Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Güneş'e ve onun parıltısına,— E.H.Yazır (S-2)

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Güneş'in ardından gelen Ay'a,— E.H.Yazır (S-2)

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Güneş'i açıp ortaya çıkaran gündüze,— E.H.Yazır (S-2)

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Onu örten geceye,— E.H.Yazır (S-2)

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Göğe ve onu bina edene,— E.H.Yazır (S-2)

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yere ve onu döşeyene,— E.H.Yazır (S-2)

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

Nefse ve onu biçimlendirene,— E.H.Yazır (S-2)

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Sonra da ona kötülük ve takva kabiliyetini verene yemin olsun ki,— E.H.Yazır (S-2)

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Elbette nefsini temizleyip parlatan kurtulmuştur.— E.H.Yazır (S-2)

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Onu kirletip gömen de ziyan etmiştir.— E.H.Yazır (S-2)

91:10

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ ١١

Kezzebet semûdu bi tagvâhâ.

Semud, azgınlığıyla Hakk'ı yalanladı,— E.H.Yazır (S-2)

91:11

اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ ٢١

İzin baase eşkâhâ.

En azgınları ileri atılınca,— E.H.Yazır (S-2)

91:12

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠ ٣١

Fe kâle lehum resûlullâhi nâkatallâhi ve sukyâhâ.

Allah'ın Rasulü (Salih peygamber) onlara: «Allah'ın devesini ve onun su nöbetini gözetin.» demişti.— E.H.Yazır (S-2)

91:13

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰيهَاۙۖ ٤١

Fe kezzebûhu fe akarûhâ fe demdeme aleyhim rabbuhum bi zenbihim fe sevvâhâ.

Fakat onlar peygamberi yalanlayıp deveyi kestiler. Rableri de günahlarını başlarına geçiriverdi de orayı dümdüz etti.— E.H.Yazır (S-2)

91:14

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا ٥١

Ve lâ yehâfu ukbâhâ.

Öyle ya, Allah bu işin sonundan korkacak değil ya.— E.H.Yazır (S-2)

91:15

Şems

Not Ekle