Nisa Suresi 148. ayet

121

اُو۬لٰٓئِكَ مَأْوٰيهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا يَجِدُونَ عَنْهَا مَح۪يصاً ١٢١

Ulâike me’vâhum cehennemu ve lâ yecidûne anhâ mahîsâ(mahîsan).

Şeytâna ittibâ’ idenlerin mekânları cehennem olacakdır. Ve hiç çıkacak yol bulamıyacaklardır.— C. Said

4:121

122

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَداًۜ وَعْدَ اللّٰهِ حَقاًّۜ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ ق۪يلاً ٢٢١

Vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti se nudhiluhum cennâtin tecrî min tahtihâl enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden). Va’dallâhi hakkâ(hakkan). Ve men asdaku minallâhi kîlâ(kîlen).

’Îmân idenleri ve a’mâl-i sâlihada bulunanları nehirler ile sulanmış cennet bağçelerine göndereceğiz, orada Allâh’ın hakîki va’di mûcibince ilelebed kalacaklardır. Sözünde Allâh’dan sâdık kim olabilür?— C. Said

4:122

123

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَٓا اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتَابِۜ مَنْ يَعْمَلْ سُٓوءاً يُجْزَ بِه۪ۙ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَلِياًّ وَلَا نَص۪يراً ٣٢١

Leyse bi emâniyyikum ve lâ emâniyyi ehlil kitâb(kitâbi). Men ya’mel sûen yucze bihî, ve lâ yecid lehu min dûnillâhi veliyyen ve lâ nasîrâ(nasîran).

Sizin ve ehl-i kitâbın yalnız temennîsiyle olamaz. Fenâlık idenler tecziye olunacakdır. Allâh’a karşu hiç bir nasîr hiç bir velî bulamıyacaklardır.— C. Said

4:123

124

وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُو۬لٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَق۪يراً ٤٢١

Ve men ya’mel mines sâlihâti min zekerin ev unsâ ve huve mu’minun fe ulâike yedhulûnel cennete ve lâ yuzlemûne nakîrâ(nakîran).

(124) Erkek olsun kadın olsun a’mâl-i sâlihada bulunanlar ve aynı zamânda mü’min olanlar cennete girecekler ve mükâfâtlarından hurma çekirdeği kadar gâib itmeyeceklerdir.— C. Said

4:124

125

وَمَنْ اَحْسَنُ د۪يناً مِمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰه۪يمَ حَن۪يفاًۜ وَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰه۪يمَ خَل۪يلاً ٥٢١

Ve men ahsenu dînen mimmen esleme vechehu lillâhi ve huve muhsinun vettebea millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen). Vettehazallâhu ibrâhîme halîlâ(halîlen).

Kâmilen kendini Allâh’a teslîm idenin dîninden ahsen dîn olur mı? Böyle olan iyilik ider. Ve hakîki mü’min olan İbrâhîm’in eserine ittibâ’ iyler Allâh İbrâhîm’i kendine dost itdi.— C. Said

4:125

126

وَلِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۜ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُح۪يطاً۟ ٦٢١

Ve lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı). Ve kânallâhu bi kulli şey’in muhîtâ(muhîtan).

Semâvâtda ve arzda her şey Allâh’ındır Allâh her şeyi ihâta ider.— C. Said

4:126

127

وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَٓاءِۜ قُلِ اللّٰهُ يُفْت۪يكُمْ ف۪يهِنَّۙ وَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ ف۪ي يَتَامَى النِّسَٓاءِ الّٰت۪ي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ اَنْ تَنْكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَف۪ينَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُومُوا لِلْيَتَامٰى بِالْقِسْطِۜ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِه۪ عَل۪يماً ٧٢١

Ve yesteftûneke fîn nisâi. Kulillâhu yuftîkum fîhinne, ve mâ yutlâ aleykum fîl kitâbi fî yetâmen nisâillâtî lâ tu’tûnehunne mâ kutibe lehunne ve tergabûne en tenkihûhunne vel mustad’afîne minel vildâni, ve en tekûmû lil yetâmâ bil kıst(kıstı). Ve mâ tef’alû min hayrin fe innallâhe kâne bihî alîmâ(alîmen).

