Mearic Suresi

1

سَاَلَ سَٓائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍۙ ١

Se ele sâilun bi azâbin vâkı’n(vâkıın).

İsteyen birisi, inecek azabı istedi.— İ.Kesir

70:1

2

لِلْـكَافِر۪ينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌۙ ٢

Lil kâfirîne leyse lehu dâfi’(dâfiun).

O; kafirler içindir ve onu engelleyecek yoktur.— İ.Kesir

70:2

3

مِنَ اللّٰهِ ذِي الْمَعَارِجِۜ ٣

Minallâhi zîl meâric(meârici).

Derecelere sahip, Allah katındandır.— İ.Kesir

70:3

4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ اِلَيْهِ ف۪ي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْس۪ينَ اَلْفَ سَنَةٍۚ ٤

Ta'rucul melâiketu ver rûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdaruhu hamsîne elfe seneh(senetin).

Melekler de, ruh da miktarı ellibin yıl olan bir günde ona yükselip çıkarlar.— İ.Kesir

70:4

5

فَاصْبِرْ صَبْراً جَم۪يلاً ٥

Fasbir sabren cemîlâ(cemîlen).

Öyleyse Sen, güzel güzel sabret.— İ.Kesir

70:5

6

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَع۪يداًۙ ٦

İnnehum yerevnehu baîdâ(baîden).

Doğrusu onlar; bunu uzak görüyorlar.— İ.Kesir

70:6

7

وَنَرٰيهُ قَر۪يباًۜ ٧

Ve nerâhu karîbâ(karîben).

Biz ise; onu, yakın görmekteyiz.— İ.Kesir

70:7

8

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَٓاءُ كَالْمُهْلِۙ ٨

Yevme tekûnus semâu kel muhl(muhli).

O gün gök, erimiş maden gibi olur.— İ.Kesir

70:8

9

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ ٩

Ve tekûnul cibâlu kel ıhn(ıhni).

Dağlar ise atılmış pamuk gibi.— İ.Kesir

70:9

10

وَلَا يَسْـَٔلُ حَم۪يمٌ حَم۪يماًۚ ٠١

Ve lâ yes’elu hamîmun hamîmâ(hamîmen).

Hiç bir yakın bir yakınını sormaz.— İ.Kesir

70:10

11

يُبَصَّرُونَهُمْۜ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَد۪ي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَن۪يهِۙ ١١

Yubassarûnehum yeveddul mucrimu lev yeftedî min azâbi yevmi izin bi benîh(benîhi).

Yalnız birbirine gösterilirler. Suçlu kişi; o günün azabından kurtulmak için oğullarını feda etmek ister.— İ.Kesir

70:11

12

وَصَاحِبَتِه۪ وَاَخ۪يهِۙ ٢١

Ve sâhıbetihî ve ahîh(ahîhi).

Eşini ve kardeşini,— İ.Kesir

70:12

13

وَفَص۪يلَتِهِ الَّت۪ي تُـْٔو۪يهِۙ ٣١

Ve fasîletihilletî tu’vîh(tu’vîhi).

Kendisini barındırmış olan sülalesini.— İ.Kesir

70:13

14

وَمَنْ فِي الْاَرْضِ جَم۪يعاًۙ ثُمَّ يُنْج۪يهِۙ ٤١

Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).

Ve yeryüzünde bulunan herkesi. Ki nihayet kendisini kurtarsın.— İ.Kesir

70:14

15

كَلَّاۜ اِنَّهَا لَظٰىۙ ٥١

Kellâ, innehâ lezâ.

Fakat ne mümkün, çünkü o; halis alevdir.— İ.Kesir

70:15

16

نَزَّاعَةً لِلشَّوٰىۚ ٦١

Nezzâaten liş şevâ.

Deriyi soyup kavurandır.— İ.Kesir

70:16

17

تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ ٧١

Ted’û men edbera ve tevellâ.

Yüz çevirip arkasına döneni çağırır.— İ.Kesir

70:17

18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى ٨١

Ve cemea fe ev’â.

Malını toplayıp kap içinde saklayanı da.— İ.Kesir

70:18

19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعاًۙ ٩١

İnnel insâne hulika helûâ(helûan).

Gerçekten insan; hırsına düşkün yaratılmıştır.— İ.Kesir

70:19

20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاًۙ ٠٢

İzâ messehuş şerru cezûâ(cezûan).

Başına bir fenalık gelince, feryadı basandır.— İ.Kesir

70:20

21

وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاًۙ ١٢

Ve izâ messehul hayru menûâ(menûan).

Kendisine bir hayır dokununca da çok cimridir.— İ.Kesir

70:21

22

اِلَّا الْمُصَلّ۪ينَۙ ٢٢

İllel musallîn(musallîne).

Ancak namaz kılanlar müstesna.— İ.Kesir

70:22

23

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَٓائِمُونَۖ ٣٢

Ellezîne hum alâ salâtihim dâimûn(dâimûne).

Onlar ki; namazlarında daimdirler.— İ.Kesir

70:23

24

وَالَّذ۪ينَ ف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌۙ ٤٢

Vellezîne fî emvâlihim hakkun ma’lûm(ma’lûmun).

Ve onlar ki; mallarında belirli bir hak vardır;— İ.Kesir

70:24

25

لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِۖ ٥٢

Lis sâili vel mahrûm(mahrûmi).

Dilenen ve yoksula.— İ.Kesir

70:25

26

وَالَّذ۪ينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۖ ٦٢

Vellezîne yusaddikûne bi yevmid dîn(dîni).

Onlar ki; din gününü doğrularlar.— İ.Kesir

70:26

27

وَالَّذ۪ينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَۚ ٧٢

Vellezîne hum min azâbi rabbihim muşfikûn(muşfikûne).

Ve onlar ki; Rabblarının azabından korkarlar.— İ.Kesir

70:27

28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۚ ٨٢

İnne azâbe rabbihim gayru me’mûn(me’mûnin).

Doğrusu onlar, Rabblarının azabından güvende değildirler.— İ.Kesir

70:28

29

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ ٩٢

Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).

Ve onlar ki; mahrem yerlerini korurlar.— İ.Kesir

70:29

30

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ ٠٣

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).

Ancak eşleri ve sağ ellerinin malik oldukları müstesna. Doğrusu onlar, bunun için kınanacak değildirler.— İ.Kesir

70:30

Mearic

Not Ekle