Ala Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلٰىۙ ١

Sebbihısme rabbikel a’lâ.

EN YÜCE rabbinin adını tesbih et!— M. Özdemir

87:1

اَلَّذ۪ي خَلَقَ فَسَوّٰىۙۖ ٢

Ellezî halaka fesevvâ.

O ki yarattı ve tesviye etti,— M. Özdemir

87:2

وَالَّذ۪ي قَدَّرَ فَهَدٰىۙۖ ٣

Vellezî kaddere fe hedâ.

Takdir etti ve yol gösterdi,— M. Özdemir

87:3

وَالَّـذ۪ٓي اَخْرَجَ الْمَرْعٰىۙۖ ٤

Vellezî ahrecel mer’â.

Mer’âlar’ı çıkardı,— M. Özdemir

87:4

فَجَعَلَهُ غُثَٓاءً اَحْوٰىۜ ٥

Fe cealehu gusâen ahvâ.

Onu kuru ot yaptı.— M. Özdemir

87:5

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىۙ ٦

Senukriuke fe lâ tensâ.

Sana okutacağız; artık unutmazsın;— M. Özdemir

87:6

اِلَّا مَا شَٓاءَ اللّٰهُۜ اِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۜ ٧

İllâ mâ şâallâh(şâallâhu), innehu ya’lemul cehre ve mâ yahfâ.

Ancak, Allah’ın dilediği başka! O, Açıkta Olan’ı da bilir, gizlenen şeyi de!— M. Özdemir

87:7

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرٰىۚ ٨

Ve nuyessiruke lil yusrâ.

Kolaylığı sana kolaylaştırıyoruz.— M. Özdemir

87:8

فَذَكِّرْ اِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرٰىۜ ٩

Fe zekkir in nefeatiz zikrâ.

Öğüt ver, eğer Öğütler yarar sağladıysa!— M. Özdemir

87:9

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشٰىۙ ٠١

Seyezzekkeru men yahşâ.

Öğüt alacaktır çekinen kimse!— M. Özdemir

87:10

وَيَتَجَنَّبُهَا الْاَشْقٰىۙ ١١

Ve yetecennebuhel eşkâ.

Kaçınır ondan En Şâkî (Bedbaht / Mutsuz) Olan;— M. Özdemir

87:11

اَلَّذ۪ي يَصْلَى النَّارَ الْـكُبْرٰىۚ ٢١

Ellezî yaslen nârel kubrâ.

Büyük Ateş’e yaslanan / atılan!— M. Özdemir

87:12

ثُمَّ لَا يَمُوتُ ف۪يهَا وَلَا يَحْيٰىۜ ٣١

Summe lâ yemûtu fîhâ ve lâ yahyâ.

Evet! Ne ölür orada, ne yaşar!— M. Özdemir

87:13

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰىۙ ٤١

Kad efleha men tezekkâ.

Kesinlikle felaha (kurtuluşa) erdi, kim arındıysa;— M. Özdemir

87:14

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّه۪ فَصَلّٰىۜ ٥١

Ve zekeresme rabbihî fe sallâ.

Rabbinin adını anıp namaz kıldıysa!— M. Özdemir

87:15

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۘ ٦١

Bel tu’sırûnel hayâted dunyâ.

Yok yok, Dünya Hayatı’nı tercih ediyorsunuz.— M. Özdemir

87:16

وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَاَبْـقٰىۜ ٧١

Vel âhıretu hayrun ve ebkâ.

Hâlbuki Âhiret en hayırlı ve en bâkîdir (kalıcıdır).— M. Özdemir

87:17

اِنَّ هٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْاُو۫لٰىۙ ٨١

İnne hâzâ le fîs suhufîl ûlâ.

Bu, elbette vardır İlk Sahifeler’de;— M. Özdemir

87:18

صُحُفِ اِبْرٰه۪يمَ وَمُوسٰى ٩١

Suhufi ibrâhîme ve mûsâ.

Musa’nın ve İbrahim’in sahifelerinde!— M. Özdemir

87:19

Ala

Not Ekle