Araf Suresi 88. ayet

61

قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ ب۪ي ضَلَالَةٌ وَلٰكِنّ۪ي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ١٦

Kâle yâ kavmi leyse bî dalâletun ve lâkinnî resûlun min rabbil âlemîn(âlemîne).

Cevâben didi ki: "Ey kavmim ben dalâletde değilim rabbu’l ’âlemînin rasûlüyüm."— C. Said

7:61

62

اُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبّ۪ي وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ٢٦

Ubelligukum risâlâti rabbî ve ensahu lekum ve a’lemu minallahi mâ lâ ta’lemûn(ta’lemûne).

62, 63. "Size Allâh’ın evâmirini tebliğ idiyorum ve size gâyet nâfi’ nasîhatler viriyorum Allâh hakkında sizin bilmediğinizi ben biliyorum Allâh’ın sözüni size tebliğ idenin ve Allâh’ın rahmetine nâil olmak içün ândan korkmak lâzım geldiğini size bildirenin sizden biri oldığına ta’accüb mü idiyorsınız?" didi.— C. Said

7:62

63

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَٓاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ٣٦

E ve acibtum en câekum zikrun min rabbikum alâ raculin minkum li yunzirekum ve li tettekû ve leallekum turhamûn(turhamûne).

62, 63. "Size Allâh’ın evâmirini tebliğ idiyorum ve size gâyet nâfi’ nasîhatler viriyorum Allâh hakkında sizin bilmediğinizi ben biliyorum Allâh’ın sözüni size tebliğ idenin ve Allâh’ın rahmetine nâil olmak içün ândan korkmak lâzım geldiğini size bildirenin sizden biri oldığına ta’accüb mü idiyorsınız?" didi.— C. Said

7:63

64

فَكَذَّبُوهُ فَاَنْجَيْنَاهُ وَالَّذ۪ينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذ۪ينَ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَاۜ اِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً عَم۪ينَ۟ ٤٦

Fe kezzebûhu fe enceynâhu vellezîne meahu fil fulki ve agraknellezîne kezzebû bi âyâtinâ, innehum kânû kavmen amîn(amîne).

Fakat kavmi ânı tekzîb itdiler. Biz ânı ve ma’iyyetindekileri bir gemi ile kurtardık ve bizim âyâtımıza yalan diyenleri tûfânla boğduk kör bir kavim idi?— C. Said

7:64

65

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوداًۜ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهُۜ اَفَلَا تَتَّقُونَ ٥٦

Ve ilâ âdin ehâhum hûdâ(hûden), kâle yâ kavmi’budûllâhe mâ lekum min ilâhin gayruh(gayruhu), e fe lâ tettekûn(tettekûne).

Birâderi Hûd’ı kavm-i ’Âd’a gönderdik ânlara diyor idi ki: "Ey kavmim Allâh’a ibâdet idiniz. Ândan başka ma’bûdlara tapmayınız. Allâh’dan korkmuyor mısınız?"— C. Said

7:65

66

قَالَ الْمَلَأُ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه۪ٓ اِنَّا لَنَرٰيكَ ف۪ي سَفَاهَةٍ وَاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكَاذِب۪ينَ ٦٦

Kâlelmeleullezîne keferû min kavmihî innâ le nerâke fî sefâhetin ve innâ le nezunnuke minel kâzibîn(kâzibîne).

Kavminden kâfir olanların bir çoğı: "Seni cinnete mübtelâ görüyoruz senin bir kâzib oldığına hükm idiyoruz" didiler.— C. Said

7:66

67

قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ ب۪ي سَفَاهَةٌ وَلٰكِنّ۪ي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ٧٦

Kâle yâ kavmi leyse bî sefâhetun ve lâkinnî resûlun min rabbil âlemîn(âlemîne).

Hûd ânlara "Ey kavmim ben mecnûn değilim ’âlemînin rabbinin rasûlüyüm"— C. Said

7:67

68

اُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبّ۪ي وَاَنَا۬ لَكُمْ نَاصِحٌ اَم۪ينٌ ٨٦

Ubelligukum risâlâti rabbî ve ene lekum nâsıhun emîn(emînun).