Kadınlar hakkında senden soracaklardır, ânlara di ki: "Allâh bunı size bildirdi yetim kızların size emr olundığı vechile haklarını virmiyorsınız. Yalnız ânları taht-ı nikâhınıza almak istiyorsınız halbuki kitâbda bunlara müte’allik ahkâm size okunmuşdır. Za’if çocuklar hakkında ne yapılacağı, yetimlere hakkâniyetle mu’âmele olunacağı size bildirilmişdir. A’mâl-i hasenenizin hiç biri yokdur ki Allâh ânı bilmesün.— C. Said

4:127

128

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزاً اَوْ اِعْرَاضاً فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَٓا اَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحاًۜ وَالصُّلْحُ خَيْرٌۜ وَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۜ وَاِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يراً ٨٢١

Ve in imraetun hâfet min ba’lihâ nuşûzen ev ı’râdan fe lâ cunâha aleyhimâ en yuslıhâ beynehumâ sulhâ(sulhan). Ves sulhu hayr(hayrun). Ve uhdıratil enfusuş şuhh(şuhha). Ve in tuhsinû ve tettekû fe innallâhe kâne bi mâ ta’melûne habîrâ(habîran).

Eğer bir kadın kocasının şiddetli mu’âmelesinden ve yâhud kendisine ’adem-i muhabbetinden korkar ise dostâne musâlaha itmekde hiç bir günâh yokdur sulh hayırlıdır. Âdemler hasîsliğe meyyâldirler eğer insâniyetli davranır ve Allâh’dan korkar iseniz Allâh ef’âlinizden haberdâr olur.— C. Said

4:128

129

وَلَنْ تَسْتَط۪يعُٓوا اَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَٓاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَم۪يلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِۜ وَاِنْ تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوراً رَح۪يماً ٩٢١

Ve len testatîû en ta’dilû beynen nisâi ve lev harastum fe lâ temîlû kullel meyli fe tezerûhâ kel muallakah(muallakati). Ve in tuslihû ve tettekû fe innallâhe kâne gafûran rahîmâ(rahîmen).

Şiddetle arzu itseniz bile kadınlarınıza müsâvâten mu’âmele idemezsiniz binâenaleyh meylinize kâmilen tâbi’ olub bir dânesini kenarda gibi bırakmakdan ictinâb idiniz lâkin eğer müttakî olub da Allâh’dan korkar iseniz Allâh gafûr ve rahîmdir.— C. Said

4:129

130

وَاِنْ يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلاًّ مِنْ سَعَتِه۪ۜ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعاً حَك۪يماً ٠٣١

Ve in yeteferrekâ yugnillâhu kullen min seatihî. Ve kânallâhu vâsian hakîmâ(hakîmen).

Eğer karı koca ayrılur ise Allâh ânlara ni’met virir, biri birinden müstağnî ider. Allâh vâsi’ ve hâkimdir.— C. Said

4:130

131

وَلِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۜ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَۜ وَاِنْ تَكْفُرُوا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۜ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِياًّ حَم۪يداً ١٣١

Ve lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı). Ve lekad vassaynâllezîne ûtûl kitâbe min kablikum ve iyyâkum enittekullâh(enittekullâhe). Ve in tekfurû fe inne lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı). Ve kânallâhu ganiyyen hamîdâ(hamîden).

Yerde ve göklerde her şey Allâh’ındır. Size ve sizden evvel gelen ehl-i kitâba Allâh’dan korkmalarını ve küfür itmemelerini [1] tavsiye iyledik. Eğer inanmıyor iseniz biliniz ki yerde ve göklerde her şey ânındır. Allâh ganî ve hamîddir.[2]— C. Said

4:131

132

وَلِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۜ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَك۪يلاً ٢٣١

Ve lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fil ard(ardı). Ve kefâ billâhi vekîlâ(vekîlen).

Arzda ve göklerde kâffe-i mevcûdât ânındır. Allâh’ın velâyeti hepsine kifâyet ider.— C. Said

4:132

133

اِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَر۪ينَۜ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَد۪يراً ٣٣١

İn yeşa’ yuzhibkum eyyuhân nâsu ve ye’ti bi âharîn(âharîne). Ve kânallâhu alâ zâlike kadîrâ(kadîran).

