1
Ey Nebî! Zevcelerinin rızâsını isteyerek Allâh'ın sana helâl itdiği şeyi ne içün kendine harâm idersin? Allâh gafûr rahîmdir.
2
Allâh yemînlerinizi (kefâretle) açacağını size farz kıldı. (Kefâretle yemîn sâkıt olur.) Allâh mevlânız ve dostunuzdur. Kullarının 'aczini bilir ve ef'âlinde hakîmdir.
3
Vaktâ ki nebî, zevcelerinden ba'zına (Hafsa bint Ömer'e) gizli bir sözi söyledi. O, o sözi (Aişe'ye) haber virmekle Allâh, Rasûlüne (bu vak'ayı) izhâr buyurdı. Rasûl bunun bir kısmını söylemeyüb bir kısmını zevcesine bildirdikde o: "Bunı sana kim haber virdi?" didi. Rasûl de: "Her şeyi bilen ve haberdâr olan bildirdi" cevâbını virdi.
4
Eğer ikiniz (Hafsa ve Aişe) Allâh'a tevbe ider iseniz (eyi idersiniz) Çünki kalbleriniz doğrıdan meyil itmişdir. Eğer (tevbe itmeyüb de) rasûlüne karşı birbirine müzâheret iyler iseniz tahkîk Allâh Te'âlâ onun mevlâsıdır. Cibrîl ve mü'minlerin sâlihleri de onun dostlarıdır ve bütün bunlardan sonra da melekler onun zahîri ve yardımcısıdırlar.
5
Eğer o (Rasûl) sizi tatlîk ider ise rabbinin ona, size bedel sizden daha hayırlı müslime, mü'mine, mutî'a, tâibe, 'âbide, sâime, seyyibe ve bâkire zevceler virmesi me'mûldür. [¹]
6
Ey Mü'minler! Kendi nefsinizi, evlâd ve 'ıyâlinizi mahrûkâtı insânlar ve taşlar (taş kömüri) olan cehennemden koruyınız. O cehennemin üzerinde haşîn ve şedîd melekler vardır ki emir iylediği şeyde Allâh'a 'âsî olmazlar ve emr olunduklarını icrâ iderler.
7
Ey Kâfirler! Bugün i'tizâr itmeyiniz. (Dünyâda iken aldandık, bizi iğfâl itdiler ve sâire gibi.) Muhakkak sûretde 'amelinizin cezâsını çekeceksiniz.
8
Ey Mü'minler! Bir daha günâh işlememeğe kat'iyyen 'azim itmiş olanlar gibi Allâh'a tevbe idin. Me'mûldür ki rabbiniz seyyiâtınızı 'afv ide. O günde (kıyâmet gününde) Allâh Nebi'yi ve onunla berâber olanları hacîl ve mağmûm itmez. Onların nûrları önlerinde ve sağ taraflarında yürür. "Yâ Rabbî! Bizim nûrumuzı artır. Ve bizi mağfiret buyur, tahkîk sen her şeye kâdirsin" dirler.
9
Ey Nebî! Küffârla ve münâfıklarla cihâd it, ve onlara şiddet ve gılzet göster. Onların gidecekleri yer cehennemdir. Orası ne fenâ ve çirkin yerdir.
10
Allâh Te'âlâ Nûh ve Lût'un zevcelerini kâfirlere mesel darb itdi. Bunların ikisi de sâlih kullarımızdan iki kulun taht-ı nikâhında idiler. Onlara hıyânet iylediklerinden Rasûl zevceleri olmaları onları Allâh'ın 'azâbından kurtarmadı. Ve onlara: "Cehenneme girenler ile berâber girin" denildi.
11
Ve Allâh Te'âlâ mü'minler içün de Fir'avn'ın zevcesini (Asiye'yi) mesel darb itdi. (Asiye) Yâ Rabbî! Benim içün cennetde 'ind-i ilâhiyende bir hâne binâ buyur ve beni Fir'avn'dan, 'amelinden ve zâlim olan kavimden kurtar." didi.
12
Ve 'İmrân'ın kızı Meryem'i de (darb-ı mesel buyurdı). O, dâmen-i 'ismetini haramdan ve fuhuşdan hıfz iylediği cihetle biz ona rûhumuzdan nefh itdik. Ve rabbinin kelimâtını, kitâbları tasdîk iyledi ve Allâh'ın emrine itâ'at idenlerden oldı..