Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

(1-2) Oku, Rabbin ismiyle ki, o yaratmıştır. İnsanı bir uyuşmuş kandan yaratmıştır.— Ö.N.Bilmen

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

(1-2) Oku, Rabbin ismiyle ki, o yaratmıştır. İnsanı bir uyuşmuş kandan yaratmıştır.— Ö.N.Bilmen

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku, ve Rabbin bînihaye kerem sahibidir.— Ö.N.Bilmen

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

Ki O, kalem ile öğretmiştir,— Ö.N.Bilmen

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

İnsana bilmediği şeyleri bildirmiştir.— Ö.N.Bilmen

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

(6-7) Sakın. Şüphe yok ki, insan elbette azar. Kendisini ihtiyaçtan kurtulmuş görünce.— Ö.N.Bilmen

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

(6-7) Sakın. Şüphe yok ki, insan elbette azar. Kendisini ihtiyaçtan kurtulmuş görünce.— Ö.N.Bilmen

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Muhakkak ki dönüş, ancak Rabbinedir.— Ö.N.Bilmen

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

(9-10) O kimseyi gördün mü ki, men ediyordu? Bir kulu namaz kıldığı vakit.— Ö.N.Bilmen

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

(9-10) O kimseyi gördün mü ki, men ediyordu? Bir kulu namaz kıldığı vakit.— Ö.N.Bilmen

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Gördün mü, eğer hidâyet üzere olmuş ise.— Ö.N.Bilmen

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Veya takvâ ile emretmiş ise. (Artık, o menedilir mi?)— Ö.N.Bilmen

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Gördün mü, eğer tekzîp eder ve yüz çevirirse (iyi mi yapmış olur?)— Ö.N.Bilmen

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

Bilmez mi ki Allah Teâlâ şüphe yok görür.— Ö.N.Bilmen

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

Yok, yok... Eğer nihâyet vermezse, elbette ki Biz o alnı sürükleyeceğizdir.— Ö.N.Bilmen

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

Yalancı, günahkâr olan bir alnı.— Ö.N.Bilmen

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

Artık, o, encümeni çağırsın.— Ö.N.Bilmen

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz de çağıracağızdır zebanîleri.— Ö.N.Bilmen

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Hayır hayır. Ona itaat etme. Ve secde et ve Yaklaş.— Ö.N.Bilmen

96:19

Alak

Not Ekle