Eğer ister ise sizi kâmilen mahv ider, yerinize başka âdemler halk ider. Allâh her şeye kâdirdir.— C. Said

4:133

134

مَنْ كَانَ يُر۪يدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۜ وَكَانَ اللّٰهُ سَم۪يعاً بَص۪يراً۟ ٤٣١

Men kâne yurîdu sevâbed dunyâ fe indallâhi sevâbud dunyâ vel âhırah(âhırati). Ve kânallâhu semîan basîrâ(basîran).

Dünyâ sevâbı istiyen mi var? Dünyânın ve âhiretin sevâbı Allâh’ın ’indindedir. Allâh her şeyi işidir, her şeyi görir.— C. Said

4:134

135

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا كُونُوا قَوَّام۪ينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَٓاءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَب۪ينَۚ اِنْ يَكُنْ غَنِياًّ اَوْ فَق۪يراً فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُواۚ وَاِنْ تَلْـوُٓ۫ا اَوْ تُعْرِضُوا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يراً ٥٣١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû kûnû kavvamîne bil kıstı şuhedâe lillâhi ve lev alâ enfusıkum evil vâlideyni vel akrabîn(akrabîne), in yekun ganiyyen ev fakîran fallâhu evlâ bihimâ fe lâ tettebiûl hevâ en ta’dilû, ve in telvû ev tu’rıdû fe innallâhe kâne bi mâ ta’melûne habîrâ(habîran).

Ey mü’minler Allâh’ın huzûrunda şehâdet iderken adâlete ziyâdesiyle ri’âyet idiniz velev kendi nefsiniz, vâlide ve pederiniz ve akrabânız ’aleyhine olsun velev zengin veyâ fakîre karşı olsun hüsn-ü şehâdetde hevâ ve hevesinize tâbi’ olmayınız ’adâletden inhirâf iylerseniz şehâdeti tahrîf veyâ şehâdetden istinkâf ider iseniz ’amellerinizden Allâh’ın haberdâr oldığını biliniz.— C. Said

4:135

136

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَالْكِتَابِ الَّذ۪ي نَزَّلَ عَلٰى رَسُولِه۪ وَالْكِتَابِ الَّـذ۪ٓي اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُۜ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰٓئِكَتِه۪ وَكُتُبِه۪ وَرُسُلِه۪ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً بَع۪يداً ٦٣١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû, âminû billâhi ve resûlihî vel kitâbillezî nezzele alâ resûlihî vel kitâbillezî enzele min kabl(kablu). Ve men yekfur billâhi ve melâiketihî ve kutubihî ve rusulihî vel yevmil âhıri fe kad dalle dalâlen baîdâ(baîden).

Ey mü’minler Allâh’a ve rasûlüne ve âna gönderdiği kitâba ve ândan evvel inzâl iylediği kitâblara îmân idiniz. Allâh’a, meleklerine, kitâblarına ve rasûllerine inanmıyanlar kıyâmet güninde hidâyetden uzak bir dalâletde bulunacaklardır.— C. Said

4:136

137

اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ اٰمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْراً لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَب۪يلاًۜ ٧٣١

İnnellezîne âmenû, summe keferû, summe âmenû, summe keferû, summezdâdû kufran lem yekunillâhu li yagfira lehum ve lâ li yehdiyehum sebîlâ(sebîlen).

Evvelâ îmân idüb sonra küfr idenler ve sonra tekrâr îmân idüb ba’dehû yine küfürlerini tezyîd iyleyenler Allâh’ın ’afvına mazhar olmıyacaklardır Allâh ânları hidâyet yoluna sevk itmeyecekdir.— C. Said

4:137

138

بَشِّرِ الْمُنَافِق۪ينَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَاباً اَل۪يماًۙ ٨٣١

Beşşiril munâfikîne bi enne lehum azâben elîmâ(elîmen).

Münâfıklara elîm bir ’azâb hazırlanacağını ihbâr iyle.— C. Said

4:138

139

اَلَّذ۪ينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِر۪ينَ اَوْلِيَٓاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِن۪ينَۜ اَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَم۪يعاًۜ ٩٣١

Ellezîne yettehızûnel kâfirîne evliyâe min dûnil mu’minîn(mu’minîne. E yebtegûne indehumul izzete fe innel izzete lillâhi cemîâ(cemîan).

