Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

Güneş dürülüp ışığı kalmadığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Yıldızlar düşüp, söndüğü zaman;— D.İşleri (Eski)

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

(3-4) Doğurması yaklaşmış develer başıboş bırakıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

(3-4) Doğurması yaklaşmış develer başıboş bırakıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Yabani hayvanlar bir araya toplatıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Denizler kaynaştırıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Ve nefsler eşleştirildiği (fizik vücutla birleştiği) zaman.— D.İşleri (Eski)

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

(8-9) Kız çocuğun hangi suçtan ötürü öldürüldüğü kendisine sorulduğu zaman;— D.İşleri (Eski)

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

(8-9) Kız çocuğun hangi suçtan ötürü öldürüldüğü kendisine sorulduğu zaman;— D.İşleri (Eski)

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

Amel defterleri açıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

Gök yerinden oynatıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Cehennem alevlendirildiği zaman;— D.İşleri (Eski)

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Cennet yaklaştırıldığı zaman;— D.İşleri (Eski)

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

İnsanoğlu önceden ne hazırladığını görecektir.— D.İşleri (Eski)

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

(15-16) Gündüz sinip geceleri gözüken gezegenlere and olsun;— D.İşleri (Eski)

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

(15-16) Gündüz sinip geceleri gözüken gezegenlere and olsun;— D.İşleri (Eski)

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

Kararmaya başlayan geceye and olsun;— D.İşleri (Eski)

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

Ağarmaya başlayan sabaha and olsun ki,— D.İşleri (Eski)

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

(19-21) Bu Kuran, arşın sahibi katında değerli, güçlü, sözü dinlenen ve güvenilen şerefli bir elçinin getirdiği sözdür.— D.İşleri (Eski)

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

(19-21) Bu Kuran, arşın sahibi katında değerli, güçlü, sözü dinlenen ve güvenilen şerefli bir elçinin getirdiği sözdür.— D.İşleri (Eski)

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

(19-21) Bu Kuran, arşın sahibi katında değerli, güçlü, sözü dinlenen ve güvenilen şerefli bir elçinin getirdiği sözdür.— D.İşleri (Eski)

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Arkadaşınız (Muhammed) asla deli değildir.— D.İşleri (Eski)

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

And olsun ki, o, Cebrail'i apaçık ufukta görmüştür.— D.İşleri (Eski)

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

Peygamber, görülmeyenler hakkında söylediklerinden ötürü töhmet altında tutulamaz.— D.İşleri (Eski)

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

Bu Kuran, kovulmuş şeytanın sözü olamaz.— D.İşleri (Eski)

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

Nereye gidiyorsunuz?— D.İşleri (Eski)

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

(27-28) Kuran, ancak aranızda doğru yola girmeyi dileyene ve alemlere bir öğüttür.— D.İşleri (Eski)

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

(27-28) Kuran, ancak aranızda doğru yola girmeyi dileyene ve alemlere bir öğüttür.— D.İşleri (Eski)

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Alemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe sizler bir şey dileyemezsiniz.— D.İşleri (Eski)

81:29

Tekvir

Not Ekle