"Size Allâh’ın emirlerini tebliğ idiyorum sizin sâdık bir nâsihinizim."— C. Said

7:68

69

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَٓاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۜ وَاذْكُرُٓوا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَـفَٓاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْۣـطَةًۚ فَاذْكُرُٓوا اٰلَٓاءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ٩٦

E ve acibtum en câekum zikrun min rabbikum alâ raculin minkum li yunzirekum, vezkurû iz cealekum hulefâe min ba'di kavmi nûhın ve zâdekum fil halkı bastaten, fezkurû âlâallahi leallekum tuflihûn(tuflihûne).

"Allâh’ın sözini size tebliğ idenin sizden biri oldığına ta’accüb mi idiyorsınız unutmayınız ki size Nûh’un kavmini istihlâf itdirdi ve size uzun bir kâmet virdi Allâh’ın ni’metlerini yâd idiniz ki felâh bulasınız." didi.— C. Said

7:69

70

قَالُٓوا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهُ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَٓاؤُ۬نَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَٓا اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ ٠٧

Kâlû e ci’tenâ li na’budallâhe vahdehu ve nezere mâ kâne ya’budu âbâunâ, fe’tinâ bi mâ teidunâ in kunte mines sâdıkîn(sâdıkîne).

Âna "Sen bizi Allâh’a tapdırmak ve babalarımızın putlarını terk itdirmek içün mi geldin eğer sâdık isen tehdîdlerini îkâ’ itdir" didiler.— C. Said

7:70

71

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌۜ اَتُجَادِلُونَن۪ي ف۪ٓي اَسْمَٓاءٍ سَمَّيْتُمُوهَٓا اَنْتُمْ وَاٰبَٓاؤُ۬كُمْ مَا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍۜ فَانْتَظِرُٓوا اِنّ۪ي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِر۪ينَ ١٧

Kâle kad vakaa aleykum min rabbikum ricsun ve gadabun, e tucâdilûnenî fî esmâin semmeytumûhâ entum ve âbâukum mâ nezzelallâhu bihâ min sultânin, fentezırû innî meakum minel muntezırîn(muntezırîne).

Cevâben "Yakında Allâh’ın intikâmı ve gazabı sizin üzerinize çökecekdir. Siz Allâh’dan hiç bir hüccet olmadığı halde babalarınızın ma’bûd tesmiye itdikleri putlarınız içün benimle mücâdele mi ideceksiniz? Siz ’azâbı bekleyiniz ben de sizinle berâber intizâr ideceğim" didi.— C. Said

7:71

72

فَاَنْجَيْنَاهُ وَالَّذ۪ينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذ۪ينَ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَا وَمَا كَانُوا مُؤْمِن۪ينَ۟ ٢٧

Fe enceynâhu vellezîne meahu bi rahmetin minnâ ve kata'nâ dâbirellezîne kezzebû bi âyâtinâ ve mâ kânû mu'minîn(mu'minîne).

Biz rahmetimiz ile Hûd’ı ve ânı ta’kîb idenleri kurtardık ve îmân itmeyenleri ve bizim âyâtımızı tekzîb idenleri sonuncıya kadar mahv iyledik.— C. Said

7:72

73

وَاِلٰى ثَمُودَ اَخَاهُمْ صَـالِـحاًۢ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهُۜ قَدْ جَٓاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْۜ هٰذِه۪ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ ف۪ٓي اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُٓوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ ٣٧

Ve ilâ semûde ehâhum sâlihan kâle yâ kavmi’budûllâhe mâ lekum min ilâhin gayruhu, kad câetkum beyyinetun min rabbikum hâzihî nâkatullâhi lekum âyeten fe zerûha te’kul fî ardıllâhi ve lâ temessûhâ bi sûin fe ye’huzekum azâbun elîm(elîmun).