O münâfıklar ki dostlarını mü’minlerin meyânından değil kâfirlerin meyânından intihâb idiyorlar. Bu ânların ’indinde bir kuvvet mi? Hayır kuvvet Allâh’ındır.— C. Said

4:139

140

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيَاتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوضُوا ف۪ي حَد۪يثٍ غَيْرِه۪ۘ اِنَّكُمْ اِذاً مِثْلُهُمْۜ اِنَّ اللّٰهَ جَامِـعُ الْمُنَافِق۪ينَ وَالْكَافِر۪ينَ ف۪ي جَهَنَّمَ جَم۪يعاًۙ ٠٤١

Ve kad nezzele aleykum fîl kitâbi en izâ semi’tum âyâtillâhi yukferu bihâ ve yustehzeu bihâ fe lâ tak’udû meahum hattâ yehûdû fî hadîsin gayrihî, innekum izen misluhum. İnnallâhe câmiul munâfikîne vel kâfirîne fî cehenneme cemîâ(cemîan).

Kitâbda size bildirildi ki Allâh’ın âyâtını istimâ’ içün ânların yanında bulundığınız vakit inanmazlar ve istihzâ iderler ise ânlar başka bir şeyden bahs idinceye kadar yanlarında oturmakdan çekininiz aksi takdîrde siz de ânlar gibi olursunuz Allâh münâfıklar ile kâfirleri cehennemde birleşdirecekdir.— C. Said

4:140

141

اَلَّذ۪ينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللّٰهِ قَالُٓوا اَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْۘ وَاِنْ كَانَ لِلْكَافِر۪ينَ نَص۪يبٌۙ قَالُٓوا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَۜ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۜ وَلَنْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكَافِر۪ينَ عَلَى الْمُؤْمِن۪ينَ سَب۪يلاً۟ ١٤١

Ellezîne yeterabbesûne bikum, fe in kâne lekum fethun minallâhi kâlû e lem nekun meakum, ve in kâne lil kâfirîne nasîbun, kâlû e lem nestahviz aleykum ve nemna’kum minel mu’minîn(mu’minîne. Fallâhu yahkumu beynekum yevmel kıyâmet(kıyâmeti). Ve len yec’alallâhu lil kâfirîne alâl mu’minîne sebîlâ(sebîlen).

Bunlar vekâyi’i beklerler Allâh size bir fetih nasîb ider ise sizinle berâber değil miyiz? [1] dirler. Eğer fetih kâfirlere nasîb olur ise anlar da: "Biz galebe itmedik mi? Biz sizi mü’minlere karşu himâye iylemedik mi? dirler. Allâh kıyâmet güninde beyninizi fasl idecekdir kâfirlere mü’minlerin içinde yol virmiyecekdir.— C. Said

4:141

142

اِنَّ الْمُنَافِق۪ينَ يُخَادِعُونَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُٓوا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوا كُسَالٰىۙ يُرَٓاؤُ۫نَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللّٰهَ اِلَّا قَل۪يلاًۘ ٢٤١

İnnel munâfikîne yuhâdiûnallahe ve huve hâdiuhum, ve izâ kâmû ilâs salâti kâmû kusâlâ yurâunen nâse ve lâ yezkurûnallâhe illâ kalîlâ(kalîlen).

Münâfıklar Allâh’ı aldatmak istiyorlar halbuki evvelâ kendileri aldanacaklardır. Namâz kıldıkları zamân kayıdsızlıkla kılıyorlar nâsa gösteriş yapıyorlar, hakîkatde Allâh’ı pek az düşünüyorlar.— C. Said

4:142

143

مُذَبْذَب۪ينَ بَيْنَ ذٰلِكَۗ لَٓا اِلٰى هٰٓؤُ۬لَٓاءِ وَلَٓا اِلٰى هٰٓؤُ۬لَٓاءِۜ وَمَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَب۪يلاً ٣٤١

Muzebzebîne beyne zâlike, lâ ilâ hâulâi ve lâ ilâ hâulâi. Ve men yudlilillâhu fe len tecide lehu sebîlâ(sebîlen).

