Neml Suresi

1

طٰسٓ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُب۪ينٍۙ ١

Tâ sîn, tilke âyâtul kur’âni ve kitâbin mubîn(mubînin).

Tayyip ve Semî (olan Allah, bu sûreyi indirmiştir.) Bunlar apaçık bir Kitap olan Kur’an’ın ayetleridir.— M.C.Şems

27:1

2

هُدًى وَبُشْرٰى لِلْمُؤْمِن۪ينَۙ ٢

Huden ve buşrâ lil mu’minîn(mu’minîne).

Müminler için hidayet ve müjdedir.— M.C.Şems

27:2

3

اَلَّذ۪ينَ يُق۪يمُونَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ٣

Ellezîne yukîmûnes salâte ve yu’tûnez zekâte ve hum bil âhıreti hum yûkınûn(yûkınûne).

Onlar namazı ayakta tutarlar ve zekât verirler. Ahiret (hayatına) kesin olarak inananlar (da,) onlardır.— M.C.Şems

27:3

4

اِنَّ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَۜ ٤

İnnellezîne lâ yu’minûne bil âhireti zeyyennâ lehum a’mâlehum fe hum ya’mehûn(ya’mehûne).

Şüphesiz Biz ahirete inanmayanlara, yaptıklarını pek hoş olarak (gösterdik.) Böylece onlar, şaşkın olarak dolaşıp dururlar.— M.C.Şems

27:4

5

اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ لَهُمْ سُٓوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُونَ ٥

Ulâikellezîne lehum sûul azâbi ve hum fîl âhıreti humul ahserûn(ahserûne).

Kendileri için çok kötü bir azap (mukadder) olanlar (da,) işte bunlardır. Ahiret (hayatında) en çok ziyana uğrayacak olanlar (da,) onlardır.— M.C.Şems

27:5

6

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَدُنْ حَك۪يمٍ عَل۪يمٍ ٦

Ve inneke le tulekkal kur’âne minledun hakîmin alîm(alîmin).

Şüphesiz (bu) Kur’an, sana çok hikmet ve bilgi sahibi (olan Allah) tarafından verilmektedir.— M.C.Şems

27:6

7

اِذْ قَالَ مُوسٰى لِاَهْلِه۪ٓ اِنّ۪ٓي اٰنَسْتُ نَاراًۜ سَاٰت۪يكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰت۪يكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ٧

İz kâle mûsâ li ehlihî innî ânestu nârâ(nâren), se âtîkum minhâ bi haberin ev âtîkum bi şihâbin kabesin leallekum tastalûn(tastalûne).

Hani Musa ailesine dedi ki: “Ben kesinlikle bir ateş gördüm. Size ondan bir haber getireceğim ya (da) ısınmanız için kızgın bir kor getireceğim.”— M.C.Şems

27:7

8

فَلَمَّا جَٓاءَهَا نُودِيَ اَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۜ وَسُبْحَانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ٨

Fe lemmâ câehâ nûdiye en bûrike men fîn nâri ve men havlehâ, ve subhânallâhi rabbil âlemîn(âlemîne).

Ardından (Musa) ona vardığında (kendisine,) “Ateşin içinde olana (da,) çevresinde bulunana (da) bereket verilmiştir. Âlemlerin Rabbi olan Allah, her türlü eksiklikten uzaktır,” diye seslenildi.— M.C.Şems

27:8

9

يَا مُوسٰٓى اِنَّـهُٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُۙ ٩

Yâ mûsâ innehû enallâhul azîzul hakîm(hakîmu).

“Ey Musa! Şüphesiz Ben, en üstün ve hikmet sahibi olan Allah’ım!”— M.C.Şems

27:9

10

وَاَلْقِ عَصَاكَۜ فَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَٓانٌّ وَلّٰى مُدْبِراً وَلَمْ يُعَقِّبْۜ يَا مُوسٰى لَا تَخَفْ اِنّ۪ي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَۗ ٠١

Ve elkı asâk(asâke), fe lemmâ reâhâ tehtezzu ke ennehâ cânnun vellâ mudbiren ve lem yuakkıb, yâ mûsâ lâ tehaf innî lâ yehâfu ledeyyel murselûn(murselûne).

“Değneğini at!” (Musa) değneğini küçük bir yılan gibi hareket eder görünce, sırtını dönüp çekildi ve arkasına (da) bakmadı. (Biz ona,) “Ey Musa, korkma! Şüphesiz peygamberler Benim Katımda korkmazlar,” (dedik.)— M.C.Şems