Kıyame Suresi

1

لَٓا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ ١

Lâ uksimu bi yevmil kıyâmeh(kıyâmeti).

Kıyamet Günü'nü tanıklığa çağırırım!— M.Esed

75:1

2

وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢

Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeh(levvâmeti).

İnsan vicdanının kınayan sesini tanıklığa çağırırım!— M.Esed

75:2

3

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُۜ ٣

E yahsebul insânu ellen necmea ızâ meh(mehu).

İnsan, (onu tekrar diriltip) kemiklerini yeniden bir araya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?— M.Esed

75:3

4

بَلٰى قَادِر۪ينَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ٤

Belâ kâdirîne alâ en nusevviye benâ neh(nehu).

Hayır, kesinlikle! Onu parmak uçlarına kadar yeniden var etmeye kadiriz!— M.Esed

75:4

5

بَلْ يُر۪يدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهُۚ ٥

Bel yurîdul insânu li yefcure emâmeh(emâmehu).

Ama yine de insan, önüne serilmiş olan şeyi inkara kalkışır,— M.Esed

75:5

6

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۜ ٦

Yes’elu eyyâne yevmul kıyâmeh(kıyâmeti).

ve (istihza ile) sorar: "Şu Kıyamet Günü ne zaman gelecekmiş?"— M.Esed

75:6

7

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ ٧

Fe izâ berikal basar(basaru).

Ama (o Gün,) gözler korku ile açıldığında,— M.Esed

75:7

8

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ ٨

Ve hasefel kamer(kameru).

ve ay karanlığa gömüldüğünde,— M.Esed

75:8

9

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ ٩

Ve cumiaş şemsu vel kamer(kameru).

ve güneş ile ay bir araya getirildiğinde,— M.Esed

75:9

10

يَقُولُ الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ ٠١

Yekûlul insânu yevme izin eynel meferr(meferru).

o Gün insan haykıracak: "(Eyvah!) Nereye kaçayım?"— M.Esed

75:10

11

كَلَّا لَا وَزَرَۚ ١١

Kellâ lâ vezer(vezere).

Hayır! Bir sığınak yok (senin için, ey insan)!— M.Esed

75:11

12

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمُسْتَقَرُّۜ ٢١

İlâ rabbike yevme izinil mustekar(mustekarru).

O Gün bütün yolların varış yeri, Rabbinin katı olacak!— M.Esed

75:12

13

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۜ ٣١

Yunebbeul insânu yevme izin bimâ kaddeme ve ahhar(ahhâre).

O Gün insana, yaptığı ve yapmadığı her şey bildirilecek:— M.Esed

75:13

14

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِه۪ بَص۪يرَةٌۙ ٤١

Belil insânu alâ nefsihî basîreth(basîretun).

hayır, aslında insan, kendi aleyhine şahitlik yapacak,— M.Esed

75:14

15

وَلَوْ اَلْقٰى مَعَاذ۪يرَهُۜ ٥١

Ve lev elkâ meâzîreh(meâzîrehu).

mazeretler bulup kendi (yaptıkları)nı gizlemeye çalışsa bile.— M.Esed

75:15

16

لَا تُحَرِّكْ بِه۪ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِه۪ۜ ٦١

Lâ tuharrik bihî lisâneke li ta’cele bihî.

(Vahyin sözlerini tekrarlarken) dilini hızla oynatıp durma;— M.Esed

75:16

17

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْاٰنَهُۚ ٧١

İnne aleynâ cem’ahu ve kur’ânehu.

çünkü onu (senin kalbine) yerleştirmek ve (gerektiğinde) okutturmak Bizim işimizdir.— M.Esed

75:17

18

فَاِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهُۚ ٨١

Fe izâ kara’nâhu fettebi’kur’ânehu.

Böylece, onu telaffuz ettiğimiz zaman, kelimelerini (bütün zihnini vererek) takip et,— M.Esed

75:18

19

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۜ ٩١

Summe inne aleynâ beyânehu.

sonra onun anlamını açıklamak da Bize düşer.— M.Esed

75:19

20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَۙ ٠٢

Kellâ bel tuhıbbûnel âcileh(âcilete).

(Çoğunuz) bu geçici hayatı seviyorsunuz,— M.Esed

75:20

21

وَتَذَرُونَ الْاٰخِرَةَۜ ١٢

Ve tezerûnel âhıreh(âhirete).

ama öteki dünyayı (ve Hesap Günü'nü) hiç düşünmüyorsunuz!— M.Esed

75:21

22

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌۙ ٢٢

Vucûhun yevme izin nâdıreh(nâdıretun).

Bazı yüzler o Gün mutlulukla parlayacak,— M.Esed

75:22

23

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌۚ ٣٢

İlâ rabbihâ nâzıreh(nâziretun).

Rablerine bakarken;— M.Esed

75:23

24

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌۙ ٤٢

Ve vucûhun yevme izin bâsireth(bâsiretun).

ve o Gün bazı yüzler ümitsizlikle kararacak,— M.Esed

75:24

25

تَظُنُّ اَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۜ ٥٢

Tezunnu en yuf’ale bihâ fâkıreh(fâkıretun).

çatırdatan bir felaketin başlarına gelmek üzere olduğunu bilerek.— M.Esed

75:25

26

كَلَّٓا اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ ٦٢

Kellâ izâ belegatit terâkıy(terâkıye).

Ne zaman ki, (son nefes, ölen birinin) boğazına gelip düğümlenir,— M.Esed

75:26

27

وَق۪يلَ مَنْ۔ رَاقٍۙ ٧٢

Ve kîle men râk(râkın).

ve insanlar: "(onu kurtaracak) bir hekim yok mu?" diye sorarlar;— M.Esed

75:27

28

وَظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ ٨٢

Ve zanne ennehul firâk(firâku).

kendisi de bilir ki bu ayrılma vaktidir,— M.Esed

75:28

29

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ ٩٢

Velteffetis sâku bis sâk(sâkı).

ve ölüm sancıları ile örülmektedir:— M.Esed

75:29

30

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمَسَاقُۜ‌۟ ٠٣

İlâ rabbike yevme izinil mesâk(mesâku).

işte o zaman gidişinin Rabbine doğru olduğunu hisseder!— M.Esed

75:30

Kıyame

Not Ekle