Rum Suresi

1

الٓمٓ۠ ١

Elif lâm mîm.

Elif Lâm Mîm— C. Said

30:1

2

غُلِبَتِ الرُّومُۙ ٢

Gulibetir rûm(rûmu).

Rumlar mağlûb olmuş idiler.— C. Said

30:2

3

ف۪ٓي اَدْنَى الْاَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَۙ ٣

Fî ednel ardı ve hum min ba’di galebihim se yaglibûn(yaglibûne).

Bu da yakın bir memleketde vukû’a gelmişdi. Lâkin bu mağlûbiyetden bir kaç sene sonra ânlar gâlib geleceklerdir.— C. Said

30:3

4

ف۪ي بِضْعِ سِن۪ينَۜ لِلّٰهِ الْاَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُۜ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَۙ ٤

Fî bıd’ı sinîn(sinîne), lillâhil emru min kablu ve min ba’d(ba’du), ve yevme izin yefrahul mu’minûn(mu’minûne).

4,5. Evvel ve âhir her şey Allâh’dandır. Allâh’ın ’inâyetiyle husûle gelecek gâlibiyetden mü’minler ferâh bulacaklardır. Allâh kime ister ise âna nusret ider, ’azîz ve rahîmdir.— C. Said

30:4

5

بِنَصْرِ اللّٰهِۜ يَنْصُرُ مَنْ يَشَٓاءُۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ ٥

Bi nasrillâh(nasrillâhi), yansuru men yeşâ’(yeşâu), ve huvel azîzur rahîm(rahîmu).

4,5. Evvel ve âhir her şey Allâh’dandır. Allâh’ın ’inâyetiyle husûle gelecek gâlibiyetden mü’minler ferâh bulacaklardır. Allâh kime ister ise âna nusret ider, ’azîz ve rahîmdir.— C. Said

30:5

6

وَعْدَ اللّٰهِۜ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٦

Va’dallâh(va’dallâhi), lâ yuhlifullâhu va’dehu ve lâkinne ekseren nâsi lâ ya’lemûn(ya’lemûne).

Allâh’ın va’di böyledir, va’dinde halef itmez, lâkin insânların ekserîsi bilmez.— C. Said

30:6

7

يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ٧

Ya’lemûne zâhiren minel hayâtid dunyâ, ve hum anil âhıreti hum gâfilûn(gâfilûne).

Dünyâ hayâtının yalnız zâhiriyâtını bilürler ve âhiretden gâfildirler.— C. Said

30:7

8

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا ف۪ٓي اَنْفُسِهِمْ۠ مَا خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُسَمًّىۜ وَاِنَّ كَث۪يراً مِنَ النَّاسِ بِلِقَٓائِ۬ رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ ٨

E ve lem yetefekkerû fî enfusihim, mâ halakallâhus semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ illâ bil hakkı ve ecelin musemmâ(musemmen) ve inne kesîran minen nâsi bi likâi rabbihim le kâfirûn(kâfirûne).

Düşünmediler mi ki Allâh semâvâtı ve arzı ve ikisi beyninde bulunanları mahzâ hak içün yaratdı ve ânların müddet-i devâmları evvelce mu’ayyendir. Fakat insânların ekserîsi kıyâmet güni rablerinin huzûrına çıkacaklar, yine inanmazlar.— C. Said

30:8

9

اَوَلَمْ يَس۪يرُوا فِي الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْۜ كَانُٓوا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوهَٓا اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَٓاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِۜ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُٓوا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَۜ ٩

E ve lem yesîrû fîl ardı fe yenzurû keyfe kâne âkıbetullezîne min kablihim, kânû eşedde minhum kuvveten, ve esârûl arda ve amerûhâ eksera mimmâ amerûhâ ve câethum rusuluhum bil beyyinât(beyyinâti), fe mâ kânallâhu li yazlimehum ve lâkin kânû enfusehum yazlimûn(yazlimûne).

Arz üzerinde seyahat itmediler mi? Kendilerinden evvel gelenlerin ve kendilerinden kuvvetli olanların ’âkıbetleri ne oldığını görmediler mi? Ânlar memleketlerini i’mâr itmişlerdi, kendilerinden daha vâsi’ arâzide iskân iylemişlerdi. Nezdlerine mu’cizeler ile rasûller geldi. Allâh ânlara zulüm itmedi ânlar kendi nefslerine zulüm iylediler.— C. Said

30:9

10

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذ۪ينَ اَسَٓاؤُا السُّٓوآٰى اَنْ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِ اللّٰهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُ۫نَ۟ ٠١

Summe kâne âkıbetellezîne esâus sûâ en kezzebû bi âyâtillâhi ve kânû bihâ yestehziûn(yestehziûne).

Seyyiâtda bulunanların ’âkıbeti fenâ oldı. Bizim âyâtımızı tekzîb ve hedef-i istihzâ iyledilerdi.— C. Said