Rum Suresi

1

الٓمٓ۠ ١

Elif lâm mîm.

Ben, (her şeyi) en iyi bilen Allah’ım!— M.C.Şems

30:1

2

غُلِبَتِ الرُّومُۙ ٢

Gulibetir rûm(rûmu).

(2-5) Romalılar yakın bir yerde yenilgiye uğradılar. Onlar yenildikten sonra, üç ile dokuz yıl içinde galip gelecekler. Hükümranlık önce (de,) sonra (da) Allah’ındır. O gün müminler, Allah’ın yardımıyla çok mutlu olacaklar. Allah dilediğine yardım eder. O üstündür, çok rahmet edendir.— M.C.Şems

30:2

3

ف۪ٓي اَدْنَى الْاَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَۙ ٣

Fî ednel ardı ve hum min ba’di galebihim se yaglibûn(yaglibûne).

(2-5) Romalılar yakın bir yerde yenilgiye uğradılar. Onlar yenildikten sonra, üç ile dokuz yıl içinde galip gelecekler. Hükümranlık önce (de,) sonra (da) Allah’ındır. O gün müminler, Allah’ın yardımıyla çok mutlu olacaklar. Allah dilediğine yardım eder. O üstündür, çok rahmet edendir.— M.C.Şems

30:3

4

ف۪ي بِضْعِ سِن۪ينَۜ لِلّٰهِ الْاَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُۜ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَۙ ٤

Fî bıd’ı sinîn(sinîne), lillâhil emru min kablu ve min ba’d(ba’du), ve yevme izin yefrahul mu’minûn(mu’minûne).

(2-5) Romalılar yakın bir yerde yenilgiye uğradılar. Onlar yenildikten sonra, üç ile dokuz yıl içinde galip gelecekler. Hükümranlık önce (de,) sonra (da) Allah’ındır. O gün müminler, Allah’ın yardımıyla çok mutlu olacaklar. Allah dilediğine yardım eder. O üstündür, çok rahmet edendir.— M.C.Şems

30:4

5

بِنَصْرِ اللّٰهِۜ يَنْصُرُ مَنْ يَشَٓاءُۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ ٥

Bi nasrillâh(nasrillâhi), yansuru men yeşâ’(yeşâu), ve huvel azîzur rahîm(rahîmu).

(2-5) Romalılar yakın bir yerde yenilgiye uğradılar. Onlar yenildikten sonra, üç ile dokuz yıl içinde galip gelecekler. Hükümranlık önce (de,) sonra (da) Allah’ındır. O gün müminler, Allah’ın yardımıyla çok mutlu olacaklar. Allah dilediğine yardım eder. O üstündür, çok rahmet edendir.— M.C.Şems

30:5

6

وَعْدَ اللّٰهِۜ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٦

Va’dallâh(va’dallâhi), lâ yuhlifullâhu va’dehu ve lâkinne ekseren nâsi lâ ya’lemûn(ya’lemûne).

Bu Allah’ın verdiği sözdür. Allah verdiği söze aykırı davranmaz. Ancak insanların çoğu bilmezler. (Bu ayet-i kerimelerde Romalılar’ın yenilgiye uğrayarak tekrar üstün çıkacaklarından bahsedilmiştir. Nitekim Romalılar, Kisra’nın ateşe tapan imparatorluğuna karşı yenilgiye uğradılar. Ancak başka bir savaşta ise, Romalılar Kisra’nın ordusuna karşı zafere kazanmışlardır. Onların bu zafer haberi, Müslümanlar’a Bedir savaşında galip gelerek sevindikleri günde ulaşmıştır.)— M.C.Şems

30:6

7

يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ٧

Ya’lemûne zâhiren minel hayâtid dunyâ, ve hum anil âhıreti hum gâfilûn(gâfilûne).

Onlar, dünya hayatının dış (yüzünü) bilirler. Ahiret (hayatından da) habersizdirler.— M.C.Şems

30:7

8

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا ف۪ٓي اَنْفُسِهِمْ۠ مَا خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُسَمًّىۜ وَاِنَّ كَث۪يراً مِنَ النَّاسِ بِلِقَٓائِ۬ رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ ٨

E ve lem yetefekkerû fî enfusihim, mâ halakallâhus semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ illâ bil hakkı ve ecelin musemmâ(musemmen) ve inne kesîran minen nâsi bi likâi rabbihim le kâfirûn(kâfirûne).

Onlar kendi benliklerinde, Allah’ın gökleri ve yeri ve ikisi arasında olanları, ancak hak ile ve belli bir süre için yarattığını, düşünmediler mi? Ancak insanların çoğu, mutlaka Rableri ile karşılaşacak olduklarına inanmazlar.— M.C.Şems

30:8

9

اَوَلَمْ يَس۪يرُوا فِي الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْۜ كَانُٓوا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوهَٓا اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَٓاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِۜ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُٓوا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَۜ ٩

E ve lem yesîrû fîl ardı fe yenzurû keyfe kâne âkıbetullezîne min kablihim, kânû eşedde minhum kuvveten, ve esârûl arda ve amerûhâ eksera mimmâ amerûhâ ve câethum rusuluhum bil beyyinât(beyyinâti), fe mâ kânallâhu li yazlimehum ve lâkin kânû enfusehum yazlimûn(yazlimûne).

Bunlar yeryüzünde gezip, kendilerinden öncekilerin sonları nasıldı (onu) görmediler mi? Onlar, kuvvet bakımından kendilerinden daha üstündüler. Onlar, toprağı sürdüler ve onu bunların imar ettiklerinden daha çok bayındırlaştırdılar. Peygamberleri onlara apaçık mucizelerle geldiler. Sonunda Allah onlara zulmedecek değildi, ama onlar kendi canlarına zulmettiler.— M.C.Şems

30:9

10

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذ۪ينَ اَسَٓاؤُا السُّٓوآٰى اَنْ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِ اللّٰهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُ۫نَ۟ ٠١

Summe kâne âkıbetellezîne esâus sûâ en kezzebû bi âyâtillâhi ve kânû bihâ yestehziûn(yestehziûne).

Nihayetinde kötü işler işleyenlerin sonu (da) kötü oldu. Çünkü onlar Allah’ın ayetlerini yalanlar ve onlarla alay ederlerdi.— M.C.Şems