Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

Vakıa (tartışmasız bir gerçek olan kıyamet) vuku bulduğu zaman,— T.Kuran

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

Onun vukuuna (gerçekleşmesine artık) yalan diyecek yoktur.— T.Kuran

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

O aşağılatıcı, yücelticidir.— T.Kuran

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yer, şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldığı,— T.Kuran

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Ve dağlar darmadağın olup ufalandığı,— T.Kuran

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Derken toz duman halinde dağılıp savrulduğu.— T.Kuran

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

Ve sizler de üç sınıf olduğunuz zaman;— T.Kuran

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

İşte o «Ashab-ı Meymene» olanlar, ne (kutlu) «Ashab-ı Meymene»dir.— T.Kuran

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

«Ashab-ı Meş'eme» olanlar da, ne (mutsuz ve uğursuz) «Ashab-ı Meş'eme»dir.— T.Kuran

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

Yarışıp öne geçenler de, öne geçmiş öncülerdir.— T.Kuran

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

İşte onlar, yakınlaştırılmış (mukarreb) olanlardır.— T.Kuran

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

Nimetlerle donatılmış Cennetler içinde;— T.Kuran

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

Bir çoğu geçmiş (ümmet)lerden.— T.Kuran

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

Birazı da sonrakilerden.— T.Kuran

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

'Özenle mücevherlerden işlenmiş' tahtlar üzerindedirler;— T.Kuran

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Üstlerinde karşılıklı olarak dayanıp yaslanmışlardır.— T.Kuran

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Çevrelerinde ölümsüzlüğe ulaşmış gençler dönüp dolaşır;— T.Kuran

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Kaynağından (doldurulmuş) testiler, ibrikler ve kadehler,— T.Kuran

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

Ki bundan ne başlarını bir ağrı tutar, ne de kendilerinden geçip akılları çelinir.— T.Kuran

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

Arzulayıp seçecekleri meyveler,— T.Kuran

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Canlarının çektiği kuş eti.— T.Kuran

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

Ve iri gözlü huriler,— T.Kuran

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

Sanki saklı inciler gibi;— T.Kuran

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

Yapmakta olduklarına bir karşılık olmak üzere (onlara sunulur);— T.Kuran

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Orada, ne 'saçma ve boş bir söz' işitirler, ne de günaha sokma.— T.Kuran

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

Yalnızca bir söz (işitirler:) «Selam, selam.»— T.Kuran

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

«Ashab-ı Yemin», ne (kutludur o) «Ashab-ı Yemin.»— T.Kuran

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Yüklü dalları bükülmüş kiraz (ağaçları),— T.Kuran

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

Üstüste dizili meyveleri sarkmış muz ağaçları,— T.Kuran

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

Yayılıp uzanmış gölgeler,— T.Kuran

56:30

Vakıa

Not Ekle