Hicr Suresi

1

الٓـرٰ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُب۪ينٍ ١

Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbi ve kur’ânin mubîn(mubînin).

Elif Lâm Râ — Bu âyât Kur’ân-ı mübînin âyâtıdır.— C. Said

الر ـ این [آیات بلندمرتبه] آیات کتاب الهی و آیات قرآنِ روشنگر [با عظمت] است.— IRI — H.Ansarian

15:1

2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِم۪ينَ ٢

Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).

Bir çok def’alar kâfirler kâşki müslüman ola idik dirler.— C. Said

کافران [هنگام روبرو شدن با عذاب] چه بسا آرزو می کنند که کاش تسلیم [فرمان های خدا] بودند.— IRI — H.Ansarian

15:2

3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٣

Zerhum ye’kulû ve yetemetteû ve yulhihimul emelu fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).

Bırak yiyüb içsünler ümîd ile oyalansunlar yakında hakîkati öğrenirler.— C. Said

بگذارشان تا بخورند و [با لذایذ مادی و زودگذر] کامرانی کنند، و آرزوها، سرگرمشان نماید؛ سپس [حقّانیّت اسلام و فرجام شوم خود را] خواهند فهمید.— IRI — H.Ansarian

15:3

4

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ ٤

Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ ve lehâ kitâbun ma’lûm(ma’lûmun).

Harâb iylediğimiz karyelerin hepsinin mu’ayyen mukadderâtı var idi.— C. Said

و هیچ شهری را [به خاطر فساد فراگیرش] نابود نکردیم مگر اینکه برای آن سرنوشتی معین [وروزگار ودوره ای تغییرناپذیر] بود.— IRI — H.Ansarian

15:4

5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ٥

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırune).

Hiç bir kavim ecel-i mev’ûdını ta’cîl veyâ te’hîr idemez.— C. Said

هیچ ملتی از اجل معین خود نه پیش می افتد و نه پس می ماند.— IRI — H.Ansarian

15:5

6

وَقَالُوا يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُونٌۜ ٦

Ve kâlû yâ eyyuhellezî nuzzile aleyhiz zikru inneke le mecnûn(mecnûnun).

6, 7. Sana müstehziyâne "Ey Kur’ân nâzil olan âdem! Sen mecnûnsın eğer sözünde sâdık olsa idin melekler ile berâber gelir idin" didiler.— C. Said

و گفتند: ای کسی که قرآن بر او نازل شده! قطعاً تو دیوانه ای!— IRI — H.Ansarian

15:6

7

لَوْ مَا تَأْت۪ينَا بِالْمَلٰٓئِكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ ٧

Lev mâ te’tînâ bil melâiketi in kunte minas sâdıkîn(sâdıkîne).

6, 7. Sana müstehziyâne "Ey Kur’ân nâzil olan âdem! Sen mecnûnsın eğer sözünde sâdık olsa idin melekler ile berâber gelir idin" didiler.— C. Said

اگر [درباره پیامبری ات] راست می گویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمی آوری؟!— IRI — H.Ansarian

15:7

8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰٓئِكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُٓوا اِذاً مُنْظَر۪ينَ ٨

Mâ nunezzilul melâikete illâ bil hakkı ve mâ kânû izen munzarîn(munzarîne).

Melekler ancak ihkâk-ı hak içün ve intizâr olunmadığı bir zamânda gelir.— C. Said

[اینان بدانند که] ما فرشتگان را جز به درستی و راستی نازل نمی کنیم، و در آن هنگام [که نازل شوند، این منکران لجوج از دچار شدن به عذاب] مهلت نمی یابند.— IRI — H.Ansarian

15:8

9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ٩

İnnâ nahnu nezzelnez zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne).

Size âyât gönderdik ânları muhâfaza ideceğiz.— C. Said

همانا ما قرآن را نازل کردیم، و یقیناً ما نگهبان آن [از تحریف و زوال] هستیم.— IRI — H.Ansarian

15:9

10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ ف۪ي شِيَعِ الْاَوَّل۪ينَ ٠١

Ve le kad erselnâ min kablike fî şiyaıl evvelîn(evvelîne).

Yâ Muhammed! Evvel geçen kavme kendilerinden rasûl gönderdik.— C. Said

و بی تردید ما پیش از تو هم پیامبرانی را در امت های پیشین فرستادیم.— IRI — H.Ansarian