Gâh bir tarafa gâh diğer tarafa meyl iderek ne ânlara ne diğerlerine yâr olmıyorlar Ya Muhammed! Allâh’ın dalâlete sevk itdiği yol bulamaz.— C. Said

4:143

144

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِر۪ينَ اَوْلِيَٓاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِن۪ينَۜ اَتُر۪يدُونَ اَنْ تَجْعَلُوا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَاناً مُب۪يناً ٤٤١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tettehızûl kâfirîne evliyâe min dûnil mu’minîn(mu’minîne). E turîdûne en tec’alû lillâhi aleykum sultânen mubînâ(mubînen).

Ey mü’minler! Mü’minlere tercîhan kâfirler meyânında dost intihâb itmek kendi ’aleyhinizde Allâh’a celî ve kuvvetli bir burhân mı tedârik itmek istiyorsınız?— C. Said

4:144

145

اِنَّ الْمُنَافِق۪ينَ فِي الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَص۪يراًۙ ٥٤١

İnnel munâfikîne fîd derkil esfeli minen nâr(nâri), ve len tecide lehum nasîrâ(nasîran).

Münâfıklar ateşin esfeline atılacaklar ve hiç bir nasîr bulamıyacaklardır.— C. Said

4:145

146

اِلَّا الَّذ۪ينَ تَابُوا وَاَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوا د۪ينَهُمْ لِلّٰهِ فَاُو۬لٰٓئِكَ مَعَ الْمُؤْمِن۪ينَۜ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِن۪ينَ اَجْراً عَظ۪يماً ٦٤١

İllâllezîne tâbû ve aslehû va’tesamû billâhi ve ahlesû dînehum lillâhi fe ulâike meal mu’minîn(mu’minîne). Ve sevfe yu’tillâhul mu’minîne ecran azîmâ(azîmen).

Lâkin ıslâh-ı hâl idenler Allâh’a ve dinine kemâl-i hulûs ile rücû’ idenlerine mü’minler meyânına dâhil olacaklardır. Ve Allâh mü’minlere ’azîm mükâfât virecekdir.— C. Said

4:146

147

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۜ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِراً عَل۪يماً ٧٤١

Mâ yef’alullâhu bi azâbikum in şekertum ve âmentum. Ve kânallâhu şâkiran alîmâ(alîmen).

Eğer îmân ve şükür ider iseniz Allâh niçün size ’azâb itsün Allâh şükür idenlere mukâbele itmeği ve her şeyi bilür.— C. Said

4:147

148

لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّٓوءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَۜ وَكَانَ اللّٰهُ سَم۪يعاً عَل۪يماً ٨٤١

Lâ yuhibbullâhul cehra bis sûi minel kavli illâ men zulim(zulime). Ve kanallâhu semîan alîmâ(alîmen).

Allâh fenâ sözleri [1] sevmez meğer ki bir zulme dûçâr olunsun Allâh her şeyi işidir ’alîmdir.— C. Said

4:148

149

اِنْ تُبْدُوا خَيْراً اَوْ تُخْفُوهُ اَوْ تَعْفُوا عَنْ سُٓوءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُواًّ قَد۪يراً ٩٤١

İn tubdû hayran ev tuhfûhu ev ta’fû an sûin fe innallâhe kâne afuvven kadîrâ(kadîran).

Hayrı ister saklayınız ister işâ’a idiniz ister iseniz fenâlığı ’afv idiniz Allâh merhametli ve kâdirdir.— C. Said

4:149

150

اِنَّ الَّذ۪ينَ يَكْفُرُونَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِه۪ وَيُر۪يدُونَ اَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِه۪ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَيُر۪يدُونَ اَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذٰلِكَ سَب۪يلاًۙ ٠٥١

İnnellezîne yekfurûne billâhi ve rusulihî ve yurîdûne en yuferrikû beynallâhi ve rusulihî ve yekûlûne nu’minu bi ba’din ve nekfuru bi ba’dın, ve yurîdûne en yettehızû beyne zâlike sebîlâ(sebîlen).

150, 151. Allâh ve rasûllerine îmân itmeyenler Allâh’ı rasûllerinden ayırmak isteyenler "Ba’zılarına inanır ba’zılarına inanmayız" diyenler meyânında bir orta yol bulmak isteyenler hakîki kâfirlerdir. Kâfirler içün müdhîş bir ’azâb hazırladık.— C. Said

4:150

Nisa

Not Ekle