1
Sâd. Öğüt dolu Kur’an’a yemin olsun ki!
2
Hayır. O inkâr edenler bir büyüklenme ve ayrılık içindedirler.
3
Onlardan önce nice nesiller helâk ettik, onlar da feryat ettiler. Hâlbuki kurtulma vakti değildi.
4
Aralarından bir uyarıcının gelmesine şaşırdılar. Kâfirler dedi ki: «Bu, yalancı bir sihirbazdır!»
5
İlahları tek bir ilah mı yaptı? Bu, hayret edilecek bir şeydir.
6
Onların ileri gelenleri: «Yürüyün! İlahlarınız üzerinde sebat/kararlılık gösterin. Sizden istenen şey budur.» diye harekete geçtiler.
7
Biz bunu diğer dinde de işitmedik. Bu sadece bir uydurmadır.
8
Kur’an, aramızdan ona mı indirilmiş? Hayır! Onlar zikrimden şüphe ediyorlar. Çünkü henüz azabımı tatmadılar.
9
Yoksa, güçlü ve çok ihsan sahibi olan Rabbinin rahmet hazineleri onların yanında mıdır?
10
Yoksa göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların mülkü onlara mı ait? Öyle ise (göklerin) yollarına yükselsinler (görelim)!
11
Onlar burada takım takım bozguna uğramış perişan bir ordudur.
12
Onlardan önce Nûh kavmi, Âd (kavmi) ve kazıklar sahibi Firavun da yalanlamıştı.
13
Semûd ve Lût’un kavmi de, Eyke halkı da. İşte onlar da birer grup idiler.
14
Onların her biri rasûlleri yalanladılar da azabımı hak ettiler.
15
Onlar geri dönüşü olmayan bir tek çığlıktan başka bir şey beklemiyorlar.
16
«Rabbimiz! Hesap gününden önce bizim payımızı çabucak ver.» derler.
17
Onların söylediklerine sabırlı ol. O kuvvet sahibi kulumuz Dâvud’u hatırla. O, her zaman Allah’a yönelirdi.
18
Doğrusu biz dağlara boyun eğdirdik. Akşam ve sabah onlar kendisiyle (Dâvud ile) birlikte (Allah’ı) tesbih ederlerdi.
19
Toplanmış kuşlarda (onunla birlikte tesbih ettiler) Hepsi de ona yönelip, uydular.
20
Onun hükümranlığını kuvvetlendirmiştik. Ona hikmet ve kesin hüküm kabiliyeti vermiştik.
21
Sana davacıların haberi geldi mi? Hani onlar duvarı aşarak mabede girmişlerdi.
22
Dâvud’un yanına gitmişlerdi de, Dâvud onlardan korkmuştu. «Korkma! Biz birbirine hasım iki davacıyız. Aramızda adaletle hükmet, haksızlık etme; bize doğru yolu göster.» dediler.
23
Bu benim kardeşimdir, onun doksan dokuz koyunu, benim ise tek bir koyunum var. «Onu da bana ver.» Dedi ve tartışmada beni bastırdı.»
24
Dâvud: «Koyununu kendi koyunları arasına katmak istemekle sana haksızlık etmiş. Zaten ortakların çoğu, birbirlerine zulmeder. Ancak iman eden salih amellerde bulunanlar müstesna. Bunlar da ne kadar azdır!» dedi. Dâvud, kendisini imtihan ettiğimizi anlamış ve Rabbinden bağışlanma dileyerek secdeye kapanmış ve O’na yönelmişti.
25
Böylece onu bağışladık. Şüphesiz onun bizim katımızda gerçekten bir yakınlığı ve varılacak güzel bir yeri vardır.
26
Ey Dâvud! Seni yeryüzünde bir halife kıldık. O halde insanlar arasında hak/ adaletle hüküm ver. Heva ve hevese uyma, yoksa seni Allah’ın yolundan saptırır. Allah’ın yolundan sapanlara ise hesap gününü unutmalarından dolayı şiddetli bir azap vardır.
27
Biz göğü, yeri ve ikisi arasındakileri boş yere yaratmadık. Bu, kâfirlerin zannıdır. Vay o kâfirlerin ateşteki haline!
28
Yoksa iman edip salih amellerde bulunanları, yeryüzünde bozgunculuk yapanlar gibi mi tutacağız? Yoksa takva sahiplerini facirler gibi mi tutacağız?
29
(Bu), ayetlerini düşünsünler ve akıl sahipleri öğüt alsınlar diye sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır.
30
Dâvud’a Süleyman’ı bağışladık. O, ne güzel bir kuldu. Doğrusu o, daima Allah’a yönelirdi.
Sonraki 30 ayet →