Adiyat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَـادِيَاتِ ضَبْـحاًۙ ١

Vel âdiyâti dabhâ(dabhan).

Soluk soluğa koşan atlara.— İlyas Yorulmaz

100:1

فَالْمُـورِيَاتِ قَـدْحاًۙ ٢

Fel mûriyâti kadhâ(kadhan).

Sonra koşarken kıvılcımlar çıkartanlara.— İlyas Yorulmaz

100:2

فَالْمُغ۪يرَاتِ صُبْحاًۙ ٣

Fel mugîrâti subhâ(subhan).

(1-8) Harıl harıl koşanlara, (nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara, (ansızın) sabah baskını yapanlara, orada tozu dumana katanlara, derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki insan, Rabbine karşı pek nankördür. Şüphesiz buna kendisi de şahittir ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür.— İlyas Yorulmaz

100:3

فَاَثَرْنَ بِه۪ نَقْعاًۙ ٤

Fe eserne bihî nak’â(nak’en).

O baskınla ortalığı birbirine katanlara.— İlyas Yorulmaz

100:4

فَوَسَطْنَ بِه۪ جَمْعاًۙ ٥

Fe vesatne bihî cem’â(cem’an).

Böylece (korkusuzca düşmanlarının) ortasına dalanlara yemin olsun ki.— İlyas Yorulmaz

100:5

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّه۪ لَكَنُودٌۚ ٦

İnnel insâne li rabbihî le kenûd(kenûdun).

Gerçekten insan Rabbine karşı çok nankördür.— İlyas Yorulmaz

100:6

وَاِنَّهُ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَه۪يدٌۚ ٧

Ve innehu alâ zâlike le şehîd(şehîdun).

İnsan bu nankörlüğüne kendisi de şahittir.— İlyas Yorulmaz

100:7

وَاِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَد۪يدٌۜ ٨

Ve innehu li hubbil hayri le şedîd(şedîdun).

İnsanın mal sevgisi çok fazladır.— İlyas Yorulmaz

100:8

اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِۙ ٩

E fe lâ ya’lemu izâ bu’siramâ fîl kubûr(kubûri).

İnsan bilmiyor mu? Mezarlarda olanlar diriltilip çıkarıldıklarında.— İlyas Yorulmaz

100:9

وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِۙ ٠١

Ve hussıle mâ fîs sudûr(sudûri).

Ve göğüslerinde taşıdıkları her şey tek tek ortaya döküldüğünde.— İlyas Yorulmaz

100:10

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَب۪يرٌ ١١

İnne rabbehum bihim yevme izin le habîr(habîrun).

Muhakkak ki, Rableri o gün yaptıklarını onlara haber verecektir.— İlyas Yorulmaz

100:11

Adiyat

Not Ekle