Semûd kâbilesine birâderi Sâlih’i gönderdik ânlara didi ki: "Ey kavmim Allâh’a ’ibâdet idiniz niçün ândan başka ’ibâdete müstehak olmıyan ma’bûdlara tapacaksınız? İşte size Allâh’dan bir işâret bu dişi bir devedir. Ânı Allâh’ın arâzisinde otlamağa bırakınız hiç bir fenâlık itmeyiniz ki size ’azâb-ı elîm gelmesün.— C. Said

7:73

74

وَاذْ‌كُرُٓوا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَـفَٓاءَ مِنْ بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّاَكُمْ فِي الْاَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِهَا قُصُوراً وَتَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتاًۚ فَاذْكُـرُٓوا اٰلَٓاءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْاَرْضِ مُفْسِد۪ينَ ٤٧

Vezkurû iz cealekum hulefâe min ba'di âdin ve bevveekum fîl ardı tettehızûne min suhûlihâ kusûren ve tenhitûnel cibâle buyûten fezkurû âlâallâhi ve lâ ta'sev fîl ardı mufsidîn(mufsidîne).

Tahattur idiniz ki Allâh size ’Âd ahâlîsini istihlâf itdirdi, sizi arza yerleştirdi. Oralarda kasırlar inşâ itdiniz, kayalardan hâneler yapdınız, Allâh’ın lütuflarını yâd idiniz. Dünyâya fesâd îkâ’ı içün yayılmayınız."— C. Said

7:74

75

قَالَ الْمَلَأُ الَّذ۪ينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه۪ لِلَّذ۪ينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُونَ اَنَّ صَالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّه۪ۜ قَالُٓوا اِنَّا بِمَٓا اُرْسِلَ بِه۪ مُؤْمِنُونَ ٥٧

Kâlel meleullezînestekberû min kavmihî lillezînestud'ıfû li men âmene minhum e ta'lemûne enne sâlihan murselun min rabbihi kâlû innâ bimâ ursile bihî mu'minûn(mu'minûne).

Semûd’ların mütekebbir rüesâsı îmân idenleri kendilerinden za’îf ’add iderek didiler ki: "Sâlih’in rabbiniz tarafından gönderilmiş oldığına emin misiniz?" didiler. Ânlar da "Evet ânın me’mûriyetine inanıyoruz" cevâbını virdiler.— C. Said

7:75

76

قَالَ الَّذ۪ينَ اسْتَكْبَرُٓوا اِنَّا بِالَّـذ۪ٓي اٰمَنْتُمْ بِه۪ كَافِرُونَ ٦٧

Kâlellezînestekberû innâ billezî âmentum bihî kâfirûn(kâfirûne).

Ânlar: "Bize gelince biz sizin inandığınıza îmân itmiyoruz" didiler.— C. Said

7:76

77

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَٓا اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ ٧٧

Fe akarûn nâkate ve atev an emri rabbihim ve kâlû yâ sâlihu'tinâ bimâ teidunâ in kunte minel murselîn(murselîne).

Dişi devenin ayaklarını kesdiler rablerinin evâmirine ’âsî oldılar ve Sâlih’e: "Şimdi rasûllerden isen tehdîdlerini îkâ’ itdir" didiler.— C. Said

7:77

78

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوا ف۪ي دَارِهِمْ جَاثِم۪ينَ ٨٧

Fe ehazethumur recfetu fe asbahû fî dârihim câsimîn(câsimîne).

O vakit şiddetli bir ra’şe ânlara ârız oldı [1] İrtesi gün ânları hânelerinde yüzleri yere kapanmış helâk olmuş buldılar.— C. Said

7:78

79

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبّ۪ي وَنَصَحْتُ لَـكُمْ وَلٰكِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِح۪ينَ ٩٧

Fe tevellâ anhum ve kâle yâ kavmi lekad eblagtukum risâlete rabbî ve nesahtu lekum ve lâkin lâ tuhıbbûnen nâsıhîn(nâsıhîne).

