yıldırım

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Ve üzerlerine kapılan kapanmış bir ateş..— C.Yıldırım

90:20

Beled

Not Ekle