Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

Güneşin ışığı söndürüldüğünde.— İlyas Yorulmaz

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Yıldızlar toplanıp bir araya getirildiğinde.— İlyas Yorulmaz

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

Dağlar yürütüldüğünde.— İlyas Yorulmaz

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

Develer başıboş sahipsiz kaldığında.— İlyas Yorulmaz

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Vahşi hayvanlar korkudan bir araya geldiğinde.— İlyas Yorulmaz

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Denizler kaynatıldığında.— İlyas Yorulmaz

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Nefisler çiftleştirildiğinde.— İlyas Yorulmaz

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

Diri diri toprağa gömülen kız çocuklarına.— İlyas Yorulmaz

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

Hangi suçtan öldürüldüğü sorulduğunda.— İlyas Yorulmaz

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

Nefislerin yaptıklarını gösteren sayfalar baskıya verildiğinde.— İlyas Yorulmaz

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

Gök kapıları açıldığında.— İlyas Yorulmaz

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Cehennem ateşi tutuşturulduğunda.— İlyas Yorulmaz

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Cennet yaklaştırıldığında.— İlyas Yorulmaz

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

Her bir nefis kendisi için ne hazırladığını öğrenmiştir.— İlyas Yorulmaz

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Hayır! Yıldız kümelerine.— İlyas Yorulmaz

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

Gökyüzünde gezip duran gezegenlere.— İlyas Yorulmaz

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

Karanlığı çöktüğünde geceye.— İlyas Yorulmaz

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

Ortaya çıktığında sabaha yemin ederim ki.— İlyas Yorulmaz

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

O Kur'an çok değerli bir elçinin sözüdür.— İlyas Yorulmaz

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

Egemenlik tahtının sahibi yanında güçlere sahip.— İlyas Yorulmaz

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

İtaat edilir, sonra güvenilir bir elçi (Cibril).— İlyas Yorulmaz

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Arkadaşınız deli değildir.— İlyas Yorulmaz

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

O, (daha önce) vahiy meleğini açık bir ufukta görmüştü.— İlyas Yorulmaz

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O (Muhammed), öğretilen gaybi gizleyici değildir.— İlyas Yorulmaz

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

O vahiy, kovulmuş şeytanın sözü de değildir.— İlyas Yorulmaz

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

O halde nereye gidiyorsunuz.— İlyas Yorulmaz

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

O Kur'an tüm zamanlar (alemler) için bir öğüttür.— İlyas Yorulmaz

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

Sizden, kendine doğru bir yol belirlemek isteyen kimse için (bir öğüt).— İlyas Yorulmaz

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

(Şunu unutmayın) Alemlerin Rabbi Allah dilemedikçe siz, hiç bir şey dileyemezsiniz.— İlyas Yorulmaz

81:29

Tekvir

Not Ekle