2
Apaçık Kitaba andolsun;
3
Gerçekten Biz onu mübarek bir gecede indirdik, gerçekten biz uyaranlarız.
4
Ki onda (o gecede) her hikmetli iş ayrılır.
5
Katımızdan bir emir ile; doğrusu biz, (insanlara elçi) gönderenleriz.
6
Rabbinden bir rahmet olarak. Şüphesiz O, işitendir, bilendir.
7
Eğer kesin bir bilgiyle inanıyorsanız (Allah), göklerin, yerin ve bu ikisi arasında bulunanların Rabbidir.
8
O'ndan başka ilah yoktur; diriltir ve öldürür. Sizin de Rabbinizdir, geçmiş atalarınızın da Rabbidir.
9
Hayır, onlar şüphe içindedirler; oynayıp oyalanıyorlar.
10
Öyleyse sen, göğün açıkça bir duman getireceği günü gözle;
11
(Bu duman) insanları sarıp kuşatıverir. İşte bu, acı bir azabtır.
12
"Rabbimiz, azabı üstümüzden açıp gider; çünkü biz (artık) iman edicileriz."
13
Onlar için öğüt alıp düşünmek nerede? Onlara, açıklayan bir elçi gelmişti.
14
Sonra, ondan yüz çevirdiler ve dediler ki: "(Bu,) Öğretilmiştir, bir delidir."
15
Biz sizden bu azabı biraz açıp gidereceğiz; (ama yine) dönecek olanlarsınız siz.
16
Büyük bir şiddetle yakalayacağımız gün, elbette biz intikam alacağız.
17
Andolsun, biz kendilerinden önce, Firavun'un kavmini de denedik. Onlara kerim bir elçi gelmişti;
18
"Allah'ın kullarını bana teslim edin; gerçekten ben, sizin için güvenilir bir elçiyim" (demişti).
19
"Allah'a karşı büyüklenmeyin; şüphesiz size apaçık, bir delil getiriyorum."
20
"Ve doğrusu ben, sizin taşa tutmanızdan benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan (Allah)a sığındım."
21
"Eğer bana inanmıyorsanız, bu durumda benden kopup ayrılın."
22
Sonunda Rabbine: "Gerçekten bunlar, suçlu günahkar bir kavimdirler" diye dua etti.
23
(Allah da:) "Öyleyse, kullarımı geceleyin yürüyüşe geçir, muhakkak takip edileceksiniz." (diye duasını kabul edip cevap verdi).
24
"Denizi durgun ve açık bırak. Çünkü suda boğulacak bir ordudur."
25
Onlar nice bahçeler ve pınarlar terketmişlerdi;
26
(Nice) Ekinler, güzel konaklar,
27
Ve içlerinde 'sevinç ve mutluluk içinde' yaşadıkları nimetler,
28
İşte böyle; Biz bunları başka bir kavime miras olarak verdik.
29
Onlar için ne gök, ne yer ağlamadı ve onlar(ın azabı) ertelenmedi.
30
Andolsun, biz İsrailoğullarını o alçaltıcı azabtan kurtardık.
Sonraki 29 ayet →