Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Yemîn olsun şems’e (güneşe) ve onun (kuşluk vakti) aydınlığına!— H.Neşriyat

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Ve (güneş batınca) onu ta'kib eden aya!— H.Neşriyat

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Ve onu (o güneşi) açığa çıkardığı zaman, gündüze!— H.Neşriyat

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Ve onu örttüğü zaman, geceye!— H.Neşriyat

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Ve göğe, hem onu binâ edene!— H.Neşriyat

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Hem yere ve onu döşeyene!— H.Neşriyat

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

Ve nefse ve onu (güzel bir şekilde yaratıp) düzenleyene!— H.Neşriyat

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Sonra da ona (o kişiye) günâhını ve takvâsını (neyin isyan, neyin itâat olduğunu bildirerek) ilhâm edene (yemîn olsun)!— H.Neşriyat

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

(Ki) onu (o nefsini, günahlardan) temizleyen muhakkak kurtulmuştur!— H.Neşriyat

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Onu (isyânıyla) örten ise, mutlaka hüsrâna uğramıştır!— H.Neşriyat