1
Gerçekten Müminler kurtuluşa ermiştir.
2
Onlar namazlarında huşû içinde olanlardır.
3
Onlar, boş ve yararsız şeylerden yüz çevirirler.
5
Onlar, ırzlarını/iffetlerini korurlar.
6
Ancak kendi eşleri ve ellerinin altındaki (cariyeleri) hariç. Şüphesiz onlar (bunlarla ilişkilerinden dolayı) kınanmazlar.
7
Artık her kim bundan başkasını isterse işte onlar sınırı aşan kimseler olurlar.
8
Onlar, emanetlerine ve verdikleri sözlere riâyet ederler.
9
Onlar, namazlarını eda ederler.
10
İşte bunlar varis olanların ta kendileridir.
11
Onlar, Firdevs’e varis olacaklardır ve onlar orada ebedî kalacaklardır.
12
Andolsun biz insanı, (süzülmüş) bir çamurdan yarattık.
13
Sonra onu bir su damlası/nutfe olarak, sağlam bir yere (rahme) yerleştirdik.
14
Sonra nutfeyi/spermi, alaka/embriyo haline getirdik. Embriyoyu bir çiğnem et parçası yaptık. Et parçasından kemik yarattık. Kemiğe et giydirdik. Sonra onu (ruh vererek) bambaşka bir varlık olarak yarattık. Yaratanların en güzeli olan Allah pek yücedir!
15
Sonra siz, bunun arkasından elbette öleceksiniz.
16
Sonra şüphesiz sizler, kıyamet günü yeniden diriltileceksiniz.
17
Andolsun, biz sizin üzerinizde yedi yol yarattık. Biz yarattıklarımızdan gâfil değiliz.
18
Biz, gökten belli bir ölçüde su indirdik de (faydalanmanız için) onu yeryüzünde tuttuk. Bizim onu tamamen gidermeye de muhakkak gücümüz yeter.
19
O suyla, sizin için hurma ve üzüm bağları yetiştirdik ki, oralarda sizin için birçok meyveler vardır. Siz de onlardan yersiniz.
20
Tûri Sînâ’da da yetişen bir ağaç daha meydana getirdik ki, bu ağaç hem yağ hem de yiyenlerin ekmeğine katık edecekleri (zeytin) verir.
21
Şüphesiz hayvanlarda da sizin için ibret vardır. Onların karınlarında olanlardan size içiririz. Onlarda sizin için çok yararlar vardır ve onlardan yersiniz.
22
Bir de hem onların üzerinde, hem gemilerin üzerinde taşınıyorsunuz.
23
Şüphesiz biz Nûh’u kavmine peygamber olarak gönderdik. Kavmine dedi ki: «Ey kavmim! Allah’a ibadet edin. Sizin O’ndan başka bir ilahınız yoktur. Hiç sakınmaz mısınız?»
24
Kavminden ileri gelen kâfirler: «Bu, sizin gibi bir insandan başka bir şey değildir. Sizden üstün olmak istiyor. Eğer Allah dileseydi melekleri gönderirdi. Biz, daha önceki atalarımızdan da bunu duymadık.» dediler.
25
O ancak, cinlenmiş (kendisine delilik isabet eden) bir adam, öyleyse bir müddet onu (bırakıp) bekleyin.
26
Nûh: «Rabbim! Beni yalanlamalarına karşılık bana yardım et.» dedi.
27
Bunun üzerine Nûh’a: «Gözlerimizin önünde, vahyimize göre gemiyi yap!» diye vahyettik. Bizim emrimiz gelip de tandır kaynamaya başlayınca, (sular coşup taştığında Nûh’a) dedik ki: «Her cins canlıdan (erkekli dişili) birer çift, bir de aleyhine hüküm verilmiş olanın dışında kalan aileni gemiye al ve zulmeden kimseler hakkında bana hiç yalvarma! Şüphesiz onlar suda boğulacaklardır.»
28
Sen ve beraberindekiler gemiye yerleşince: «Bizi zalim kavimden kurtaran Allah’a hamdolsun.» de!
29
Ve yine şöyle de: «Rabbim! Beni mübarek bir yere indir. İndirenlerin en hayırlısı sensin!»
30
Şüphesiz bunda (Nûh ve kavminin başından geçenlerde) birtakım ibretler vardır. Hakikaten biz (kullarımızı böyle) sınarız.
Sonraki 30 ayet →