Saffat Suresi

1

وَالصَّٓافَّاتِ صَفاًّۙ ١

Ves sâffati saffâ(saffen).

And olsun saf saf dizilenlere.— C.Yıldırım

37:1

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراًۙ ٢

Fez zâcirâti zecrâ(zecran).

Sürükleyip götürenlere, vazgeçirip alıkoyanlara.— C.Yıldırım

37:2

3

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْراًۙ ٣

Fet tâliyâti zikrâ(zikran).

Kitap okuyanlara.— C.Yıldırım

37:3

4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۜ ٤

İnne ilâhekum le vâhıd(vâhıdun).

Muhakkak sizin Tanrınız Bir' dir.— C.Yıldırım

37:4

5

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۜ ٥

Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).

Göklerin, yerin ve ikisi arasındaki şeylerin Rabbı'dır; doğuların da Rabbı'dır.— C.Yıldırım

37:5

6

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِز۪ينَةٍۨ الْـكَوَاكِبِۙ ٦

İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).

Şüphesiz ki biz Dünya semâsını (veya en yakın semâyı) yıldızlarla süsledik.— C.Yıldırım

37:6

7

وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍۚ ٧

Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).

Ve orayı itaatten çıkmış her azgın şeytandan koruduk.— C.Yıldırım

37:7

8

لَا يَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَأِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۗ ٨

Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne minkulli cânib(cânibin).

Mele-i A'lâ'ya kulak verip dinleyemezler ve her yandan atılıp itilip kovulurlar.— C.Yıldırım

37:8

9

دُحُوراً وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ ٩

Duhûran ve lehum azâbun vâsib(vâsibun).

Onlar için devamlı azâb vardır.— C.Yıldırım

37:9

10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ٠١

İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib(sâkibun).

Ancak bir söz dinleyip kapan olursa, peşine çok parlak bir kıvılcım takılır.— C.Yıldırım

37:10

11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقاً اَمْ مَنْ خَلَقْنَاۜ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ ط۪ينٍ لَازِبٍ ١١

Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzib(lâzibin).

Onlara bir sor: Kendilerini yaratmak mı daha zordur yoksa bizim yarattıklarımız (gökler, sistemler ve düzenler) mi ?.. Şüphesiz biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.— C.Yıldırım

37:11

12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَۖ ٢١

Bel acibte ve yesharûn(yesharûne).

Ne var ki sen onlara (onların— C.Yıldırım

37:12

13

وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَۖ ٣١

Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn(yezkurûne).

Kendilerine öğüt verilince öğüt almazlar. ise (seninle) eğleniyorlar. inkâr ve inâdlarına) şaşıyorsun, onlar— C.Yıldırım

37:13

14

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَسْتَسْخِرُونَۖ ٤١

Ve izâ raev âyeten yesteshırûn(yesteshırûne).

Bir acık belge (delil veya mu'cize) görseler, onunla alay ederler.— C.Yıldırım

37:14

15

وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌۚ ٥١

Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Ve derler ki, bu açık bir sihirden başkası değildir.— C.Yıldırım

37:15

16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ ٦١

E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).

Biz öldüğümüz, toprak ve kemik (yığını) haline geldiğimiz zaman mı, biz (tekrar) dirilip kabirlerimizden kaldırılacağız?!— C.Yıldırım

37:16

17

اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَۜ ٧١

E ve âbâunel evvelûn(evvelûne).

Ya önceki dede ve babalarımız da mı ?..— C.Yıldırım

37:17

18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ ٨١

Kul neam ve entum dâhırûn(dâhırûne).

De ki: Evet, hem de aşağılanıp rüsvay olduğunuz halde...— C.Yıldırım

37:18

19

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ٩١

Fe innemâ hiye zecretun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn(yenzurûne).

Bir tek haykırış yetecek; hemen (dirilip kalktıklarını) görürler.— C.Yıldırım

37:19

20

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدّ۪ينِ ٠٢

Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn(dîni).

Vay bize ! Bu hesap ve ceza günüdür, derler.— C.Yıldırım

37:20

21

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَ۟ ١٢

Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn(tukezzibûne).

Evet, bu yalanladığınız (haklıyı haksızdan, zâlimi mazlumdan, mü'mini kâfirden ve münafıktan) ayırd etme günüdür.— C.Yıldırım

37:21

22

اُحْشُرُوا الَّذ۪ينَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَۙ ٢٢

Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn(ya’budûne).

(22-23) Toplayıp sürün mahşer yerine o zulmedenleri, eşlerini, yandaşlarını ve Allah'tan başka taptıklarını, hepsini Cehennem'in yoluna koyun.— C.Yıldırım

37:22

23

مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَح۪يمِۙ ٣٢

Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm(cahîmi).

(22-23) Toplayıp sürün mahşer yerine o zulmedenleri, eşlerini, yandaşlarını ve Allah'tan başka taptıklarını, hepsini Cehennem'in yoluna koyun.— C.Yıldırım

37:23

24

وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ۫لُونَۙ ٤٢

Vakıfûhum innehum mes’ûlûn(mes’ûlûne).

Ve onları (belli bir noktada durdurup alıkoyun) çünkü onlar mutlaka sorguya çekileceklerdir.— C.Yıldırım

37:24

25

مَا لَـكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ٥٢

Mâ lekum lâ tenâsarûn(tenâsarûne).

Ve onlara: «Size ne oldu da birbirinize yardım edemiyorsunuz ?»— C.Yıldırım

37:25

26

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ٦٢

Bel humul yevme musteslimûn(musteslimûne).

Hayır, onlar bugün (ister istemez) teslimiyet içindedirler.— C.Yıldırım

37:26

27

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٧٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Birbirlerine yönelip soruşturmaya başlarlar:— C.Yıldırım

37:27

28

قَالُٓوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَم۪ينِ ٨٢

Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn(yemîni).

Siz bize sağ taraftan (dinî açıdan) geliyordunuz, derler.— C.Yıldırım

37:28

29

قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَۚ ٩٢

Kâlû bel lem tekûnû mû’minîn(mû’minîne).

(Diğerleri), yok, sizler aslında inanmamıştınız.— C.Yıldırım

37:29

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طَاغ۪ينَ ٠٣

Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultân(sultânin), bel kuntum kavmen tâgîn(tâgîne).

Bizim sizin üzerinizde bir sultamız olmadı, ama siz, azıp sapıtan bir millettiniz, derler.— C.Yıldırım

37:30

Saffat

Not Ekle