Ana SayfaMealler › Ali Ünal

Ali Ünal

Bu mealle oku
Ali Ünal meali ile okumaya başla
Fecr 1 / 30
1
Yemin olsun şafak vaktine,
A.Ünal 89:1
2
On geceye,
A.Ünal 89:2
3
Çifte ve teke,
A.Ünal 89:3
4
Ve bir sona doğru akıp giden geceye:
A.Ünal 89:4
5
Bu yeminlerde, (kendisini doğruya götürüp, yanlışlardan men edecek bir) akla sahip olan için elbette çok sağlam bir teyit ve tasdik yatmakta değil midir?
A.Ünal 89:5
6
Gör bak, Rabbin ne yaptı Âd (kavmine);
A.Ünal 89:6
7
Yüksek, âbidemisal binalar diken çok güçlü İrem halkına –
A.Ünal 89:7
8
Ki, o diyarda onların bir benzeri yaratılmamıştı;
A.Ünal 89:8
9
Ve vadideki kayaları oyarak sağlam evler edinen Semûd (kavmine);
A.Ünal 89:9
10
Ayrıca, çok sağlam kalelere sahip Firavun’a.
A.Ünal 89:10
11
Bunların hepsi, (yaşadıkları) ülkelerde hep taşkınlık yaptılar;
A.Ünal 89:11
12
Taşkınlıklarıyla, oralarda sürekli bozgunculuk çıkardılar.
A.Ünal 89:12
13
Ve neticede Rabbin, üzerlerine azap kamçıları yağdırdı.
A.Ünal 89:13
14
Gerçek şu ki, Rabbin, hep gözetlemededir (ve kullarını, verdiği nimetlerle sınamaktadır).
A.Ünal 89:14
15
Ama insan, Rabbisi onu sınayıp da ona değer bahşettiği ve onu nimetleriyle perverde ettiği zaman, (acaba şükredecek mi diye sınandığını düşünmeden, kendisini o değer ve nimetlere lâyık bilip) “Rabbim bana ikramda bulundu!” der (ve sevinir).
A.Ünal 89:15
16
Buna karşılık, (Rabbisi) kendisini sınayıp da nasibini daraltıverince, bu defa, (sabırla sınandığını ve sabrettiği takdirde karşılığını göreceğini düşünmeden, Allah’a adaletsizlik atfeder tarzda) “Rabbim beni zelil, perişan etti!” der.
A.Ünal 89:16
17
Hayır, işin doğrusu şu ki, (ey insanlar,) siz yetime değer vermiyor ve ikramda bulunmuyorsunuz.
A.Ünal 89:17
18
Yoksulu doyurmak konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.
A.Ünal 89:18
19
(Size veya başkalarına ait) mirası, helâl–haram demeden yiyorsunuz;
A.Ünal 89:19
20
Ve malı pek çok seviyor ve yığdıkça yığıyorsunuz.
A.Ünal 89:20
21
Hayır, yapmanız gereken asla bunlar değil! O zaman ki, yer üst üste sarsıntılarla toz–toprak haline gelir;
A.Ünal 89:21
22
Rabbin, (kudret ve azametiyle perdesiz) tecelli eder ve melekler saf saf görünür;
A.Ünal 89:22
23
O gün Cehennem bütün dehşetiyle getirilir ve yine o gün insan her şeyi hatırlayıp gerçeği anlar ama, artık bu anlamanın ona ne faydası olur ki!
A.Ünal 89:23
24
“Keşke” der, “dünyada iken bu hayatım için hazırlık yapmış olsaydım!”
A.Ünal 89:24
25
O gün Allah’ın edeceği azabı hiçbir kimse hiçbir zaman edemez;
A.Ünal 89:25
26
O’nun vuracağı bağı kimse vuramaz.
A.Ünal 89:26
27
“Ey (iman ve ibadetle, zikirle) doygunluğa ermiş nefis!
A.Ünal 89:27
28
Dön Rabbine, sen O’ndan razı, O da senden razı olarak.
A.Ünal 89:28
29
Katıl sen de (Bana kullukla en büyük şerefe ulaşmış) has kullarımın arasına!
A.Ünal 89:29
30
Ve gir Cennetime!
A.Ünal 89:30
Fecr suresi tamamlandı