1
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ ١
Bismillâhir rahmânir rahîm.
Esirgeyen, bağışlayan Tanrı adıyle [²]
[1] Sûre-i Celîle yedi âyettir, Mekke'de nazil olmuştur. [2] Besmele-i şerîfe'deki «rahman» bütün mahlûkat hakkında, «rahim» bilhassa mü'minler hakkında ve ihsan sahibi olan, merhameti çok olan zat demektir, her ikisi de esmâ-i ilâhiye'dendir. Eserimizde «esirgeyen, bağışlayan» isimleri ile tercüme edilmiştir. Makama göre «başlarım, okurum, yerim, içerim» gibi fiiller takdir olunur. Burada «başlarım» fiili münasip olur.— İ. H. İzmirli
1:1