Sâlih ânları terk itdi ve didi ki: "Size Allâh’ın emrini tebliğ itdim size nasîhatler virdim fakat siz nasîhatleri sevmiyorsınız."— C. Said

7:79

80

وَلُوطاً اِذْ قَالَ لِقَوْمِه۪ٓ اَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِنَ الْعَالَم۪ينَ ٠٨

Ve lûtan iz kâle li kavmihî e te'tûnel fâhışete mâ sebekakum bihâ min ehadin minel âlemîn(âlemîne).

Lût’ı da kavmi nezdine gönderdik ânlara: "Sizden evvel hiç bir kavmin yapmadığı fuhşiyâtı yapacak mısınız?— C. Said

7:80

81

اِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَٓاءِۜ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ١٨

İnnekum le te'tûner ricâle şehveten min dûnin nisâi, bel entum kavmun musrifûn(musrifûne).

"Şehvetinizi teskîn içün kadınların yerine erkekleri mi isti’mâl ideceksiniz? sefîh bir kavimsiniz." didi.— C. Said

7:81

82

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ قَالُٓوا اَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ ٢٨

Ve mâ kâne cevâbe kavmihî illâ en kâlû ahricûhum min karyetikum, innehum unâsun yetetahherûn(yetetahherûne).

Lût kavminin cevâbı ne oldı? Biri birilerine "Şehrinizden bunı koğınız, bunlar ’afîf olmak iddi’âsında bulunan âdemlerdir." didiler.— C. Said

7:82

83

فَاَنْجَيْنَاهُ وَاَهْلَهُٓ اِلَّا امْرَاَتَهُۘ كَانَتْ مِنَ الْغَابِر۪ينَ ٣٨

Fe enceynâhu ve ehlehû illemreetehu kânet minel gâbirîn(gâbirîne).

81, 82. Lût’ı ve ’âilesini kurtardık, yalnız zevcesi arkada kaldı, gizli küfür itdi, ânların üzerine bir (taş) yağmurı yağdırdık: mücrimlerin ’âkıbeti ne oldığını gör!— C. Said

7:83

84

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَراًۜ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِم۪ينَ۟ ٤٨

Ve emtarnâ aleyhim matarâ, fenzur keyfe kâne âkıbetul mucrimîn(mucrimîne).

81, 82. Lût’ı ve ’âilesini kurtardık, yalnız zevcesi arkada kaldı, gizli küfür itdi, ânların üzerine bir (taş) yağmurı yağdırdık: mücrimlerin ’âkıbeti ne oldığını gör!— C. Said

7:84

85

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْباًۜ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهُۜ قَدْ جَٓاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْم۪يزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَٓاءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۜ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِن۪ينَۚ ٥٨

Ve ilâ medyene ehâhum şuaybâ kâle yâ kavmi’budûllâhe mâ lekum min ilâhin gayruhu kad câetkum beyyinetun min rabbikum fe evfûl keyle vel mîzâne ve lâ tebhasûn nâse eşyâehum ve lâ tufsidû fîl ardı ba’de ıslahıhâ zâlikum hayrun lekum in kuntum mu’minîn(mu’minîne).

Medyen bin İbrâhîm aleyhisselam evlâdına birâderleri Şu’aybı gönderdik ânlara didi ki: "Ey kavm[im] Allâh’a ’ibâdet idiniz niçün Allâh’dan başka şeylere tapacaksınız size rabbinizden bir mu’cize gönderdi, mîzân ve ’adâleti elden bırakmayınız, nâsın hakkını gasb itmeyiniz, arz üzerinde salâh var iken fesâd ilkâ itmeyiniz, eğer mü’min olmak ister iseniz hakkınızda daha hayırlı olur."— C. Said

7:85

86

وَلَا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَب۪يلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِه۪ وَتَبْغُونَهَا عِوَجاًۚ وَاذْكُرُٓوا اِذْ كُنْتُمْ قَل۪يلاً فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِد۪ينَ ٦٨

Ve lâ tak’udû bikulli sırâtın tû’ıdûne ve tasuddûne an sebîlillâhi men âmene bihî ve tebgûnehâ ivecen vezkurû iz kuntum kalîlen fe kesserekum vanzurû keyfe kâne âkıbetul mufsidîn(mufsidîne).

