Abese Suresi

1

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ ١

Abese ve tevellâ.

Surat astı ve yüz çevirdi.— H.Yıldırım

80:1

2

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ ٢

En câehul a’mâ.

Kendisine o kör geldi diye.— H.Yıldırım

80:2

3

وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ ٣

Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ.

Nerden biliyorsun; belki o, arınacaktı?— H.Yıldırım

80:3

4

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۜ ٤

Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ.

Yahut öğüt alacaktı da bu öğüt ona fayda verecekti.— H.Yıldırım

80:4

5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ ٥

Emmâ menistagnâ.

Kendini yeterli görene gelince;— H.Yıldırım

80:5

6

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ ٦

Fe ente lehu tesaddâ.

Sen onunla ilgilendin.— H.Yıldırım

80:6

7

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ ٧

Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ.

Sana ne o arınmak istemiyorsa!— H.Yıldırım

80:7

8

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ ٨

Ve emmâ men câeke yes’â.

Ama sana çabucak gelip,— H.Yıldırım

80:8

9

وَهُوَ يَخْشٰىۙ ٩

Ve huve yahşâ.

Titreyerek korkan kimseye gelince;— H.Yıldırım

80:9

10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ ٠١

Fe ente anhu telehhâ.

Sen ona aldırış etmeden oyalanıyorsun.— H.Yıldırım

80:10

11

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ ١١

Kellâ innehâ tezkirah(tezkiratun).

Hayır, hayır; gerçekte o, bir öğüttür.— H.Yıldırım

80:11

12

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ ٢١

Fe men şâe zekerah(zekerahu).

Artık dileyen onunla ders alsın.— H.Yıldırım

80:12

13

ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ ٣١

Fî suhufin mukerrameh(mukerrametin).

Çok şerefli sahifelerdedir.— H.Yıldırım

80:13

14

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ ٤١

Merfûatin mutahherah(mutahheratin).

Yüksek ve tertemiz.— H.Yıldırım

80:14

15

بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ ٥١

Bi eydî seferah(seferatin).

Kâtiplerin ellerinde.— H.Yıldırım

80:15

16

كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ ٦١

Kirâmin berarah(beraratin).

Saygındırlar, hayırlıdırlar.— H.Yıldırım

80:16

17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ ٧١

Kutilel insânu mâ ekferah(ekferahu).

Kahrolası insan, ne kadar da nankör!— H.Yıldırım

80:17

18

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُۜ ٨١

Min eyyi şey’in halakah(halakahu).

Onu hangi şeyden yarattı.— H.Yıldırım

80:18

19

مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ ٩١

Min nutfeh(nutfetin), halakahu fe kadderah(kadderahu).

Bir damla sudan yarattı da onu takdir etti.— H.Yıldırım

80:19

20

ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ ٠٢

Summes sebîle yesserah(yesserahu).

Sonra ona yolu kolaylaştırdı.— H.Yıldırım

80:20

21

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ ١٢

Summe emâtehu fe akberah(akberahu).

Sonra onu öldürüp kabre koydu.— H.Yıldırım

80:21

22

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُۜ ٢٢

Summe izâ şâe enşerah(enşerahu).

Sonra dilediği zaman onu diriltir.— H.Yıldırım

80:22

23

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ ٣٢

Kellâ lemmâ yakdı mâ emerah(emerahu).

Hayır, hayır; ona emrettiğini yerine getirmedi.— H.Yıldırım

80:23

24

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ ٤٢

Felyanzuril insânu ilâ taâmih(taâmihî).

Öyleyse insan yediğine bir baksın.— H.Yıldırım

80:24

25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَباًّۙ ٥٢

Ennâ sabebnel mâe sabbâ(sabben).

Biz şüphesiz, suyu akıttıkça akıttık.— H.Yıldırım

80:25

26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقاًّۙ ٦٢

Summe şekaknel arda şakkâ(şakkan).

Sonra yeri yardıkça yardık.— H.Yıldırım

80:26

27

فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَباًّۙ ٧٢

Fe enbetnâ fîhâ habbâ(habben).

Böylece orada taneler bitirdik.— H.Yıldırım

80:27

28

وَعِنَباً وَقَضْباًۙ ٨٢

Ve ineben ve kadbâ(kadben).

Üzümler, sebzeler.— H.Yıldırım

80:28

29

وَزَيْتُوناً وَنَخْلاًۙ ٩٢

Ve zeytûnen ve nahlâ(nahlen).

Zeytinler, hurmalar.— H.Yıldırım

80:29

30

وَحَدَٓائِقَ غُلْباًۙ ٠٣

Ve hadâika gulbâ(gulben).

Sık ve bol ağaçlı bahçeler.— H.Yıldırım

80:30

Abese

Not Ekle