1
Nûn ve kalem ve Levh-i Mahfûz'da yazılı bulunanlar hakkıyçün
2
(Yâ Muhammed) Sen, rabbinin ni'meti ile dîvâne değilsin.
3
Ve sana minnetsiz ve nihâyeti gelmez ecir ve mükâfât vardır.
4
Ve sen en büyük ve güzel huy ve ahlâk üzerindesin.
5
Yakında sen ve onlar görürsünüz ki
6
Sizden hanginiz mecnûndur.
7
Tahkîk rabbin, yolundan şaşmışın kim oldığını ve ve doğrı yolda bulunanın kim idüğini daha eyi bilir.
8
Kur'ân'ı tekzîb iden müşriklere itâ'at itme.
9
Onlar, senin onlara müdârâ ve müdâhene itmeni ve onların da sana müdârâ ve müdâhene iylemelerini isterler.
10
Çok, hak ve bâtılda kolayca yemîn idenlere itâ'at itme.
11
Halkın kusurlarını arayanlara, arada söz taşıyanlara
12
Hayrı men' iyleyenlere, haddini aşanlara, günâhkârlara
13
Şerre serî' olanlara sonra da aslı nâ-ma'lûm fer ve mâyeye itâ'at iyleme
14
O, mal ve evlâd sâhibi oldığı içün ona meyl ider misin?
15
Halbuki o, âyetlerimiz okundığında: "Bunlar evvelki akvâmın efsâneleridir" dir.
16
Biz yakında onun burnuna dag urub yüzini nişânlı ideriz. [¹]
17
Biz müşrikleri, bağçe sâhiblerini dûçâr-ı belâ iylediğimiz gibi belâya dûçâr iyleriz. [²] O bağçe sâhibleri: "Yârın irkenden meyveyi toplarız" diye aralarında yemîn itdiler.
18
Ve inşâallah dimediler.
19
Onlar uykuda iken rabbin tarafından bir ateş belâsı gelüb bağçeyi yakdı.
20
Karanlık gice gibi simsiyah oldı
21
Sabâh irkenden birbirine nidâ idüb
22
"Artık sabâh oldı, eğer meyve düşirecek iseniz irkenden gidelim" didiler.
23
23,24. Gitdiler, yolda birbirlerine: "Bugün bir fakîri bostana sokmayınız" dirlerdi.
24
23,24. Gitdiler, yolda birbirlerine: "Bugün bir fakîri bostana sokmayınız" dirlerdi.
25
Fukarâyı men'a kâdir olduklarını zan iderek oraya vâsıl oldılar.
26
Bostanı görince: "Biz yolumızı şaşırdık" didiler.
27
(Sonra bostanları oldığını tanıdıklarında) Evet! Biz (fukarâyı men' iylediğimiz içün) şimdi mahrûm kaldık" didiler
28
Ortancaları (üç kardaş idiler) "Ben size tesbîh idin dimedim mi idi?" didi.
29
Ötekiler de: "Rabbimiz her 'ayıbdan ve zulümden münezzehdir. Biz kendimiz kendimize zulüm itdik" didiler.
30
30,31. Birbirlerine levm iderek: "Eyvâh bize! Biz tuğyân ve 'isyân itdik."
Sonraki 22 ayet →