"Yol üzerinde oturub kimsenin îmân itmesine mâni’ olmayınız, Allâh’a inananları doğrı yoldan ayırub yolı iğvicâclı yapmayınız, tahattur idiniz ki sizin mikdârınız kalîl idi Allâh sizi teksîr itdi müfsidlerin ’âkıbeti ne oldığını görünüz."— C. Said

7:86

87

وَاِنْ كَانَ طَٓائِفَةٌ مِنْكُمْ اٰمَنُوا بِالَّـذ۪ٓي اُرْسِلْتُ بِه۪ وَطَٓائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِم۪ينَ ٧٨

Ve in kâne tâifetun minkum âmenû billezî ursiltu bihî ve tâifetun lem yu’minû fasbirû hattâ yahkumallâhu beynenâ, ve huve hayrul hâkimîn(hâkimîne).

Eğer sizden bir tâife me’mûriyetime îmân ider diğeri inanmaz ise sabır idiniz Allâh beyninizde hükm itsün o hâkimlerin efdalidir."— C. Said

7:87

88

قَالَ الْمَلَأُ الَّذ۪ينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه۪ لَنُخْرِجَنَّكَ يَا شُعَيْبُ وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَٓا اَوْ لَتَعُودُنَّ ف۪ي مِلَّتِنَاۜ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كَارِه۪ينَ ٨٨

Kâlel meleullezînestekberû min kavmihî le nuhricenneke yâ şuaybu vellezîne âmenû meake min karyetinâ ev le teûdunne fî milletinâ, kâle e ve lev kunnâ kârihîn(kârihîne).

Kibir iden kavmin ekâbiri didiler ki: "Yâ Şu’ayb yâ bizim dinimize ’avdet it yâhud seni ve seninle berâber îmân idenleri şehrimizden ihrâc ideceğiz." Şu’ayb "Biz nefret itdiğimiz dîne nasıl ’avdet ideriz"— C. Said

7:88

89

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِباً اِنْ عُدْنَا ف۪ي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰينَا اللّٰهُ مِنْهَاۜ وَمَا يَكُونُ لَـنَٓا اَنْ نَعُودَ ف۪يهَٓا اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۜ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْماًۜ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۜ رَبَّـنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِح۪ينَ ٩٨

Kadiftereynâ alallâhi keziben in udnâ fî milletikum ba’de iz necceynallâhu minhâ, ve mâ yekûnu lenâ en neûde fîhâ illâ en yeşâallahu rabbunâ, vesia rabbunâ kulle şey’in ilmen, alallâhi tevekkelnâ, rabbeneftah beynenâ ve beyne kavminâ bil hakkı ve ente hayrul fâtihîn(fâtihîne).

"Bizi sizin dîninizden Allâh halâs itdikden sonra tekrâr ’avdet ider isek Allâh hakkında yalanlar uydurmuş olmakla mücrim oluruz Allâh’ın ilmî her şeyi ihâta itdiği halde ânın irâdesinden gayrı bir sûretde nasıl sizin rabbinize ’avdet idebiliriz? Biz Allâh’a tevekkül itdik Yâ rabbi bizim ile kavmimiz beynindeki da’vâyı fasl it çünki sen hâkimlerin en hayırlısısın."— C. Said

7:89

90

وَقَالَ الْمَلَأُ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه۪ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً اِنَّكُمْ اِذاً لَخَاسِرُونَ ٢٩

Ve kâlel meleullezîne keferû min kavmihî le initteba’tum şuayben innekum izen le hâsirûn(hâsirûne).

Küfür idenlerin ruesâsı kavimlerine didiler ki: "Eğer Şu’ayb’e teb’ıyet ider iseniz mahv olursunuz."— C. Said

7:90

Araf

Not Ekle