2
Bu sana indirilen bir kitaptır. Öyleyse Müminleri bununla uyarman ve öğüt vermen için kalbinde hiçbir sıkıntı olmasın.
3
Rabbinizden size indirilmiş olana uyun, Onun dışında dost edindiklerinize uymayın. Ne kadar az öğüt alıyorsunuz!
4
Nice yurtları helak ettik. Onlara azabımız gece uykusuna dalmışken yahut gündüz istirahat hâlinde iken gelmişti.
5
Azabımız onlara geldiği vakit; «Biz, gerçekten zalim kimselerdik!» demekten başka söyleyecek sözleri olmadı.
6
Andolsun ki, kendilerine peygamber gönderilenleri de, peygamberleri de elbette sorgulayacağız.
7
Andolsun, onlara (yaptıklarını) tam bir bilgi ile anlatacağız. Biz onlardan gâib/ uzak değildik.
8
İşte o gün amellerin tartılması bir hakikattir. Tartıları ağır gelenler, işte onlar kurtuluşa erenlerdir.
9
Tartıları hafif gelenler, ayetlerimize yaptıkları zulümlerden ötürü kendilerini hüsrana sokanlardır.
10
Andolsun sizi yeryüzüne yerleştirip orada sizin için geçimlikler sağladık. Buna rağmen ne kadar da az şükrediyorsunuz!
11
Andolsun sizi yarattık, ardından da şekil verdik. Sonra meleklere: «Âdem’e secde edin.» dedik. İblis dışında hepsi secde ettiler. O ise, secde edenlerden olmadı.
12
Allah: «Sana emrettiğim zaman, secde etmene ne engel oldu?» dedi. İblis: «Ben, ondan daha hayırlıyım. Beni ateşten, onu ise çamurdan yarattın.» dedi.
13
Allah ona dedi ki: «Hemen in oradan. Artık orada büyüklük taslamak senin haddin değildir. Hemen çık git. Zira sen, aşağılık kimselerdensin.»
14
İblis: «Öyleyse bana, onların tekrar diriltilecekleri güne kadar mühlet ver!» dedi.
15
Allah dedi ki: «O halde sen, kendisine mühlet verilenlerdensin.»
16
(İblis) «Öyleyse beni azdırmana karşılık, ben de onlar için senin dosdoğru yolunun üzerinde oturacağım.» dedi.
17
«Ardından onlara, önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından sokulacağım. Böylece sen onların çoğunu şükredenlerden bulmayacaksın.»
18
(Allah da ona) «Yerilmiş, kınanmış ve kovulmuş olarak çık oradan! Onlardan sana tabi olanlarla beraber hepinizi Cehennem’e dolduracağım» dedi.
19
Ve: «Ey Âdem! Sen ve eşin Cennet’e yerleşin, dilediğiniz yerden bol bol yiyin. Yalnız şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz.»
20
Şeytan, örtülü olan avret yerlerini onlara göstermek için ikisine de vesvese vererek «Rabbiniz size bu ağacı sırf melek olursunuz veya ebedî kalanlardan olursunuz diye yasakladı.» dedi.
21
Ve: «Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim.» diye de onlara yemin etti.
22
Bu sûretle onları kandırarak aşağıya düşürdü. Ağacın meyvesinden tattıklarında, mahrem yerleri birbirine görünüverdi ve oraları Cennet yapraklarıyla örtmeye başladılar. Rableri, o ikisine: «İkinize, bu ağacı yasaklamadım mı? Şeytan ikinizin apaçık düşmanıdır demedim mi?» diye seslendi.
23
O ikisi: «Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen elbette hüsrana uğrayanlardan oluruz.» dediler.
24
(Yüce Allah) buyurdu ki: «Birbirinize düşman olarak oradan inin! Siz yeryüzünde bir süreye kadar yerleşip kalacak ve orada geçineceksiniz.»
25
Dedi ki: «Orada yaşayacak, orada ölecek ve tekrar oradan diriltilip çıkarılacaksınız.»
26
Ey Âdemoğlu! Size mahrem yerlerinizi örteceğiniz ve bir de süslenip güzelleşeceğiniz elbiseler indirdik. Takva elbisesi ise, bunlardan daha da hayırlıdır. İşte bunlar, umulur da öğüt alırlar diye indirilen Allah ayetlerindendir.
27
Ey Âdemoğlu! Şeytan; ana ve babanızı, mahrem yerlerini birbirine göstermek için elbiselerini sıyırarak Cennet’ten çıkardığı gibi, sakın sizi de fitneye düşürmesin. O ve ordusu, sizin onları göremediğiniz yerden sizi görürler. Doğrusu biz şeytanları, iman etmeyenlerin dostları kıldık.
28
Onlar, çirkin bir iş yaptıkları zaman: «Biz, atalarımızı böyle yaparken bulduk. Allah da bunu bize emretti.» derler. Onlara de ki: «Allah, asla kötülüğü emretmez. Allah’a karşı bilmediğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?»
29
De ki: «Rabbim adaleti emretti; her secde yerinde yüzünüzü O’na doğrultun; dinde samimi olarak O’na yalvarın. Sizi yarattığı gibi yine O’na döneceksiniz.»
30
O, kimine hidayet verdi, kimine de sapıklık hak oldu. Çünkü bunlar Allah’ı bırakıp şeytanları dost edinmiş ve kendilerini doğru yolda sanmışlardı.
Sonraki 30 ayet →