1
Sana münâfıklar geldiklerinde: "Şehâdet ideriz ki sen Allâh'ın rasûlüsün" dirler. Allâh bilir ki sen O'nun rasûlisin ve Allâh şehâdet ider ki münâfıklar yalancılardır.
2
Yemînlerini kendilerine siper ider ve Allâh'ın yolundan halkı men' iderler. Bu 'amelleri ne fenâdır.
3
Evvelce îmân idüb sonra küfür itdiklerinden Allâh kalblerine nifâk mührini urdı. Onlar bunı fehm itmezler.
4
Onları gördiğin vakit cisimleri seni ta'acüb itdirir. Söz söyler iseler sözlerini dinlersin. Onlar dayak yapılmış direkler gibidirler. Her sayhayı kendi 'aleyhlerine zan iderler. (Nifâkları cihetiyle dâimâ kulak asarlar). Onlar size düşmandırlar. Onlardan hazr idin. Allâh kahr itsün. Neden doğrı yoldan dönerler.
5
Onlara: "Gelin, Rasûlullah sizin içün istiğfâr itsün" denilürse başlarını çevirirler. Görirsin ki böbürlenerek geçerler.
6
Onlar içün istiğfâr itsen ve istiğfâr itmesen müsâvîdir. Allâh onları mağfiret itmez. Tahkîk Allâh fâsık olan kavmi hidâyet itmez.
7
Onlar, Rasûlullah'ın yanında bulunanlara "İnfâk itmeyin ki onun yanından dağılsunlar" dirler. Göklerin ve yerin hazîneleri Allâh Te'âlâ'nındır. Lâkin münâfıklar bunı idrâk itmezler.
8
"Medîne'ye 'avdetmizde en 'azîzimiz onların en zelîlini şehirden çıkarır ve tard ider" dirler. 'İzzet Allâh ve rasûlüne ve mü'minlere 'âiddir. Lâkin münâfıklar bunı bilmezler. [¹]
9
Ey Mü'minler! Evlâdınız ve emvâliniz sizi Allâh'ın zikrinden alıkoymasun. (Onlarla iştigâl 'ibâdetinize mâni' olmasun) Böyle yapanlar âhiretde ziyân idenlerdir.
10
Birinize mevt gelüb: "Yâ Rabbî! Beni bir müddet daha dünyâda te'hîr itse idin sadaka virir ve sâlihlerden olurdum" didiği zamân gelmezden evvel size rızk iylediğimiz şeylerden infâk idin.
11
Allâh te'âlâ eceli geldiği zamân bir kimseyi te'hîr itmez. Allâh a'mâlinizden haberdârdır.